μια βομβα στα θεμελια του πολιτισμου μας

Δεύτε λάβετε...

2009-11-02T00:57:00.002+02:00

κλικ στην φωτό

Μεταγωγές... (για την αλληλογραφία)

2009-06-12T23:05:00.006+03:00

Νέα μεταγωγή του Πολύκαρπου Γεωργιάδη για τις φυλακές Κορυδαλλού (Ανδρικές φυλακές κορυδαλλού, Αθήνα) αυτή τη φορά.

Ο Γιώργος Βούτσης Βογιατζής έχει μεταφερθεί στις φυλακές Κασσαβέτειας (Ασκά Κασσαβέτειας Αιδίνι Αλμυρού Τ.Κ. 37100, Βόλος) εδώ και δυο εβδομάδες ενώ ο Γιάννης Δημητράκης εξακολουθεί να βρίσκεται στις φυλακές Δομοκού εδώ και περίπου δυο μήνες (Φυλακές Δομοκού, Δομοκός).

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΘΑΛΑΜΟ

2009-06-12T23:04:00.000+03:00

Αλλεπάλληλοι επιθανάτιοι ρόγχοι, αίματα από τη μύτη και το στόμα. Οι παλμοί πέφτουν και η καρδιά σταματάει να δίνει σήμα. Κλοτσιές στην πόρτα του θαλάμου, φωνές. Μάταια γιά αρκετή ώρα φωνάζουμε τους δεσμοφύλακες να ανοίξουν. Ο πρώτος που φτάνει, ψυχρός, κυνικός, δέσμιος του διαρκή του φόβου γιά απόδραση μέσω σκηνοθετημένων περιστατικών αλλά και των πολλών ταινιών που βλέπει, αρνήθηκε κατηγορηματικά να ξεκλειδώσει. Ούτε καν η θέα του αιμόφυρτου σε κώμα παιδιού δεν τον συγκίνησε. Έπρεπε, λέει, να ενημερώσει το διευθυντή. Άλλο ένα δεκάλεπτο καθυστέρησης και η καρδιά του Σπύρου Γαρδικλή δεν αντέχει άλλο. Η πόρτα του σωφρονισμού γίνεται συνώνυμο με την πύλη για τον Άδη. Δεν υπάρχει φορείο γιά να μετακινήσει το νεκρό, ενώ παράλληλα είναι γνωστό ότι όταν κλειδώνουν τα κελιά και τους θαλάμους η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και το ιατρικό προσωπικό εξαφανίζονται. Η καταμέτρηση των κρατουμένων είναι η τελευταία διαδικασία. Και σήμερα έλειπε ο Σπύρος. Οι υπόλοιποι απλά μετράμε τους νεκρούς μας και ορισμένοι ορκιζόμαστε εκδίκηση.

Να γκρεμίσουμε τις φυλακές

Αντίο Σπύρο

Αγροτικές Φυλακές Κασσαβέτειας Βόλου, 4/6/09

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ- ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Ενδιαφέρον φρέσκο blog

2009-05-18T11:22:00.003+03:00

οδηγός αυτοπροστίας

http://odigosautoprostasias.blogspot.com

Εξαιρετικού ενδιαφέροντος...

2009-05-07T23:05:00.003+03:00

Κάποια προβλήματα με το site θα εκκρεμούν μέχρι την μετακόμισή του κάπου αλλού, μάλλον μέσα στον επόμενο μήνα, πιθανότατα σε κάποιο blog (δεν υπάρχει προς το παρόν σκέψη για σέρβερ εμπορευματικό ή κινηματικό). Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να εξασφαλίζει μια σχετικά ανώνυμη, δωρεάν υπηρεσία με όσο το δυνατόν πιο εύκολη περιήγηση για τον αναγνώστη. Αν υπάρχει καμιά καλή ιδέα επ' αυτού, εδώ είμαστε... (Εννοείται πως το υλικό δεν κινδυνεύει, προφανώς και υπάρχει αποθηκευμένο αλλού). Κάποια κείμενα και μεταφράσεις που στάλθηκαν, αλλά και λινκς για μετα-δεκεμβριανά εγχειρήματα θα προστεθούν μόλις τακτοποιηθεί αυτό το ζήτημα.

Στο μεταξύ, ρίξτε μια ματιά σ' αυτά τα πολύ ενδιαφέροντα λινκς:

Ανοιχτή συνέλευση Άνω Πόλης (Σαλονίκη) και μπροσούρα και τριήμερο στην πλατεία κουλέ καφέ 8-9-10.
Ανοιχτή συνέλευση Συκεών (Σαλονίκη) κάθε Κυριακή στις 18:00 στο δημαρχείο Συκεών.
Ανοιχτή συνέλευση Δυτικών Συνοικιών (Σαλονίκη).

Ανοιχτή συνέλευση Καλαμαριάς (Σαλονίκη).

Επίσης, νέοι χώροι και ιστοσελίδες απ' την ευρύτερη περιοχή: Κατάληψη Libertatia στη Σαλονίκη, σελίδα ενημέρωσης από το Αυτόνομο Στέκι, την κατάληψη Βύρωνος 3 και τη συλλογικότητα Accion Mutante και άλλες αναρχικές/αντιεξουσιαστικές πρωτοβουλίες της Καβάλας, το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι στο ΤΕΙ Σερρών, και τις δράσεις Κουκουλοφόρων (και μη) από χωριό στα Γρεβενά!

Και μια ενδιαφέρουσα διάλεξη στην Αθήνα, στα γραφεία του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου, με θέμα: "Το Μακεδονικό Ζήτημα" (εισηγητής: Τάσος Κωστόπουλος -δημοσιογράφος, συγγραφέας) την Κυριακή 17 Μάη, 7:30μμ στο Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου, Αττικής (sylyp_vivliou[at]yahoo.gr). Αντρέα Λόντου 7, Β' όροφος, Εξάρχεια.

Έκτακτο παράρτημα...

2009-03-21T16:35:00.003+02:00

Δίκη του Γιώργου Βούτση Βογιατζή στις 1 Απριλίου για την ληστεία της ΕΤΕ στο Γκύζη. Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια της Ευελπίδων.

Εφετείο του Πολύκαρπου Γεωργιάδη στις 3 Απριλίου για απόπειρα εμπρησμού οχήματος σεκιούριτι. Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια της Θεσσαλονόκης.

Αφίσα για τον Γιώργο Βούτση-Βογιατζή

2009-03-13T15:49:00.002+02:00

Κείμενο του Γ. Δημητράκη για τον Β. Πάλη που δικάζεται στις 23 Μαρτίου για την συμμετοχή του στην εξέγερση των φυλακών Τρικάλων.

2009-03-10T15:20:00.006+02:00

Κανένα οίκτο στους γδάρτες των ονείρων μας
Καμιά ανακωχή στον πόλεμο που πυροδοτείται
από το πάθος για αξιοπρέπεια και ελευθερία.
Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται…

Σε κάθε δράση υπάρχει και αντίδραση, όπως και κάθε πράξη έχει τις συνέπειές της. Ενώ όσο αυξάνεται το ένα μέγεθος ανάλογα και ισάξια ακολουθεί το άλλο. Είναι φυσικοί νόμοι που διέπουν τη ζωή του ατόμου αλλά και ολόκληρων κοινωνικοπολιτικών συστημάτων.

Το εξουσιαστικό πλέγμα που έχει τυλίξει και αιχμαλωτίσει τις ζωές όλων μας μέσα από επιβεβλημένες συμπεριφορές, από δόγματα πειθαρχίας, επιτήρησης, καταστολής και περιστολής της ελεύθερης σκέψης και δράσης, πάντα μέσα από διαθλάσεις και διαστρεβλώσεις , ανίχνευε και αντλούσε ιδεολογικά στηρίγματα για την ύπαρξη και συμπεριφορά του από φυσικά αξιώματα και θεωρήματα που διέπουν τους ρυθμιστικούς κανόνες λειτουργίας της φύσης αυτού του κόσμου.

Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται και οι μηχανισμοί που υπακούουν στις εντολές του οποιουδήποτε καθεστωτικού συστήματος, οι οποίοι δείχνουν πάντα μια ιδιαίτερη προτίμηση να εξαντλούν τη δύναμη και την ταχεία ανακλαστική αντίδρασή τους απέναντι σε ότι κρίνουν ότι κινείται και δρα ανατρεπτικά, σε οτιδήποτε αποτελεί μια εν δυνάμει απειλή στα θεμέλια της κυριαρχίας τους. Με υπέρμετρο ζήλο και προκλητικά δυσανάλογα προσπαθούν να απαντούν σε οποιαδήποτε ενέργεια ατόμων ομάδων ή ευρύτερων κοινωνικοπολιτικών κινημάτων που στρέφεται εναντίον τους, επιβεβαιώνοντας τον νόμο περί δράσης – αντίδρασης, με την πιο -όμως- παραποιημένη και εκφυλισμένη εκδοχή του.

Φυσικά το ζητούμενο δεν είναι να ανοίξει μια διαλεκτική με θέμα το κατά πόσο οι επικυρίαρχοι της κοινωνίας εφαρμόζουν την αρχή της αναλογικότητας όταν δρουν ή αντιδρούν απέναντι σε όσους τους αντιμάχονται είτε σε όσους καταστρώνουν σχέδια και πλάνα για τον οριστικό αφανισμό τους. Είναι αυτονόητο ότι για λόγους που εντοπίζονται στον διαρκή αγώνα για διαιώνιση της εξουσίας και της ισχύος τους στη λογική της δικής τους επιβίωσης έναντι και εις βάρος των άλλων, πρέπει όσο πιο εμφαντικά και παραδειγματικά να τιμωρούν όσους τους φτύνουν κατάμουτρα, όσους υψώνουν το ανάστημα απέναντί τους κηρύσσοντας ένα πόλεμο χωρίς ανακωχές και συμβιβασμούς. Με τις συνέπειες για τους εχθρούς τους να είναι τόσο ευδιάκριτες και εύκολα ορατές, ώστε να αποτρέπουν την παραμικρή πιθανότητα παρόμοιων συμπεριφορών και πρακτικών από το σύνολο των επικυριαρχούμενων.

Οι διαπιστώσεις αυτές (λοιπόν) δεν γίνονται για κανένα άλλο λόγο παρά για να εισαγάγουν για μια ακόμη φορά το ζήτημα της αλληλεγγύης ως ανάχωμα, ως ασπίδα προστασίας σε όποιον βάλλεται άμεσα από τη θανατηφόρα εξουσιαστική λαίλαπα και την εκδικητικότητά της. Ως μέσο, διάνοιξης νέων ρήξεων με το υπάρχον σύστημα, γεννώντας λόγο έκφραση και πρακτικές που ξεφεύγουν από τα καθιερωμένα και δημιουργίας νέων και ισχυρών δεσμών με αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, συσπειρώνοντας και αυξάνοντας τις δυνάμεις που θα επιχειρούν μεγαλύτερες και αποτελεσματικότερες επιθέσεις στις γραμμές του εχθρού στο παρόν και το μέλλον. Για να επισημανθεί για μια ακόμη φορά πόσο αναγκαία είναι η αλληλεγγύη απέναντι σ ένα απ’ τα πιο ευάλωτα κομμάτια αυτής της κοινωνίας, που δεν είναι άλλο απ’ τους εξεγερμένους κρατούμενους που βρίσκονται αιχμάλωτοι στα κάτεργα του σωφρονιστικού συστήματος.

Τα τελευταία χρόνια είναι γεγονός ότι οι διαχρονικές σχέσεις του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου με τα θέματα των κρατουμένων έχουν αναθερμανθεί κι αυτό είναι κάτι που μόνο θετικά μπορεί να αξιολογηθεί. Έννοιες όπως εξέγερση, εξεγερμένοι, αγωνιστές, κρατούμενοι κ.τ.λ., έχουν καταλάβει χώρο σε πολλά κείμενα, έντυπα, αφίσες και σε αναλήψεις ευθυνών για δυναμικές επιθέσεις εναντίον διάφορων στόχων που έγιναν ως ένδειξη συμπαράστασης στους αγώνες των εγκλείστων.

Πίσω όμως από τις ηχηρές λέξεις και εκφράσεις που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν γεγονότα που τα έχουμε αγκαλιάσει, αναδείξει, προωθήσει και στηρίξει με κάθε τρόπο, υπάρχουν συγκεκριμένα άτομα και προσωπικότητες που τις νοηματοδοτούν. Άνθρωποι που υποδύονται και αναλαμβάνουν ρόλους πρωταγωνιστικούς, που εκτίθενται όσο πιο άμεσα γίνεται στους κατασταλτικούς μηχανισμούς, που πυροδοτούν συνεχείς εκρήξεις αδιαφορώντας για το προσωπικό κόστος των επιλογών τους.

Είναι οι γνωστοί και άγνωστοι εμπρηστές της σκληρής πραγματικότητας της φυλακής, αυτοί που με δύναμη και πάθος διαφυλάττουν και τροφοδοτούν με συνέπεια και αξιοπρέπεια τη μεγάλη και βαριά ιστορία των εξεγέρσεων στα ελληνικά σωφρονιστικά κολαστήρια. Και είναι το τίμημα που έχουν πληρώσει όσοι δεν έσκυψαν το κεφάλι- παρά τις κακουχίες, τους βασανισμούς, τους ξυλοδαρμούς, την κόπωση και τη φθορά που αντιμετώπισαν για την εξεγερτική τους δράση και παρ’ όλα αυτά δεν λύγισαν- που μας δημιουργεί συναισθήματα σεβασμού και εκτίμησης προς το πρόσωπό τους

Είναι η πολύτιμη, ασυμβίβαστη και ανένταχτη, πορεία τους στους δρόμους της φωτιάς που μας έλκει και μας γοητεύει Είναι το πληγωμένο και ταλαιπωρημένο σώμα τους μα και η αλώβητη και ανεξάντλητη ψυχική τους δύναμη που τους κάνει να ξεχωρίζουν από το σύνολο. Είναι οι μοναχικοί δρόμοι που ο καθένας μας διάλεξε όταν άφησε πίσω του τον παράδεισο των ψευδαισθήσεων και μοιάζει με τον δικό τους. Και είναι το ίδιο κύμα των αισθήσεων, των συγκινήσεων που όλους μας συνεπαίρνει, μας ανεβάζει στην κόψη του και μας ξερνάει σε άγνωστους τόπους, όπου ο ένας αναγνωρίζει τον άλλον και ψάχνει απεγνωσμένα τα κοινά σημεία επαφής, τις κοινές εμπειρίες που θα συνθέσουν άρρηκτους δεσμούς φιλίας και συντροφικότητας. Είναι τέλος εκείνες οι βαθιές και γερές σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ συμπολεμιστών που μαζί αντιμετώπισαν τα θηρία και τα εμπόδια που τους επιφύλασσε η κοινή περιδίνησή τους μέσα σε τυχαία ή προμελετημένα πεδία μαχών.

Στον αγωνιστή και συμπολεμιστή Βαγγέλη Πάλλη που δικάζεται στο δικαστήριο της Λάρισας στις 23/03/09, για τις στάχτες που άφησε πίσω του μαζί με τους υπόλοιπους συγκρατούμενούς του στην παλιά φυλακή των Τρικάλων στις 27/04/06, δεν αξίζει τίποτα λιγότερο από την αμέριστη, απλόχερη και πολύπλευρη αλληλεγγύη μας, κάνοντας όσο πιο δυνατή και ορατή τη φυσική μας παρουσία δίπλα του, τιμώντας τις μάχες που έδωσε και δίνει απέναντι σ’ έναν από τους πιο ισχυρούς κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους όπως είναι η φυλακή.

Δράσεις αλληλεγγύης στη Λισσαβώνα - Lisboa

2008-12-13T17:00:00.010+02:00

Από τις 9 Δεκέμβρη στην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας, ομάδα 10 συντρόφων έχει κρεμάσει πανώ και γράψει συνθήματα με σπρέυ σε πλατείες, δημόσια κτίρια, πάνω σε αστικά λεωφορεία και σε οχήματα μιας μκο, σε αλληλεγγύη με την κοινωνική αναταραχή στην ελλάδα.

"Αστυνομία=Δολοφόνοι. Αλληλεγγύη στους αγώνες στην ελλάδα". Πάνω από την κυριότερη λεωφόρο ("Eixo norte-sul").

"Αστυνομία=Δολοφόνοι. Αλληλεγγύη με τους έλληνες συντρόφους". Στο άγαλμα της κεντρικής πλατείας ("Rotunda de Entrecampos")

Σε μια ακόμα μεγάλη πλατεία του κέντρου, στην Terreiro do Paço, "Η αστυνομία δολοφονεί".

Να εξαπλώσουμε την ανταρσία.

Photos: Solidarity actions by a group of 10 comrades in Lisbon, Portugal.

From Portugal we also received the following message:

Late in the night of December 8, two large recycle bins were set on fire in the center of Lisbon, close to a building of the Foreigners and Borders Service (SEF). So that the flames don't burn only in Greece.

Na madrugada de 8 de Dezembro, dois ecopontos foram incendiados, no centro de Lisboa, perto de um edificio do Serviço de Estrangeiros e Fronteiras. Para que as chamas não ardam só na Grécia.

Αργά την νύχτα της 8 Δεκέμβρη, δυο μεγάλοι κάδοι σκουπιδών πυπρολήθηκαν στο κέντρο της Λισσαβώνας, κοντά στο κτίριο της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Συνόρων. Ούτως ώστε οι φλόγες να μην αγκαλιάζουν μόνο την ελλάδα.

(Μήνυμα που μας ήρθε επίσης από Πορτογαλία)

Update: In the early hours of December 12 we set fire to a large recycle bin in the neighborhood of Graça, in Lisbon. In the sidewalk we spraypainted "Grécia em todo o lado" [Greece is everywhere], and a circle-A. Solidarity with the arrested in Greece and elsewhere in solidarity actions. We're warming up...

Τις πρωινές ώρες της 12ης Δεκέμβρη, πυρπολήσαμε ένα μεγάλο κάδο ανακύκλωσης στη γειτονιά Graça της Λισαβώνας. Στο πεζοδρόμιο γράψαμε με σπρέυ "Grécia em todo o lado" (Η ελλάδα είναι παντού" και Α σε κύκλο. Αλληλεγγύη με όσους συνελήφθησαν στην ελλάδα και αλλού σε δράσεις αλληλεγγύης. Προθερμαινόμαστε...

(Από ανώνυμο e-mail).

Update #2: In the night of 15 of December, several recycle points were burn down in different points of Setúbal, Portugal. Also some solidarity messages with the comrades in Greece were spray-painted.
That the flame of rebellion spreads throughout the world!

Na noite de 15 para 16 de Dezembro, em vários locais de Setúbal, Portugal, incendiámos 3 ecopontos e fizemos umas pintadas em solidariedade com os companheiros na Grécia.
Que a chama da revolta se estenda a todo o mundo!

Την νύχτα της 15 Δεκέμβρη, αρκετοί κάδοι ανακύκλωσης πυρπολήθηκαν σε διάφορα σημεία του Setúbal, στην Πορτογαλία. Επίσης, γράφτηκαν με σπρέυ συνθήματα αλληλεγγύης στους συντρόφους στην Ελλάδα. Ώστε η φλόγα της εξέγερσης να απλωθεί σε όλο τον κόσμο!

(από ανώνυμο e-mail)

Αντίσταση κατά της αρχής

2008-12-07T05:42:00.011+02:00

Θρύμματα κήπου

Στ' ανοιχτό δωμάτιο

Και μυρωδιά λιωμένων

σταφυλιών πριν την αγάπη

Πως μεγαλώσαν τόσο

Οι άνθρωποι

και πέταξαν Λευκό ανθάκι!

Σ' ενός πιο ύπνου τ' άπατα

Πολύχρωμες πετούν

Κροτίδες στο Σκοτάδι.

Ι. Ηλιοπούλου (από δω).

Για τον Αλέξανδρο-Ανδρέα Γρηγορόπουλο. 16 χρονών, νεκρό. Που όρθωσε το ανάστημά του. Που "κάποιος αλήτης θα 'ταν σαν κι αυτούς που κάψαν και σπάσαν όλη την ελλάδα" την νύχτα της δολοφονίας του, 6 Δεκέμβρη. Γιατί κάπως έτσι κρατιούνται ζωντανοί οι άνθρωποι και οι δρόμοι. γιατί ο αγώνας ενάντια σε κάθε εξουσία είναι ο αγώνας της ζωής ενάντια στο θάνατο.

Περισσότερα στο http://athens.indymedia.org/

Όλοι και όλες στους δρόμους.

Last update on the struggle inside, outside and against the prisons in Greece

2008-12-01T21:47:00.002+02:00

An update on Greece's prisoners collective hunger strike, reported actions in solidarity and some other related news. Most news come from athens.indymedia.org, some mainstream media, and a few prisoners and comrades.

October:

Diverse actions such as boycottage of prison meals around greek prisons and especially in Crete, informal prisoners committees form a network of communication and coordination. They spread a letter with prisoners demands and give a deadline of three weeks for the authorities to start working on them. After these three weeks mobilizations will peak with a boycottage of prison food, starting on 3/11 and a collective hunger strike from 7/11.

In Greece, more than 13.000 individuals are imprisoned, 1/3 of them without any trial yet, in awful conditions leading to more than 50 inmates losing their lives only last year.

On 30/10 the leftist "Initiative for prisoners rights" went with motorbikes to Diavata prisons in Thessaloniki. On 30/10 also, the anarchist prisoner (accused for participation in the kidnapping of northern Greece's industrialists president) Polikarpos Georgiadis publishes an open letter on the prisoners mobilizations, making clear his disagreement with the hunger strike as having a deleterious effect on prisoners forces, creating fighters of many levels, some going on in a self-sacrifice spirit, others eating regularly etc. though stating his commitment to the prisoners struggle, "same as when he was outside" (letter can be found at http://halastor.blogspot.com/2008/10/blog-post_30.html).

November:

1/11: Lawyers association express their sympathy for the prisoners mobilizations.
2/11: Around 30 anarchists march to Volos prisons chanting and spray painting walls with slogans in solidarity to prisoners struggle.
3/11: Prison guards invade cells, harass prisoners and try to intimidate them in the face of the collective hunger strike. Riot police brigades deployed around many prisons.
3/11: Unannounced motorbike demo of dozens of anarchists to Korydallos (Athens) prisons where they chanted slogans in solidarity to prisoners struggle.
3/11: More than 8.000 prisoners boycotting prison meals.
4/11: Committe of the (left) parliament party SYN/SYRIZA meets with "minister of justice", to discuss on an institutional committe from all parliament parties on prisons.
4/11: Anarchists/Antiauthoritarians in solidarity to prisoners organize demonstration-microphonics at Kamara, Thessaloniki centre.
4/11: At the juvenile prison of Volos, prisoners threw their stuff out of the cells and denied leaving their cells to go to the prison yard.
4/11: "Conspiracy of Cells of Fire" claims responsibility for a three-day rampage against military/police targets and sends "signal of fire to the prisoners that started a prison food strike since Monday, November 3".
5/11: The president of the republic K. Papoulias speaks of the "major problem of prisons" with the typical humanitarian banalities.
5/11: Clubs of football fans such as PAOK-GATE4 and Panahaiki-NAVAJO expressed their support to the prisoners struggle.
5/11 Collective official form of complaints sent to the authorities undersigned by most of the prisoners at Diavata prison, outside Thessaloniki
6/11: Committe of the (leftist) "Initiative for prisoners rights" meets with "minister of justice" S. Hatzidakis, to negotiate on the prisoners issue.
6/11: Around 400 anarchists and revolutionaries ride with motorbikes and cars to Diavata prisons where they chanted slogans, torn down part of the barbed wire fencing and threw fireworks. The prisoners responded with slogans and howls.
6/11 Attack with fire at ruling party offices in Thessaloniki in solidarity to prisoners struggle, by the Cells of Aggresive Solidarity to Prisoners (more info at http://directactiongr.blogspot.com/)
7/11: Around 1000 prisoners on hunger strike. Less than 10 had to be tranfered to hospital.
7/11: Solidarity microphonics gathering in the market area of Chania, Crete
7/11: 98fm self-managed radio station of Athens, transmits prisoners demands and solidarity speach (http://www.radio98fm.org/home.html)
7/11: Prison guards try to intimidate prisoners in Ioannina and Diavata prisons, some transfers and night invasions in cells continue.

7/11: Solidarity demonstration-microphonics in Athens
7/11: Solidarity demonstration in Serres

7/11 Solidarity demonstration in Lamia
7/11: Prisoners demands and solidarity speach, and interview with ex-con on 1431AM, student self-managed radio station (http://www.1431am.org/)
7/11: 2 mainstream radio stations are occupied by anarchists transmitting prisoners demands and solidarity speach in Thessaloniki and Lamia
7/11: Attack with paints against the council of state in Athens in solidarity to prisoners (more info at http://directactiongr.blogspot.com/)
8/11: Solidarity demonstration in Volos (photos at http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=923248)
8/11: Student unions and NGO express their sympathy to the prisoners mobilizations.

8/11: A prisoner dies in Chios prisons. More than 50 prisoners died in the greek prisons this year only.

8/11: A prisoner in hunger strike from Diavata prison, Thessaloniki, trasfered to a public hospital because his health as in danger, but returned to the prison the next day.
9/11: Three kurdish prisoners in Trikala, mainland Greece, sew their mouths in hunger strike! Another 14 will do the same the following days!
9/11: Solidarity demonstration in Lamia, afterwards police stops and harasses the demonstrators but leaves them free without charges few hours later and after lawers and friends arrived at the police station.
9/11: Arsonists set on fire 4 expensive cars in Exarchia, Athens centre and attack the offices of PASOK. Unknown person phoned to "Eleftherotipia" newspaper claiming "The arsons of luxurious cars Saturday night in Athens centre were in solidarity to the hundreds of prisoners in hunger strike, at the dungeons of the greek republic. The owners of luxurious cars should limit their rides at the northern suburbs and keep off the proletarian neighborhoods of the centre. Fire to the mansions and the cars of the riches".
9/11: 3.300 in hunger strike. In juvenile prisons the vast majority are on hunger strike.
10/11: 4.500 in hunger strike.
10/11: Delta Squat organizes a solidarity intervention, with a huge banner and leaflets at Thessaloniki centre (photos at http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=923026)

10/11: Prison guards leave warm cooked food near prisoners on hunger strike (to torture them), or in other prisons invade in cells of prisoners that weren't on hunger strike but boycot prison meals and take away some food cans, later photos of these are sent to fascist media provocating the prisoners struggle!
10/11: Al. Giotopoulos and V. Tzortzatos imprisoned in Korydallos special cells for allegedly involved with "November 17" organization political prisoners, go on hunger strike in solidarity of common prisoners and denounce the role of "initiatives that speak in the name of the prisoners and get to speak with the minister of justice, covering him politically for his apathy, even if they are indeed in solidarity to them, the only one legitime to speak of the prisoners are the prisoners themselves". They state that "the only way is the common prisoners to be the only ones taking part in these committees" and that "the reason there are no prisoner insurrections is the vast dispension of drugs within the prisons".
10/11: The leftist "Initiative for prisoners rights" organizes a solidarity concert in Athens centre. A bank is set on fire in Athens centre.

11/11: Solidarity flyers appear around towns in north western Greece.
10/11: New Democracy (ruling party) offices at Halandri, Athens, burnt with an improvised gas canister device.
10/11: Kyriakoula Lymnioudi, medical attendant at Chios prisons, publishes an article at a local newspaper describing the medieval conditions of the prison.
11/11: Solidarity demonstration in Thessaloniki centre, during the march of around 800 called by most anarchist/antiauthoritarian collectives of the city and the "Initiative for prisoners rights", some surveillance cameras and bank ATMs are vandalised.
11/11: The State's council on prisons, in a special meeting suggest the discharge of 1.500 prisoners and satisfaction of some of the prisoners demands (smaller sentences, 3/5 for drug users, 12 months of pre-trial imprisonment instead of 18, 6 days off instead of 5 etc). Prisoners turn down this mockery.
11/11: 18 ANO group for social rehabilitation of toxic addicts expresses solidarity with prisoners mobilizations.

11/11: Geology students of Aristotle university (Thessaloniki) after an assembly, come with a vote in solidarity to prisoners.

11/11: Posters and communiques circulate in all major cities around the country.
11/11: Mobile microphonics moves for hours around Chania, Crete, stops at the city hall where immigrants were on hunger strike too, and at the city's prisons, where it was greeted with slogans.
11/11: Prisoners demands and solidarity speach, and interview with ex-con (replay) on 1431AM, student self-managed radio station (http://www.1431am.org/)
11/11: Around 40 anarchists attack with bottles filled with red and black paint the new offices of PASOK (opposition party) and G. Voulgarakis (ex-minister) offices in Athens centre. Two undercover policemen threatened them with their guns, but were repelled with bottles and stones. On their way back, the anarchists broke down a National bank and a Eurobank branch, a bank's van, undercover police motorbikes and a fascist bookshop of Adonis Georgiadis (LAOS right wing party member), throwing flyers in solidarity to prisoners struggle, throughout their way.
11/11: Around 10 anarchists attack the building of the ministry of press with stones and molotovs in solidarity to prisoners struggle.
11/11: More than 5.000 prisoners in hungerstrike, another 6.500 boycotting prison meals.

12/11: The "National Prisoners Committe" sends an open letter to the minister of justice: "We have started a struggle as citizens claiming our rights. Our fellow prisoners participation has overcome every hope and every previous mobilization. We want to manage our struggle ourselves. To speak in our name, with our name. We ask for our elected national prisoners committe, which are the real representatives of the prisoners, to meet with the minister. The meeting can take place in Korydallos, and we ask to help the persons of the committe be transfered there. The National Committe is: Radza Jabar (Trikala prisons), Aleksandar Kola (Trikala prisons), Abdel Halim Fatah (Trikala prisons), Vaggelis Palis (Chios prisons), Karabulea Danny (Kerkyra prisons).

12/11: Meanwhile, the (leftist) "Initiative for prisoners rights" meets again with the minister of justice who said he would come up with a new pack of measures in the following days. Justice minister also met with republic president K. Papoulias who in his turn said a new pack of nonsense. The "Initiative" announces they support the prisoners committe, and that determination, consistence and unity are needed".

12/11: More than 5.500 prisoners in hunger strike, and around 6.000 boycotting prison food. Dozens of prisoners, especially drug addicts, needed to be transfered to hospital after a week of hunger strike. Around 20 inmates sewed their mouths in Trikala and Amfissa prisons.

12/11: The "Arsonist committe for prisoner solidarity" claim responsibility for incendiary attacks against a New Democracy vehicle at Halandri (8/11), a security car at Gyzi (8/11), a police car (10/11), offices of a constructin company involved in police barracks (10/11), an Emporiki bank (10/11), a Cyprus Bank (11/11), a vehicle of "Sklavenitis" supermarkets that supplies with food the prisons (11/11), the private car of the former public order minister S. Valyrakis responsible for the repression of prison mutinies of 1995, and a government vehicle at Ambelokipi (11/11) in solidarity to prisoners struggle.

12/11: Kostas Karatsolis, Dimitris Koufontinas, Iraklis Kostaris, Vassilis Ksiros, Savvas Ksiros and Christodoulos Ksiros, all prisoners in Korydallos special prisons for involvement in November 17, express their solidarity with the prisoners struggle, and call for unity in action.

12/11: Reports around most press and internet media on the prisoners struggle and the "problem with prisons", while in the same time they describe the last wave of direct actions as an anarchist warm-up for the annual 17/11 march, where the police is expected to "get square" deploying 8.500 cops, pre-arresting suspects etc. Media try to obscure any connection among the "prison problem" and solidarity actions outside prisons.

12/11: The lawyers associations coordinative committee supports the immediate satisfaction of the prisoners demands, and ask to meet with the prime minister K. Karamanlis.

12/11: Spray painting and vandalism in solidarity actions at the Greek Embassy in London, and Moabit prison memorial in Germany.

13/11: Anarchist collectives call at solidarity demonstration at 18:00 in Propylea, Athens centre, where more than 2.000 people march. Riot-police brigades are repelled by the demonstrators with wooden sticks with flags, and spray painting slogans and leaflet distribution takes place. A car of the national television is set on fire after the march. Photos http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=924567 and http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=924304 and http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=925702)

13/11: Microphonics solidarity demo in central Heraklion, Crete by anarchists/antiauthoritarians.

13/11: Parts of three prisoners letters published at "Ta Nea" newspaper, revealing aspects of the conditions inside prisons, such as the lack of doctors, miserable food (everyday potatos for Eleonas women prisons, after a treaty among prison authorities and potato company), toilets not functioning, only cold water available at the showers and days-off only for the management's "favorites".

13/11: A prisoner is found dead in Grevena prison. Nikolas Bardakis was in hunger strike, though the ministry of justice claims his death was not related to the hunger strike.

13/11: Solidarity demonstration in Veria, called by "Schinovatis" local antiauthoritarian group.

13/11: Chemistry students association of Crete votes for solidarity to the prisoners struggle.

13/11: Arsonists hit 5 banks and supermarkets during the night in Thessaloniki.

13/11: Greek economy minister G. Alogoskoufis is pelted with eggs in London during a speach in London School of economics by a group throwing leaflets and chanting slogans in solidarity to prisoners. On his way back to Greece, he was attacked again in the airport by a group in solidarity to prisoners throwing yoghurts at him!

14/11: The association of hospital doctors votes for solidarity to the prisoners mobilizations.

14/11: A groups claims responsibility for the arson against an ATE bank in solidarity to the prisoners and to three anarchist fugitives.

14/11: A bloggers initiative "Not in our names" calls for solidarity to the prisoners mobilizations and starts a signature petition.

14/11: Ministry of justice proposes via the mass-media a new set of measures. Prisoners aren't satisfied.

14/11: The "Alternative Lawyers Intervention of Athens" expressess its solidarity to the prisoners mobilizations and demands.

14/11: In Giannena, local students associations have voted for solidarity to prisoners, while the local prisoner solidarity assembly demonstrate outside Giannena prison during visit time, chanting slogans in solidarity to prisoners. An info-stall runs everyday in the city center.

14/11: In Arta, municipal employees tear down a banner hanged by the local Open Assembly, in solidarity to prisoners, after an open gig organized in the town center.

14/11: Athens media students association vote for solidarity to prisoners.

14/11: Legal management students association votes for solidarity to prisoners mobilizations.

14/11: Athens: "Incendiary Solidarity" claims responsibility for attacking companies cooperating with the ministry of justice and supplying prisons and several banks around Athens.

14/11: Lisbon, Portugal: Anarchist distribute solidarity flyers around the greek embassy. More info at http://anarcores.blogspot.com/2008/11/greetings-from-lisbon.html

15/11 98fm chaos radio station (self-managed) transmits solidarity speach and prisoners struggle info.

15/11: Around 20-30 people in Chios island, from a local solidarity committe and a collective from Lesvos island, climbed in a roof near the prisons with a red-black flag and got contact with prisoners. On their sight, the prisoners greeted them loudly and started breaking glass windows of the prison. The two sides chanted slogans together. Later on, a solidarity concert takes place in Chios town. Photos: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=925051 and http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=927251)

15/11: Solidarity and info gathering at Naxos island by the Autonomous Initiative of Naxos with microphonics. Photos at http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=925019

15/11: Common letter from the anarchist prisoners P. Georgiadis, G. Dimitrakis, G. Voutsis-Vogiatzis, on the prisoners struggle.

15/11: Anarchist prisoner P. Georgiadis gets tranfered from Ioannina to Komotini juridical prison.

15/11: A few prisoners send letters with complaints to a newspaper "Eleftheros Tipos".

16/11: Anarchists/antiauthoritarians solidarity marches to Alikarnassos and Lasithi prisons in Crete.

16/11: Info and solidarity demo at Brixton oval, London UK and walk to Brixton prison. Some photos at http://bezmotivnik.blogspot.com/2008/11/brixton.html

16/11: Minister of justice, K. Gletsos unannouncedly visits the prison of Larissa, and has a talk with prisoners on the new set of measures he will announce on the following days

16/11: Christos Tsibanis, 30 years old, hangs him self inside a toilet of Domokos prison. Fellow prisoners find his body and try to do CPR on him, while prison guards came only half an hour later, and no doctors were present. Christos is in a coma. Domokos prison was the issue of a popular TV show, bringing into light the major illegalities of the prison authorities, such as giving days-off to inmates in exchange with some "favors" connected with prison officials' illegal business outside. All this came to light after a prisoner talked to the reporters, and prison manager and guard chief were suspended.

16/11: Lisbon, Portugal - "Sunday night anarchists attacked the greek embassy in Lisbon (Portugal) with black paint-bombs. Greetings to the comrades. Solidarity to the prisoners in struggle!" (http://www.325collective.com/direct-action.html)

16/11: 5.800 prisoners in hunger strike.

17/11: More than 6.500 prisoners in hunger strike. 3 dead in Grevena, Chios and Domokos prisons. Dozens stopped consuming even water!

17/11: A prisoner named Constandinos Polidorou, communicates with a TV station denouncing the existance of "Blue Cells" of torture inside Korydallos prison, where guards were leaving inmates naked, and lowering temperature, while until 1997, inmates were tied on a marble cross, treated with drugs and water under pressure.

17/11: In some cities anarchists connect the annual November 17, 1973 anti-junta insurrection remembrance day to the prisoners struggle, calling to demonstrations.

17/11: In Nicosia, Cyprus the local group "Antiauthoritarian Autonomous Action" organizes a demonstration to the greek embassy in solidarity to the prisoners in struggle (more at http://adakiprus.blogspot.com/).

17/11: In Corfu, anarchists march to the local prison chanting slogans, while the prisoners welcome them with slogans ans setting fire to matresses and clothes.

17/11: Gathering with banners and flyers in Kozani.

17/11: Open assembly of a Citizens Initiative in Chios, on prisoner support.

17/11: 1431 AM holds a radio show on prisoners with members of the (leftist) Initiative for prisoners rights, and the "Common Action for prisoners rights" (which is formed by the "Marxist-Leninist Communist Party", "Left Refoundation", "left Anticapitalist Formation", "Workers Anti-imperialist Front", "Workers Revolutionary Party", "New Left Current", "Workers Party" and an organization self-titled "Antiauthoritarian Movement").

17/11: The (left) "Initiative for prisoners rights" publishes a petition signed by 3.000 citizens and many left politicians and celebrities "joining their voice to the prisoners".

18/11: 7.000 prisoners in hunger strike, according to the mainstream mass-media.

18/11: Solidarity march outside Korydallos prison in Athens, called by the leftit "Initiative for prisoners rights", attended by some 600 persons, mostly anarchists, that burnt a greek flag hanged outside the prison entrance, and threw fireworks. There were riot-police brigades, but demonstrators had eye-contact with prisoners inside. Prisoners made light signals, chanted slogans, set on fire clothes at their cells' windows, and demonstratores replied by setting garbadge bins on fire and chanting slogans together. There were also some live phone-calls with prisoners from people outside.

18/11: Members of the left parliament party SYN/SYRIZA visit Trikala prisons.

18/11: Greek lawyers associations denounce the justice minister on issues concerning prisons and justice in general, and ask for his replacement.

18/11: A local assembly in solidarity to prisoners, by anarchists and autonomists, occupies two radio stations in Ioannina to make known the prisoners struggle, and organizes interventions in the city centre.

18/11: A prisoner speaks live on a well known left-wing performer's (Jimmis Panousis) radio show, on the hunger strike, notes that prisoners aren't in well-maintained health, and with the hunger strike this is much worst, and asks for the minister to talk with the prisoners committee.

18/11: In Nikea, Piraeus, a prisoner gets a day-off to be present at his mother's funeral, but later the cops invade the church, hand cuff them and take them inside a police van.

18/11: In Thessaloniki, the open assembly for prisoner solidarity holds an open assembly with the people at Kamara (a central piazza).

18/11: 50-60 demonstrators attack with paint-bombs the courthouse of Thessaloniki, after a microphonics demo.

19/11: Three prisoners, two men and one woman from Diavata prisons, transfered to a public hospital after their health was in danger because of the hunger strike. The men felt better and returned to prison, the same day.

19/11: After relatives and families of prisoners meet with the minister of Macedonia-Thrace in Thessaloniki, the "Common Action for prisoners rights" (formed by the "Marxist-Leninist Communist Party", "Left Refoundation", "left Anticapitalist Formation", "Workers Anti-imperialist Front", "Workers Revolutionary Party", "New Left Current", "Workers Party" and an organization self-titled "Antiauthoritarian Movement") organizes a mobile concert from Thessaloniki centre to Diavata prison, and announces the opening of a bank account for a "prisoner solidarity fund".

19/11: City hall of Thessaloniki attacked with paints and flyers against prison appeared around it.

19/11: S. Hatzigakis, minister of justice, in his speach inside the parliament speaks of "certain non-parliamentary circles that inflame this case" and mentions that "opening the prisons to let the prisoners go is not normal, once society has its defences".

19/11: March to Larissa prisons by the (left) Antiracist Initiative of Larissa. Prisoners welcomed demonstrators chanting slogans.

19/11: Minister of justice presents the new set of measures on prisons to be discussed in the parliament is made known through the mass-media. Release of all imprisoned for minor misdemeanours (1.500 prisoners) once and for all, without bail. All imprisoned for up to 5 years, enabled for dismissal on bail, apart from serious felonies and drug related cases. Disabled and AIDS patients dismissed under certain conditions. Disciplinary charges are not added to the penal charges. One more day-off. Access to the prisons by a committe of all parliament parties, and some more minor benefits, especially for drug users, as well as: The construction of 4 new prisons and the expansion of 3 existant prisons, to "better comfort the prisoners rehabilitation".

19/11: During day time, few dozens of persons attacked the city hall of Thessaloniki with paints and spread flyers against prisons. (photos http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=927020)

19/11: Dozens of prisoners taken to hospitals, because of the hunger strikes. More than 30 from Larissa prisons, another 30 from Patras prison, and 4 women from Eleonas.

19/11: Around 50-60 anarchists gather outside Patras prisons, chanting slogans and holding banners, flags and fireworks. The prisoners (more than 900 in hunger strike) greeted them with slogans and setting clothes on fire. (Photos http://patras.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=2467)

20/11: The Left Radical Doctors Group announces their support to the prisoners struggle and the creation of a mobile unit to provide health care to prisoners in hunger strike.

20/11: More than 200 bloggers post, undersign and forward to the government and other institutions a text supporting prisoners mobilizations.

20/11: The brothers of Demokritos Vouvakis, found dead in Chios prisons on 8/11, raise a lawsuit against the prison authorities. The unfortunate man, was found dead of excessive drug pill consumption prescribed by the prison doctors, an incident possibly connected with threats he received against his life while in pre-trial imprisonment, something he had expressed to the prison authorities that didn't take any measures.

20/11: The "Common Action for prisoners rights" and the "National Prisoners Committee" announce the cease of the hunger strike on 21/11, after the last declarations of the minister of justice, expecting from the parliament to pass a law affirming them within 3 months. They thank "the solidarity movement, every institution, political party, and every fighter that stands by us by any means he or she selects and declare that our struggle against this human disposal centers continues". The "Common Action for prisoners" announces they stop a gathering outside the ministry because of the cease of the hungerstrike. Less than 10 persons attended anyway. Most NGOs consider the measures suggested as very limited. Meanwhile, many prisoners seem to continue the hunger strike despite the announcements.

21/11: Minister of justice, S. Hatzigakis speaks in the parliament of the measures taken, saying there will be no further reforms. Prisoners condemned for misdemeanours that have spent more than 1/5 of less than two years sentence or 1/3 for more than two years sentence, may be discharged, for this time and only. Most prisoners for drug use will be able to serve 3/5 of their sentence before being discharged under conditions. Pre-trial imprisonment is set to 12 months instead of 18 but only for some cases. One more day-off a year. Smaller disciplinary charges. Some AIDS and other diseases patients may be discharged under conditions. Nothing gets better for felony (capital crimes) offender, no possibility to buy off a long (over 5 years) sentence, even if for a misdemeanour (the case for the vast majority of prisoners). Nothing gets better for juvenile prisoners. Cumulative sentences remain. Nothing gets betters for the prisoners transfers. The prisoners committe will not be allowed to see the justice minister. S. Hatzigakis mentioned it is the first time since 1982, where the first prisoner mobilizations started, that a protest ends in a peaceful manner, through succesful dialogue and a synthesis of opinions. He added that this peaceful protest is a heritage for future situations, and that every political party and institution helped in the solution of the prison problem (sic).

21/11: Prison authorities prevent a lawyer from taking a protest letter by a client inmate in Diavata prisons, undersigned by many of the prisoners, out of the prison. They finally give him the letter after they note down the signatures.

21/11: Three detainees escape from Thiva police prison, cettung their cell's bars with a hack saw.

21/11: Night event of economic support at Delta squat, Thessaloniki, with video-projections and live concert with "Intibah".

21/11: The "Assembly for prisoner solidarity" in Ioannina calls "all citizens, associations and institutions" in a march to Ioannina prisons.

21/11: Chios island, the local prisoner solidarity committe circulates a report of the prison guards asking for the tranfer of the prison doctor (the one that had denounced the conditions in a local newspaper earlier), because after they (the prison guards) beaten up a prisoner causing him head injuries, the prison doctor dared to ask the prisoner who beated him so brutally. According to the prison guards "she should mind her own business".

21/11: Trash h/c benefit gig at the self-managed infoshop of Kavala, hosted by Accion Mutante, in support of the prisoners struggle.

21/11: Solidarity night at Evaggelismos squat, Heraklion, Crete. Projection of the film "I hate sun that rises for everyone". More at http://katalipsievagelismou.blogspot.com/

21/11: Following a rather typical tactic, the Communist Party through its newspaper and a "Democratic Coalition" it has formed on legal issues, asks for prison reforms by the time of the cease of the prisoners mobilizations, blaming the ruling party and the opposition for the current situation. It also asks for obligatory basic education for prisoners and free access to prisons for social and scientific institutions and political party representatives...

22/11: Solidarity motorbike-mobile concert (artists on a van playing music)-demo to the prisons of Diavata, Thessaloniki, after an initiative of relatives of some prisoners affiliated with the "Common action for prisoners rights". The event is cancelled due to bad weather conditions.

22/11: Fundraiser DIY hip-hop "Until we break da chains" party at the polytechnic university, Athens.

22/11: Assembly on the prisoners struggle in Greece, and "classic punk" night at "To fanari tou Diogeni" squat in Cyprus (http://www.squatofcyprus.blogspot.com/).

22/11: Solidarity demo and microphonics in Mytilini, Lesvos island.

22/11: 280 walk to Ioannina prisons, in a march called by the (leftist) "Prisoner Solidarity Assembly" and a prisoner solidarity assembly of local anarchists and autonomists.

22/11: "A sign of solidarity to the thousands of hungerstrikers in the dungeons of democracy" was according to an unknown person's phone call to "Eleftherotipia" newspaper the incendiary attach a few minutes after 11:30 in the night of Tuesday, wrecking a Millenium bank branch, on 25 Pentelis Avenue, Halandri. "We encourage the justice minister and the prison guards not to mess around with fire. Victory to the prisoners struggle untill the destruction of every last prison.

24/11: Open speak on prisons, prison conditions and the prisoners struggle, by the "Alterative Lawers Initiative" in Thessaloniki, where a member of the "national prisoners committee" V. Pallis will speak through phone.

25/11: The "Common action for prisoners rights" calls at a demo outside the justice ministry during some affiliated with them prisoner relatives meet with the minister inside.

25/11: Ioannis Kamberis, 38 year old prisoner in Corfu, is found dead in his cell during his 17 year sentence for some thefts. According to the guards, by heroine. Another one, 24 years old, was found in a comma, and transfered to the hospital. He is better now.

26/11: Demonstration of the "Common Action for prisoners solidarity", with some 500 persons.

26/11: Justice minister adds a paragraph enabling for dismissal any prisoners over 80 years old with mental diseases. According to the opposition, this "photographs" the only over 80 y.o. prisoner who happens to be D. Ioannidis, imprisoned for his leading role in the military junta of 1967-74 since 1974...

26/11: The minister of justice, during a tv interview mentions we should also think of other ways to let more persons out of prison, such as micro-chip implants...

26/11: The government committe accepts the justice minister's plans, and "3.800 prisoners are expected to have christmas at home with their families".

26/11: Solidarity intervention with flyers and banners outside the Greek embassy of Hage, in Holland. (Photos: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=929809)

27/11: A bulgarian prisoner is found dead in Chios prisons. He was transfered to a hospital a few days earlier with a chest ache, but returned back to prison the same day. Chios prison authorities have banned any communication with prisoners, for any committe from outside, including even lawyers association, NGOs and political parties.

27/11: Demonstration at Neptunplatz, Köln, Germany, in solidarity to the prisoners struggle in Greece. This same initiative organizing the demo, also announces a demo to the local prisons on new year's eve, a gathering at the city's central station on December 1, in solidarity to the prisoner's collective hungerstrike in Italy that begins then, and other events and radio shows during December. (photos: http://anarcores.blogspot.com/2008/12/blog-post.html)
28/11: Live talk with anarchist and other prisoners at 98fm pirate radio station.

29/11: Two interventions in Veria, outside the technical school and at the open street market, by the local group "Shinovatis" (sxinovati(at)yahoo.com)

1/12: "Eleftherotipia" newspaper reports another death in Chios prison, of a 53 year old Belarussian this time, according to the prison authorities due to heart disease. Unrest among prisoners.

1/12: Former military regime leading member D. Ioannidis ask with a letter to the minister of justice to be included in the prisoners to be discharged.

1/12: A 32 year old suicides while under custody, inside Alexandria police station, near Thessaloniki.

1/12: Anarchist weekend in Florina, including posters, videos and info material on the prisoners struggle, by local anarchist students.

4/12: Manager of Diavata prisons gets beaten up during a speach in Law school of Aristotle university Thessaloniki, and transfered to hospital!

4/12: Anarchist event on prisons in Alexandroupoli.

Struggle continues!

Keep in mind: Across the world, prisoners fight their incarceration, by all means.

Across Italian prisons, a collective hunger strike has started since 1/12, initiated by life-prisoners against life sentence (currently 26 years in Italy).

In Germany as well, self-organized prisoner struggles have infested German prisons with unrest. Learn more: http://news.infoshop.org/article.php?story=20081201123441564&mode=print

In the UK, the absence of any collective action has given way to prisoners violence towards themselves, with drug use, suicides and conscious self-harm raising.

In North America, several cases of fights among prisoners, have turned to prison riots during the last months.

Keep warm!

Χαιρετισμοί από Γερμανία!

2008-12-01T21:46:00.009+02:00

Κολωνία 27.11.: Διαδήλωση αλληλεγκύης στους κρατούμενους/ες στις ελληνικές φυλακές

Στις 27 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στην Κολωνία μια διαδήλωση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους στην Ελλάδα. Παρόλου που η απεργία μετατέθηκε μετά από υποσχέσεις της ελληνικής κυβέρνησης, οι οποίες δεν καλύπτουν όλες τις απαιτήσεις των φυλακισμένων, η πρωτοβουλία „για μια κοινωνία χωρλίς φυλακές" οργάνωσε τη διαδήλωση. Παρουσιαζόταν ως ωφέλιμο και αναγκαίο να απαιτήσουμε στο ελληνικό προξενείο την πρακτική υλοποίηση των υποσχέσεων και παραπάνω την πραγματοποίηση όλων των απαιτήσεων των κρατουμένων..

Περίπου 70 άνθρωποι διαδήλωσαν μέχρι το ελληνικό προξενείο και απαίτησαν την υλοποίηση των απαιτήσεων των ελληνικών κρατούμενων. Η δράση αλληλεγγύης ξεκίνησε στις 15:00 με μια συγκέντρωση στο Νeptunplanz στο Köln-Ehrenfeld. Μαζεύτηκαν γύρω στα 70 άτομα τα οποία παρακολούθησαν τους λόγους πάνω στην κατάσταση στις ελληνικές φυλακές και την ανερχόμενη απεργεία πείνας στην Ιταλία. Μετά τους λόγους ξεκίνησαμε, με κρύο και βροχή, αλλά με μουσική, μέσο της Venloer Straße προς το ελληνικό προξενείο. Τα πολλά πανό και δυνατά συνθήματα τραβούσαν την προσοχή και κείμενα μοιραζόντουσαν σε ενδιαφερόμενους/ες περαστικούς/ές.

Μετά από περίπου 30 λεπτά φτάσαμε με συνθήματα όπως „Δεν είμαστε όλοι, λύπουν οι φυλακισμένοι" και „Για μια κοινωνία χωρίς φυλακές" στο ελληνικό προξενείο στη γωνία Venloer Str./Innere Kanalstraße. Λίγο μετά την άφιξη της διαδήλωσης ενά πανό με τη διατύπωση „Λευτεριά σ΄ όλους/ες" εξαπλώθηκε από ακτιβίστετς/ριες στην απέναντι πολυκατοικία και ένα βεγκαλικό ανάφτηκε. Αυτό τον χαιρέτισμο στους κρατούμενους στην Ελλάδα συμπάρασταθηκαμε εμείς με συνθήματα από την πορεία. ¨Οταν έσβησε το βεγκαλικό οι ακτιβίστες/ριες εξαφανίστηκαν και λίγο μετά το πανό ξεκρεμάστηκε από τους φύλακες της πολυκατοικίας και „συλλήφτηκε" απο την αστυνομία.

Μερικοί από μας προσπαθούσαμε, όπως είχε ανακοινωθεί πριν, να παραδώσουμε το φυλλάδιο με τις απαιτήσεις μας στο ελληνικό προξενείο. Διστυχώς ο επίσης παραψημένος φύλακας του Patrizia-Tower (ένα κτίριο που ανοίκει σε μια κολωνέζικη εταιρία ακινήτων, στου οποίου στον 7ο όροφο βρίσκεται το ελληνικό προξενείο) είχε μπλοκάρει όλες τις πόρτες. Από το θυροτηλέφωνο επικοινωνήσαμε με το προξενείο, το οποίο μας παρακαλέσε να ανεβούμε πάνω. Πληροφορήσαμε το προξενείο ότι οι πόρτες ήταν μπλοκάρισμενες. Ενδιάμεσα εμφανίστηκε μια ελληνίδα η οποία προφανώς ήθελε να μπει στο προξενείο. Και σ'αυτήν δεν επιτράπηκε η είσοδος. Όταν παραπονέθηκαν οι ακτιβιστές/ριες, μπορούσε να μπει μέσο της πίσω πόρτα. Μετά από περίπου μισή ώρα κατέβηκε ένας συνεργάτης του προξενείου και δέχτηκε από την πίσω πόρτα το φυλλάδιο μας. Την ώρα που τελειώναμε τη διαδήλωση μας, οι πόρτες ήταν ακόμα μπλοκαρισμένες. Είδη είχε μαζευτεί μπροστά στην κλεισμένη είσοδο ένα μικρό σύνολο Ελλήνων. Πότε τελικά τους επιτράπηκε η είσοδος, δεν μάθαμε ποτέ. Μάλλον μόνο όταν εξαφανίστηκαν και οι τελευταίοι από μας.

Μετά από την πετυχημένη δράση μας θέλουμε να επενθυμίσουμε μερικές από τις επόμενες δράσεις στην Κολωνία. Τον Δεκέμβριο θα μαζεύεται κάθε Δευτέρα απο τις 16:00 μέχρι τις 18:00 κόσμος στην πλατεία του κεντρικού σταθμού για την συμπαράσταση στην από της 1η Δεκεμβρίου απεργία πείνας απο „ισοβίτες" της Ιταλίας, στην οποία θα συμμετάσχουν και φυλακισμένοι και από άλλες χώρες. Πάνω σ΄ αυτήν την απεργία και αυτήν στην Ελλάδα θα μιλήσουν ακτιβίστρες/ριες στις 15 Δεκεμβριου από τις 21-22:00 σε μια ραδιοφωνική εκπομπή στο Radio Köln (107,1). Στη συνέχεια επενθυμίζουμε την ετήσια διαδήλωση ενάντια στις φυλακές την Πρωτοχρονιά στις φυλακές Köln-Ossendorf (από τις 18:00, γραμμή 5 στάση Margareterstraße)

(από e-mail)

Επαναξιολόγηση των αξιών: Το παράδειγμα μιας αυτοοργανωμένης δράσης στα Bitola

2008-11-26T22:01:00.011+02:00

Τα Bitola (Μοναστήρι) είναι μια πόλη 70.000 κατοίκων, ένα μισάωρο ταξίδι βόρεια της Φλώρινας. Ξεπεσμένο εμπορικό σταυροδρόμι των αρχών του περασμένου αιώνα, με ιπποδάμεια ρυμοτομία, ποδηλατοδρόμους, πράσινο, πλούσιο πολυεθνικό παρελθόν... Όπως σε κάθε γωνιά του κράτους της Μακεδονίας, έτσι κι εδώ η υπό συγκρότηση εθνική ταυτότητα επιβάλλεται χειρουργικά στο τοπίο. Λεωφόροι και δημόσια κτήρια αλλάζουν ονόματα, μνημεία ξεπετάγονται... Οι τοπικές δημοτικές αρχές αποφάσισαν την ανέγερση ενός αγάλματος για τον Φίλιππο το ΄Β (πατέρα του γνωστού μέγα-ιμπεριαλιστή της αρχαιότητας), για χάρη του οποίου έκοψαν τα δένδρα και εξαφάνισαν κάθε πρασινάδα από μέρος του κεντρικού άλσους της πόλης.

Προφανώς στον καπιταλισμό, ένα δένδρο μπορεί να έχει μια κάποια αξία, για παράδειγμα ως πρώτη ύλη, για την παραγωγή μιας παπουτσοθήκης, ή ακόμα μιας free-press πατσαβουροφυλλάδας, ή στην καλύτερη ως ντεκόρ ενός εμπορικού κέντρου. Ως σκέτο δένδρο, από την άλλη, δεν αξίζει τίποτα. Για να πραγματωθεί ως αξία, πρέπει να υποβληθεί σε μια βίαια διαδικασία ανάλογη της πρωταρχικής συσσώρευσης, που μπορεί να φτάσει μέχρι την εκμηδένισή του, όπως στην περίπτωση αυτή.

Εδώ εντοπίζεται και μια ποιοτική διαφορά του καπιταλισμού από τα προηγούμενα εκμεταλλευτικά συστήματα: Το Κεφάλαιο δεν απαλλοτριώνει απλά τον παραγωγικό μόχθο της τάξης των εργαζομένων και τις "πρώτες ύλες" της φύσης, αλλά ολόκληρο το Είναι τους, την μέσα και έξω "φύση", ενώ ταυτόχρονα τους μετασχηματίζει και μετασχηματίζεται και το ίδιο, παράγοντας τη δική του "φύση".

"Το κεφάλαιο λοιπόν αντιλήφθηκε αυτό που το χρήμα δεν είχε καταφέρει, τη συγκρότησή του σε μια υλική κοινότητα μέσω της απαλλοτρίωσης της ανθρώπινης υλικότητας, τον ανθρωπομορφισμό του κεφαλαίου, ενώ οι άνθρωποι υποτάσσονταν και κεφαλαιοποιούνταν. Αυτή η διαδικασία ολοκληρώνεται με το σχηματισμό του φαντασιακού κεφαλαίου που οδηγεί σε μια φαντασιακή κοινότητα όπου ο άνθρωπος ελέγχεται ολοκληρωτικά από τους μηχανισμούς του κεφαλαίου, μια απτή και ταυτόχρονα άυλη οντότητα. Ο άνθρωπος αδειάζει από κάθε περιεχόμενο, η δημιουργικότητά του απορροφάται και ξεζουμίζεται, και ο ίδιος απορρίπτεται ακόμα κι από την παλιά παραγωγική διαδικασία. Τείνει να καταστεί περιθωριακός, μια παρενέργεια της γενικευμένης μόλυνσης του κεφαλαίου. Το κεφάλαιο αυτονομείται και ξεπερνά τα όριά του (ένα είδος υπερ-τήξης του κεφαλαίου), αλλά δεν μπορεί χωρίς τους ανθρώπους, το αναγκαίο απόβλητο. Αυτοί είναι τα όρια του κεφαλαίου. Αυξάνοντας συνεχώς την καταπίεση, που κατευθύνεται έμμεσα ή άμεσα μέσα από την καταστροφή της φύσης, θα οδηγήσει τους προλεταρίους της παγκόσμιας Τάξης να εξεγερθούν ενάντια στο κεφάλαιο." - Jacques Camatte.

Δεδομένης της αδυναμίας της τοπικής κυρίαρχης τάξης να ορθοποδήσει, με μεγάλο μέρος των στελεχών της να έχουν ξεπέσει σε εποχικούς υπαλλήλους του ελληνικού και δυτικού κεφαλαίου που ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας, οι ταξικές αντιθέσεις θολώνουν, τίθενται σε δεύτερη μοίρα μπρος σε μια κοινή δυσαρέσκεια που βρίσκει στον εθνικισμό το πιο φθηνό και βολικό ένδυμα μιας φαντασιακής κοινότητας, κενής νοήματος, ωστόσο υπαρκτής, και άρα αναγκαίας, στο βαθμό που επιβάλλεται στην πραγματικότητα, ελλείψει αντιπάλων. Ο εθνικισμός δημιουργεί αξία για το κεφάλαιο, αξία ικανή (τουλάχιστον) να νομιμοποιήσει κοινωνικά την καταστροφή ενός άλσους για κάτι τόσο άχρηστο όσο ένα άγαλμα.

Όχι για όλους. Άνθρωποι προερχόμενοι απο διάφορους χώρους (αριστεροί, αναρχικοί, αντιμιλιταριστές-αντεθνικιστές, οικολόγοι), αποφάσισαν να αναλάβουν δράση, χωρίς το καπέλο καμιάς οργάνωσης, αλλά συνεργαζόμενοι μέσα από μια άτυπη συνέλευση. Ενάντια στην προπαγάνδα των τοπικών ΜΜΕ που κάνουν λόγο για αναβάθμιση του άλσους και της περιοχής, βρέθηκαν στο άλσος και πραγματοποίησαν μια μικρή παρέμβαση για τους περαστικούς. Υλοποιώντας μια μικρή, εφήμερη, επαναστροφή των αξιών. Ώστε τα πράγματα να αρχίσουν να βγάζουν νόημα.

Φωτογραφίες από την παρέμβαση της 20/11: http://levicamk.blog.com.mk/node/193992#comment & http://www.teror13.anarhija.org/eco/10003.html. Οι ταμπέλες λένε: "Φυτέψτε δένδρα, όχι μνημεία", "Κόψανε το μέλλον μου" (αναφορά στην οικολογική καμπάνια της κυβέρνησης "Φυτέψτε το μέλλον σας"), "Σφαγέας του πράσινου". Στην κόκκινη πλαστική λωρίδα γράφει: "Τόπος του εγκλήματος". Στο έδαφος υπάρχει το σχεδιάγραμμα ενός κομμένου δένδρου. Η εγκατάσταση τελικά διαλύθηκε από τις αρχές την ίδια μέρα. Οι άνθρωποι που πραγματοποίησαν την παρέμβαση σχεδιάζουν νέες δράσεις ενάντια στην ανέγερση του μνημείου και το γενικότερο εθνικιστικό ντελίριο.

Ευχαριστίες για τις πληροφορίες για τη δράση στους:

http://www.teror13.anarhija.org
http://levicamk.blog.com.mk/

Χαιρετισμοί από Λισσαβώνα - Greetings from Lisbon

2008-11-19T01:56:00.003+02:00

Ελληνικά: Δυο δράσεις πορτογάλων αναρχικών σε αλληλεγγύη με τον αγώνα των φυλακισμένων στην ελλάδα:

(από http://uk.indymedia.org/ & http://www.325collective.com/direct-action.html και e-mail στο anarcores@yahoo.gr)

Την Παρασκευή (14/11) στις 11 το πρωί μοιράσαμε φυλλάδια 200 Α4 μπροστά και γύρω από το κτίριο της Οικονομικής και Εμπορικής πτέρυγας της Ελληνικής Πρεσβείας, στο κέντρο της Λισσαβώνας, αφήνοντας μερικά και μέσα στο κτίριο. Τα φυλλάδια περιλαμβάνανε ένα μικρό εισαγωγικό κείμενο στον αγώνα των φυλακισμένων, μερικά από τα αιτήματά τους και ένα χρονικό των γεγονότων μέχρι την ημέρα εκείνη. Απίσης περιλαμβανόταν το παρακάτω κείμενο:

Η φυλακή είναι πανταχού παρούσα, σε όλη τη ζωή μας. Διαρκώς μας παρακολουθούν, εξακριβώνουν, ακούν... Είναι ο μπάτσος, η κάμερα επιτήρησης, το δικαστήριο, το αστυνομικό τμήμα, ολόκληρη η πραγματικότητα των καταναγκαστικών αλληλεπιδράσεών μας. Είναι ο φόβος να είμαστε αυτό που είμαστε, να λέμε αυτό που νιώθουμε, να κάνουμε αυτό που θέλουμε... Είναι η καθημερινή μιζέρια, μας κατατρέχει στις αναμνήσεις μας, μια μόνιμη απειλή... Η φυλακή είναι επίσης εκείνο το απομονωμένο κτίριο, όπου μόνο οι κατάδικοι και οι δήμιοι τους μπαίνουν... Είναι η η πολιορκεία από την οποία δεν μπορούμε να δραπετεύσουμε, είναι οι φρουροί που μας ελέγχουν και μας βασανίζουν, είναι το σώμα μας στα χέρια του κράτους... Είναι οι τοίχοι που μας κλείνουν και μας κρύβουν, μας πετάνε εκεί μέσα για χρόνια... Είναι το μέρος όπου μας αφαιρούνε τα πάντα.. Η φυλακή είναι ταυτόχρονα μια ιδέα και ένα κτίριο. Αλλά πάντοτε, μια πραγματικότητα.

Στην Ελλάδα, όπως και παντού, ο αγώνας των κρατουμένων είναι ο μόνος τρόπος να αντικρύσουν και να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα στην οποία υπόκεινται. Γίνεται να αποδεχτείς τις φυλακές μόνο χάρη σε όλα τα μέσα της αποξένωσης που επιστρατεύει το κράτος, μέσα κι έξω από τις φυλακές, δημιουργώντας μια καθημερινότητα φόβου και παραίτησης. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στις ελληνικές φυλακές είναι γεννημένο από την αποφασιστικότητα των υποκειμένων που έχει απαγάγει το κράτος, και αν κι εμείς είμαστε εκτός των τειχών δεν σημαίνει ότι είμαστε ελεύθεροι. Την ελευθερία αυτή, θα πρέπει να την κατακτήσουμε.

Στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία, και παντού, καμιά συνθήκη φυλάκισης δε θα γίνει ποτέ ανθρώπινη, γιατί αυτό είναι αδύνατο μέσα σε μια φυλακή. Καμία μεταρρύθμιση οποιασδήποτε μορφής, με κανένα τρόπο, δε θα εξανθρωπίσει αυτό το μέρος όπου μας κλείνουν. Όπου τα πάντα, με την εξαίρεση της αξιοπρέπειας, αφαιρούνται από μας. Όμως αυτή η αξιοπρέπεια θα ανήκει για πάντα σ' αυτούς που αγωνίζονται, στους εξεγερμένους, στα υποκείμενα.

Υπάρχουν άπειροι τρόποι να δείξουμε την αλληλεγγύη μας και να απλώσουμε την ανταρσία, να επιτεθούμε στον έλεγχο και αυτούς που ελέγχουν αυτόν τον κόσμο. Το πρώτο μας βήμα είναι να αποφασίσουμε από ποια μεριά βρισκόμαστε. Μετά απ' αυτό, το μόνο μας "αίτημα" είναι η καταστροφή κάθε φυλακής και αυτής της κοινωνίας των φυλακών!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Αναρχικοί

***

"Την νύχτα της Κυριακής (15/11) αναρχικοί επιτέθηκαν στην ελληνική πρεσβεία της Λισσαβώνας (Πορτογαλία) με μαύρες μπογιές. Χαιρετισμοί στους συντρόφους. Αλληλεγγύη στους φυλακισμένους που αγωνίζονται!" - Αναρχικοί.

English: Two actions of portuguese anarchists in solidarity to prisoners struggle in Greece

From http://uk.indymedia.org/ and http://www.325collective.com/direct-action.html and an e-mail at anarcores@yahoo.gr:

From e-mail:

Friday, Nov.14, at 11h in the morning we distributed 200 A4-size leaflets in front and around the building of the Economy and Comerce Section of the Greek Embassy, in the center of Lisbon, leaving some of them inside the building also. The leaflets included a small introdutory text to the prisoners' struggle, a few of their demands, and a chronology of the events until that day. Besides, it also included the following text:"

Prison is everywhere, in all our life. Constantly we are watched, controlled, identified, listened… it is the cop, the surveillance camera, the court, the judge, the police station, and our entire reality of forced interactions… it is the fear of being what we are, of saying what we feel, of doing what we would like to do… it is the everyday misery, it stalks us in our memory, it is a permanent threat….
Prison is also that isolate building, where only the convicted and the hangmen are… it is the siege from where we can not leave, it is the guards that control and torture us, it is our body in the hands of the state…it is the walls that enclose and hide us, that push us away for years… it is the place where everything is taken away from us…
Prison is, at the same time, an idea and a building. But always a reality.
In Greece, like everywhere else, the struggle of the prisoners is the only way to face and fight the reality to which they are forced. To accept prison is only possible due to all the means of alienation the state uses, inside and outside the prisons, and that create a daily life of fear and resignation. What's happening today in the Greek prisons has born from the determination of individuals kidnapped by the state, and although we are outside the walls, that doesn't mean we're free. That freedom, we have to conquer it.
In Greece, in Portugal, and anywhere else, no condition of life inside a prison will ever be human, because that's impossible inside a prison. There's no reform of whatever nature that can, in any way, humanize this place where we're locked up; where everything, with the exception of dignity, is taken away from us.
But dignity will always belong to those who struggle, to the insurgents, to the individuals.
There are countless ways with which to show our solidarity and spread the revolt, attacking control and the controllers of this world; the first step is to decide on which side we are.
Having said this, the only "demand" we have is the destruction of every prison and of this prison-society!

SOLIDARITY WITH THE PRISONERS IN STRUGGLE IN GREECE!

anarchists"

***

Portuguese: Alastrando a solidariedade

Na sexta-feira, dia 14 de Nov., às 11h da manhã distribuímos 200 flyers tamanho A4 em frente e em redor do edifício da Secção Económica e Comercial da Embaixada Grega, no centro de Lisboa, deixando também alguns dentro do edifício. Os flyers continham um breve texto introdutório à luta dos presos, algumas das suas exigências e uma cronologia dos acontecimentos até à data. Além disso, incluia também o seguinte texto:

A prisão está em todo o lado, em toda a nossa vida. Constantemente somos observados, controlados, identificados, escutados... ela é o polícia, a câmara de vigilância, o tribunal, o juíz, a esquadra, e toda a nossa realidade diária de interacções forçadas... ela é o medo de sermos o que somos, de dizermos o que sentimos, de fazermos o que gostaríamos de fazer... ela é a miséria quotidiana, persegue-nos na nossa memória, é uma ameaça permanente...
A prisão é também aquele edifício isolado, onde só estão os condenados e os carrascos... é o cerco de onde não podemos sair, é os guardas que nos controlam e torturam, é o nosso corpo nas mãos do Estado... ela é as paredes que nos fecham e que nos escondem, que nos afastam durante anos... ela é o sítio onde tudo nos é retirado...
A prisão é, ao mesmo tempo, uma ideia e um edifício. Mas sempre uma realidade.
Na Grécia ou em qualquer outro lugar, a luta por parte dos presos é a única forma de enfrentarem e combaterem a realidade a que são obrigados. Aceitar a prisão é apenas possível por meio de todos os métodos de alienação que o Estado emprega, dentro e fora das prisões, e que criam um quotidiano de medo e resignação. O que se passa hoje nas prisões Gregas nasceu da determinação de indivíduos sequestrados pelo Estado, e embora nós estejamos no exterior das paredes, isso não significa que sejamos livres. Essa liberdade temos nós de a conquistar.
Na Grécia, em Portugal ou em qualquer outro país, nenhuma condição de vida dentro da prisão será humana, pois isso é impossível dentro de uma prisão. Não existe reforma de qualquer natureza que possa, de alguma maneira, humanizar um local onde estamos presos; onde tudo, à excepção da dignidade, nos é retirado.
Mas a dignidade pertencerá sempre aos que lutam, aos insurgentes, aos indivíduos.
Há inúmeros modos através dos quais podemos dar a nossa solidariedade e alastrar a revolta, atacando o controlo e os controladores deste mundo; o primeiro passo é decidir de que lado estamos.
Posto isto, a única exigência que temos é a destruição de todas as prisões e desta sociedade-prisão!

SOLIDARIEDADE COM OS PRESOS EM LUTA NA GRÉCIA!

anarquistas"

***

Domingo à noite anarquistas atacaram a embaixada grega em Lisboa (Portugal) com bolas de tinta preta.
Saudações aos companheiros.
Solidariedade com os presos em luta!

Χαιρετισμούς από Brixton...

2008-11-16T05:17:00.003+02:00

στους αγωνιστές των φυλακών της ελληνικής δημοκρατίας.

Μια λίμα για κάθε κρατούμενο.

Περισσότερα εδώ.

Πορεία αλληλεγγύης στην Θεσσαλονίκη...

2008-11-11T13:50:00.003+02:00

Αδιαφορώντας για τον δικονομικό ορισμό της αθωότητας,
οι τρεις διωκόμενοι είναι "ένοχοι".

"Ένοχοι" επειδή αντιπαρατέθηκαν με το υπάρχον.
"Ένοχοι" επειδή συνεχίζουν να αγωνίζονται.
"Ένοχοι" επειδή δεν παραδόθηκαν.

Και αν οι "αθώοι" έχουν μια φορά την αλληλεγγύη μας,
οι "ένοχοι" την έχουν χίλιες...

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ:

Δ.ΣΥΡΙΑΝΟΥ, Κ.ΧΑΛΑΖΑ, Η ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Β.ΜΠΟΤΣΑΤΖΗ
ΠΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

στις 14/11/2008, 6μ.μ., ΚΑΜΑΡΑ

Make plans - Get buisy

2008-11-03T03:50:00.003+02:00

ON 3 NOVEMBER 2008 NEW WAVE OF PRISONERS MOBILIZATIONS STARTS WITH A COLLECTIVE HUNGER STRIKE AROUND THE WHOLE COUNTRY

PRISONERS DEMANDS

We the prisoners of the hell called with an euphemism: prisons of the greek state, tired with the fake promisses of all justice ministers in the last 10 years, to ameliorate prison conditions and the penal code and the penal justice code, decided to move forcefully, in order to claim our rightful demands.

WE DEMAND:

1. Abolish disciplinary charges. Modify the Penitentiary Code's articles 68, 69, 70, 71. In any case, the disciplinary charges must be removed after the are served, and not accumulated nor taken into consideration when it comes to days off, work, education and discharge under conditions after they are served.
2. Reduction of the sentence limit for discharge under conditions, from 3/5 to the 3/7 of the sentence time. Immediate abolishment of the anti-constitutonal treaty that increased up to the 4/5 of crimes related to drugs.
3. Once and for all 3 year reduction of all prices, to make easier the relieve of over-crowding of prisons. NO to the new panoptic prisons, built isolated away from the cities social tissue.
4. Abolish the juuvenile prisons. Adopt open structure to take care of and protect the teenagers and youth.
5. Reduction of sentence limit of 25 years of continuous detention. Reduction of the minimum detention time to be discharged under conditions to 12 years from 16 that it is today, according to european legislature.
6. Immediate and without exceptions application of days-off, suspensions, and other benefits of the law, reduction of the minimal sentence time limits. Increase the number of days-off to 60 for those that have a right to 5 days and to 96 for those with a right to 8.
7. To end the over-use of pre-trial detentions and reduce the time limit to 12 months.
8. The para-justice racket is known for its hysteria of the last 8 years, leading to revengeful killing sentences. We as for proportionate sentences and wide application of the measure of suspension and discharge under conditions.
9. Full, permanent and 24 hour medical treatment and respect to the patients. Creation and improvement of adequate hygiene spaces (baths and toilets). Immediate integration of the Korydallos prison psychiatric and medical clinic to the National Health System, with new aisles for women and juveniles, that lack now. Immediate transportation of patients to public hospitals with ambulances and not in police vehicles, tied up with their hands behind their back.
10. To be provided the right in beneficial work payment, education, second chance schools, technical workshops and participation in diverse similar programms, to all prisoners proportionate and without any discrimination. To be given educational days-off, for all prisoners, that meet with the criteria and terms to study outside prison and for all levels of education and technical skills learning. Substancial amplification of withdrawal projects to all prisons.
11. Abolishion of the prison no-go zone. Free access for social and political institutions, Lawers Associations, Hellenic Medical Association and EINAP, organizations for human rights, NGOs and international organizations. Free circulation of political and educative press, with no exceptions.
12. Alternative forms of detention, amplification of agricultural prisons and of the institution of semi-free sentence as well as community service.
13. Amplification of the institution of free visits in humain conditions with respect to the personality and dignity of the prisoners and the visitors. Private place to meet with our companion.
14. Work and access to creative activities for all of us. Beneficial account of days of work in the sentence.
15. Right to selection of serving the sentence in their country of origin, for the prisoners from other countries, once and if they wish.
16. Humain transport conditions with improvement of the room in the preposterous transportation means of the greek police. More stops, improvement of the detention room in the miserable "Metagogon" transfer prison and faster transfer to the destination prisons.

DEMANDS OF THE WOMEN PRISONERS AT ELEONAS, THIVA PRISON:

On the occasion of the third-world life conditions inside this establishment but also our treatment by the totality of the ministry of justice services, and more precisely: Inexistant medical-pharmaceutical supply. Few, to even inexistant hygiene supply (without any right to a private purchase). Inexistant basic hygiene (no warm water). Inexistant social services and care. Preposterous food, because of luck of supplies. Even first need stuff is an unknown word here. Racist treatment of the prisoners when it comes to days-off and suspensions. Injust treatment of sentence accounts for suspension proportionate to the offence (2/5, 3/5 etc). Vast delays when it comes to bringing the case to the courthouse and especially the court of appeals. The peculiar stiffness of the persons judging us, despite the recommendations they have received. The inexistant second chance we are all waiting for and most of us have a right on it, but are never given. We decided to abstain from prison food commons from 03/11/2008 until proportionate measures are taken in regards to all the above. We expect your understanding.

ALSO CHECK OUT A LETTER FROM OUR COMRADE POLYS GEORGIADIS ON THE HUNGER STRIKE ISSUE http://halastor.blogspot.com/2008/10/blog-post_30.html

Επαγρύπνηση...

2008-11-03T01:29:00.005+02:00

ΑΠΟ 3/11/08 ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ Σ' ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Εμείς οι κρατούμενοι στα κολαστήρια που κατ’ ευφημισμό καλούνται φυλακές του ελληνικού κράτους, κουρασμένοι από τις ψεύτικες υποσχέσεις όλων των υπουργών δικαιοσύνης τα τελευταία 10 χρόνια, για καλυτέρευση των συνθηκών κράτησης και βελτίωση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικαιοσύνης, αποφασίσαμε να κινηθούμε δυναμικά, ώστε να απαιτήσουμε τις δίκαιες διεκδικήσεις μας.
ΖΗΤΑΜΕ
1. Κατάργηση των πειθαρχικών ποινών. Τροποποίηση των άρθρων του Σωφρονιστικού Κώδικα 68, 69, 70, 71. Σε κάθε περίπτωση οι πειθαρχικές ποινές να εξαλείφονται μετά την έκτισή τους, να μην υπολογίζονται αθροιστικά και να μην λαμβάνονται υπόψη για τις άδειες, την εργασία, την εκπαίδευση και την υφ’ όρους απόλυση μετά τη λήξη τους.
2. Να μειωθεί το όριο έκτισης της ποινής για την υφ’ όρων απόλυση, από τα 3/5 στα 3/7. Να καταργηθεί άμεσα η αντισυνταγματική διάταξη που επαύξησε στα 4/5 το όριο, για τα αδικήματα περί ναρκωτικών.
3. Εφάπαξ μείωση κατά 3 έτη όλων των ποινών, για να διευκολυνθεί υφ’ όρων απόλυση και η αποσυμφόρηση των φυλακών. Όχι στις νέες πανοπτικές φυλακές, που χτίζονται απομονωμένες μακριά από τον ιστό από της πόλης.
4. Κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Καθιέρωση ανοιχτών δομών φροντίδας και προστασίας των εφήβων και των νέων.
5. Μείωση της «οροφής» των 25 ετών συνεχούς κράτησης. Μείωση του ελάχιστου ορίου έκτισης για την υφ’ όρων απόλυση στην περίπτωση των ισοβίων στα 12 χρόνια από τα 16 που είναι σήμερα, σε εναρμόνιση με τις ευρωπαϊκές νομοθεσίες.
6. Να εφαρμοστεί αυτόματα χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις, η χορήγηση αδειών, αναστολών και λοιπών ευεργετημάτων με μόνο κριτήριο τις προϋποθέσεις του νόμου, με μείωση των ελάχιστων ορίων έκτισης ποινής για την ενεργοποίησή τους. Να αυξηθεί ο αριθμός των αδειών σε 60 μέρες για όσους δικαιούνται πενθήμερες και σε 96 μέρες για τους δικαιούμενους οχταήμερες.
7. Να σταματήσει η κατάχρηση του μέτρου της προφυλάκισης και να μειωθεί το όριο στους 12 μήνες.
8. Είναι γνωστή την τελευταία 8ετία, η υστερία των παραδικαστικών κυκλωμάτων, που οδήγησε σε εκδικητικά εξοντωτικές ποινές. Ζητάμε ανάλογες ποινές και ευρεία εφαρμογή του μέτρου αναστολής και υφ’ όρων απόλυσης.
9. Πλήρης, μόνιμη και 24ωρη ιατρική κάλυψη και σεβασμός στους ασθενείς. Δημιουργία και βελτίωση επαρκών χώρων υγιεινής (λουτρά και τουαλέτες). Άμεση ένταξη του Νοσοκομείου και του Ψυχιατρείου των φυλακών Κορυδαλλού στο ΕΣΥ, με πρόβλεψη πτερύγων για τις γυναίκες και τους ανήλικους, που τώρα δεν υπάρχουν. Άμεση μεταφορά των ασθενών σε δημόσια νοσοκομεία, με ασθενοφόρα και όχι σε κλούβες δεμένοι πισθάγκωνα.
10. Να παρέχεται το δικαίωμα στα ευεργετικά ημερομίσθια, στη φοίτηση, στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, τα επαγγελματικά εργαστήρια και στη συμμετοχή στα διάφορα προγράμματα, σε όλους τους κρατούμενους αναλογικά και χωρίς καμία διάκριση. Να χορηγούνται εκπαιδευτικές άδειες, σε όλους τους κρατούμενους, που πληρούν τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις για σπουδές εκτός φυλακών και για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και τεχνικής επαγγελματικής κατάρτισης. Ουσιαστική επέκταση των θεραπευτικών προγραμμάτων σε όλες τις φυλακές.
11. Κατάργηση του άβατου των φυλακών. Ελεύθερη πρόσβαση των: κοινωνικών και πολιτικών φορέων, Δικηγορικών Συλλόγων, Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και της ΕΙΝΑΠ, οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ΜΚΟ και διεθνών οργανισμούς. Ελεύθερη διακίνηση πολιτικών και επιμορφωτικών εντύπων, χωρίς καμία εξαίρεση.
12. Θέσπιση εναλλακτικών μορφών κράτησης, διεύρυνση των αγροτικών φυλακών και εφαρμογή του θεσμού της ημιελεύθερης διαβίωσης καθώς και του θεσμού της κοινωφελούς εργασίας.
13. Διεύρυνση του θεσμού του ελεύθερου επισκεπτηρίου σε ανθρώπινες συνθήκες με σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των κρατούμενων και των επισκεπτών. Ιδιαίτερος κλειστός χώρος για τη συνεύρεση με τον /την σύντροφό μας.
14. Εργασία και πρόσβαση σε δημιουργικές δραστηριότητες για όλους και όλες. Ευεργετικός υπολογισμός των ημερών απασχόλησης στην ποινή.
15. Δικαίωμα επιλογής έκτισης της ποινής στη χώρα καταγωγής για τους αλλοδαπούς κρατούμενους αν και εφόσον αυτοί το επιθυμούν.
16. Εξανθρωπισμός των συνθηκών μεταγωγών με τη βελτίωση των χώρων στα απαράδεκτα μεταφορικά μέσα της ΕΛ.ΑΣ. Πρόβλεψη τακτικότερων σταθμεύσεων, βελτίωση των χώρων κράτησης στα άθλια «Μεταγωγών» και ταχύτερη προώθησή μας στις φυλακές.

Αιτήματα γυναικών κρατουμένων στον Ελαιώνα Θηβών

Με αφορμή τις τριτοκοσμικές συνθήκες διαβίωσης εντός του καταστήματος αλλά και της αντιμετώπισής μας από το σύνολο των υπηρεσιών του Υπ. Δικαιοσύνης, πιο συγκεκριμένα:Ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.Λιγοστά, έως ανύπαρκτα υλικά καθαριότητας (χωρίς δικαίωμα προσωπικής αγοράς).Ανύπαρκτοι κανόνες υγιεινής (έλλειψη ζεστού νερού).Ανύπαρκτη κοινωνική υπηρεσία και πρόνοια.Απαράδεκτη τροφοδοσία λόγω έλλειψης υλικών.Άγνωστη λέξη η παροχή ειδών πρώτης ανάγκης.Ρατσιστική αντιμετώπιση των κρατουμένων σε θέματα αδειών και αναστολών.Άνιση αντιμετώπιση υπολογισμού ποινών για την αναστολή ανάλογα με τα αδικήματα (2/5, 3/5, κ.λπ.).Η μεγάλη αργοπορία στον προσδιορισμό της εκδίκασης των αδικημάτων και ειδικότερα στην εκδίκαση των εφετείων.Η ιδιαίτερη σκληρότητα των ανθρώπων που μας δικάζουν, παρά τις επανειλημμένες συστάσεις που τους έχουν γίνει.Η ανύπαρκτη δεύτερη ευκαιρία που όλοι περιμένουμε και που πολλοί από μας δικαιούνται, αλλά ποτέ δε μας δίνεται.
Αποφασίσαμε να απέχουμε από το συσσίτιο της φυλακής από τις 03/11/2008 έως ότου ληφθούν ανάλογα μέτρα για την αντιμετώπιση των παραπάνω.Ελπίζουμε στην κατανόηση σας.

Πηγή - τακτική ενημέρωση: http://kratoumenoi.ath.cx/

Σχετικό γράμμα του συντρόφου μας Πόλυ Γεωργιάδη: http://halastor.blogspot.com/

Εκεί που σταματάει η απόγνωση και αρχίζει η τακτική...

2008-10-21T12:11:00.012+03:00

(ή Όταν το δημοκρατικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην -π ά σ ε ι θ υ σ ί α- γλοιώδη ανέλιξη βρήκε την πόρτα κλειστή)

Τί τρέχει λοιπόν;

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΛΜΕ, πάνω από 400 σχολία σ' όλη τη χώρα έχουν καταληφθεί από μαθητές τους. Περίπου 70 απ' αυτά στη Σαλονίκη, ενώ υπό κατάληψη είναι και τα περισσότερα λύκεια και γυμνάσια σε Κοζάνη (15 σχολεία), Πτολεμαϊδα, Φλώρινα, Έδεσσα, Κατερίνη... Σε άλλα οι μαθητές απέχουν από τα μαθήματα, ενώ έχουν ήδη γίνει 2 μικρές πορείες στην επαρχία.

Κάποια από τα πιο συχνά κοινά -μίνιμουμ- αιτήματα των καταληψιών είναι:

~ΟΧΙ στην αναθεώρηση του άρθρου 16

~ΟΧΙ στην ενταντικοποίηση της εκπαίδευσης και τον εξεταστικό χαρακτηρα του λυκείου

~Δωρεάν μεταφορά και σίτιση για όλους/ες τους μαθητές και τις μαθήτριες!

~Βελτίωση των σχολικών υποδομών (θέρμανση/υγειινή κλπ), και φυσικά:

~Καμιά δίωξη στους συλληφθέντες των μαθητικών καταλήψεων

Ήδη, στην Καλαμάτα, στο Βόλο, στην Τρίπολη, στη Ρόδο, στην Αθήνα αλλά και στη Σαλονίκη (π.χ. το σπασμένο φυλάκιο και η κατεστραμμένη μικροφωνική στον "Ευκλείδη") έχουν αφήσει τα σημάδια τους οι πρώτοι χαρούμενοι βανδαλισμοί. Απελευθερωτικές χειρονομίες που συνοδεύουν κάθε ξέσπασμα ενάντια στον κόσμο της μισθωτής εργασίας, και της εκπαίδευσής σ' αυτήν.

Όλες οι δυνάμεις του παλιού κόσμου, εισαγγελείς και οικονομολόγοι, δ η μ ο σ ι ο γ ρ ά φ ο ι, μπάτσοι και ψυχο-κοινωνιολόγοι, έχουν ενωθεί ενάντια στο νέο κύμα μαθητικής αταξίας. Ήδη δεκάδες μαθητές απειλούνται με δίκες, (3 ανήλικοι συλληφθέντες στη Ρόδο σε απόπειρα κατάληψης του τελευταίου σχολείου, ένας 30χρονος στην Καλαμάτα για βανδαλισμούς σε υπό κατάληψη σχολείο, πολλοί ακόμα απειλούνται με εξώδικα σε Τρίκαλα και Σαλονίκη), ενώ σύμφωνα με ανακοίνωση της Εισαγγελείας Πρωτοδίκων, "η κατάληψη αποτελεί πλέον" και επίσημα "ποινικό αδίκημα", ενώ κατηγορίες εκτός από τους ίδιους τους καταληψίες (διατάραξη και διακοπής της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας) θα μπορούν να επιρρίπτονται και στους γονείς ή τους καθηγητές των σχολείων (παραμέληση εποπτείας ανηλίκων).

Αν και το ζήτημα, με τους όρους που τίθεται στο "δημόσιο διάλογο" σήμερα, με τους όρους που τίθεται κάθε ζήτημα δηλαδή, ως μια αναζήτηση του τρόπου με τον οποίο θα κατασταλεί, φαίνεται περίπλοκο, είναι αρκετά απλούστερο: Το τί θα κάνουν οι μαθητές με τα σχολεία τους είναι κάτι που αφορά τους ί δ ι ο υ ς κ α ι μ ό ν ο. Όσοι κλαψουρίζουν για την οικονομική χασούρα, ας μαζέψουν καλύτερα μετοχές καμιάς τραπεζας να σώσουν τον καπιταλισμό.

Σ' ενα πρώτο βήμα από μεριάς μας, δεν μπορούσαμε παρά να τους μεταφέρουμε τους χαιρετισμούς μας παροτρύνοντας τους να συνεχίσουν το ευγενικό έργο τους…

Παρακάτω, φωτογραφίες από τρικάκια και συνθήματα στο 1ο πειραματικό, στο 2ο, το 4ο, το 15ο και το 17ο λύκειο Θεσσαλονίκης. (Οι φωτογραφίες πάνω, είναι απ' τον "Ευκλείδη").

Μελίτη Φλώρινας...

2008-10-15T13:00:00.001+03:00

Οι κάτοικοι του χωριού Μελίτης Φλώρινας, μετά από λαϊκή συνέλευση, προέβηκαν σε αποκλεισμό στρατιωτικής φάλαγγας τοποθετώντας κάθετα στον δρόμο ένα τρακτέρ και ένα φορτηγό. Τέσσερα ερπυστριοφόρα άρματα μάχης και δυο στρατιωτικά τζιπ ακινητοποιήθηκαν.

Τέσσερα άτομα συνελήφθηκαν και αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες της παρακώλησης συγκοινωνιών, αντίσταση και διέγερση σε απείθεια ενώ οι μπασκίνες αναζητούν άλλα τρία.

Οι κάτοικοι ζητούν να απομακρυνθεί από την περιοχή τους το πεδίο βολής που εκτός των άλλων θεωρούν ότι ευθύνεται για το υψηλό, της τάξης του 95%, ποσοστό θανάτων από καρκίνο.

News from Ioannina

2008-10-08T13:53:00.001+03:00

A rather free translation in english:

On Sunday October the 5th, around 150 "participants in the party of Life" from various places around Greece, travelled to the town of Kyra-Frosyni (Ioannina) to invite to party the disposessed of Ioannina prisons and especially the new-comer Polikarpos Georgiadis. Chanting slogans as "Fire for this hole", "Neither penal, nor political, fire to every prison", "Let's bring a helicopter to take out Polys", "Kidnap Mylonas, gas canister bombings every night, freedom for Polys Georgiadis", and the people inside the prison replied with "burn it all" and "bring in the wire-cutter". There was also a microphonics gig accompanying the demonstrations with songs mostly of Thanasis Papakonstantinou where were read communiques of Polykarpos on his case, a communique by the "Cell of Guerrilla Action" on the reasons they had bombed Nigrita prisons, and a text the group from Thessaloniki wrote during the journey. Later on, there was a march through the city center where slogans were chanted and spray painted on walls.

During the way back, at the 20 minute bus stop, the group met with a bus driver of Alumil, Mylonas' company. Once they asked him to carry their "regards" to Mylonas, the comrades there had the chance to live a surrealistic moment, once the driver started gibbering on the great social work his boss does, giving work to hundreds of families!

Following is a text written by the group from Thessaloniki.

This June 3 unknown persons kidnapped Giorgos Mylonas, president of northern Greece industrialists, as a reward for the hundreds of workers he and his class abduct every day. An action speaking of its own for the hostile stance of these persons against him and the class he is a symbol of.

A class, straightforward on its behalf, against its subjects. Schools, military camps, and prisons constitute this world that this class, Mylonas' class saves for us.

This June, three unknown persons took Giorgos Mylonas as a hostage, this main expression of the unscrupulous capitalism of 21rst century, also called neo-liberalism, claiming back, some of the stolen money of his. He gets treated the same way he and his class treat their subjects: as a merchandise that needs to tighten its belt (a phrase actually used by Mylonas to make clear his views of the working class).

On August 20, three persons get arrested for participation in Mylonas' case. Among them is the anarchist communist Polykarpos Georgiadis, who has clearly hostile stance against what Mylonas and his class have imposed: A condition, that takes away from people the control of their lives. A condition turning them into merchandise, number, statistices. A condition, that in order th act against it, it is n't enough to expropriate only the stolen surplus value, but the whole of life in its totality, living not as a merchandise, not as a number nor statistics, but as a human.

Νέα από Ιωάννινα

2008-10-07T13:19:00.005+03:00

Την Κυριακή 5 Οκτωβρίου γύρω στους 150 “συνδαιτυμόνες στο γλέντι της ζωής” από διάφορα μέρη της Ελλάδας ταξίδεψαν ως την πόλη της κυρά Φροσύνης για να συμπαρασύρουν σ αυτό τους κολασμένους των φυλακών Ιωαννίνων και ιδιαίτερα τον νεοαφηχθέντα σ αυτές Πολύκαρπο Γεωργιάδη. Συνθήματα όπως “φωτιά φουρνέλο σε τούτο το μπουρδέλο”, “ούτε ποινικοί ούτε πολιτικοί μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή”, “με ελικόπτερο όλοι να βγάλουμε τον Πόλυ”, “τον Μυλωνά απαγωγή, γκαζάκια κάθε βράδυ λευτεριά στον Πόλυ Γεωργιάδη” από τους έξω, πήραν ως απάντηση τις παροτρύνσεις από τους μέσα “κάφτε τα όλα” και “φέρτε τον κόφτη”.

Η μικροφωνική που επίσης συνόδευε την πορεία μονοπωλήθηκε από τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου καθώς και από κείμενα του Πολύκαρπου σχετικά με την υπόθεση του, την προκήρυξη του "Πυρήνα Αντάρτικης Δράσης" με την οποία εξηγούσε τους λόγους της ανατύναξης των φυλακών στην Νιγρίτα, και κείμενο που το γκρουπ από την Θεσσαλονίκη συνέγραψε κατά την διάρκεια του ταξιδιού. Ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης οπού φωνάχτηκαν και γράφτηκαν συνθήματα.

Στο ταξίδι της επιστροφής, κατά την διάρκεια της καθιερωμένης 20λεπτης στάσης, το γκρουπ από την Θεσσαλονίκη συναντήθηκε με ένα οδηγό φορτηγού της εταιρίας του Μυλωνά Aloumil. Αφού του ζητήσαν να του μεταφέρει τα “χαιρετίσματα” τους οι σύντροφοι είχαν την τύχη να γίνουν μάρτυρες ενός σουρεαλιστικού στιγμιότυπου αφού ο φορτηγατζής άρχισε να παραληρεί υποστηρίζοντας το κοινωνικό έργο του αφεντικού του που δίνει δουλειά σε εκατοντάδες οικογένειες!

Ακολουθεί το κείμενο που γράφτηκε και διαβάστηκε από το γκρουπ της Θεσσαλονίκης

Φέτος τον Ιούνη τρεις άγνωστοι παίρνουν όμηρο τον Γιώργο Μυλωνά, πρόεδρο του Σ.Β.Β.Ε. ως αντίποινα για τις εκατοντάδες των εργατών, που αυτός και η τάξη του κάθε μέρα απαγάγουν. Μια πράξη που μιλάει από μόνη της για τις εχθρικές διαθέσεις αυτών των ατόμων ενάντια σ αυτόν και την τάξη που συμβολίζει.

Μια τάξη, που είναι ξεκάθαρη απ την πλευρά της, απέναντι στους υπηκόους της. Σχολεία, στρατόπεδα, φυλακές, εργοστάσια, ψυχιατρεία και φυλακές συνθέτουν τον κόσμο που αυτή η τάξη, η τάξη του Μυλωνά, μας επιφυλάσσει.

Φέτος τον Ιούνη τρεις άγνωστοι παίρνουν όμηρο τον Γιώργο Μυλωνά, κύριο εκφραστή του αδίστακτου καπιταλισμού του 21ου αιώνα, που κατ ευφημισμόν αποκαλείτε νεοφιλελευθερισμός, ζητώντας του πίσω κάποια απ τα κλεμμένα. Τον αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο, που αυτός και η τάξη του αντιμετωπίζουν τους υπηκόους τους: σαν εμπόρευμα που πρέπει να σφίξει λίγο το ζωνάρι.

Στις 20 Αυγούστου συλλαμβάνονται τρία άτομα, κατηγορούμενα για την υπόθεση της απαγωγής Μυλωνά. Ανάμεσα τους και ο αναρχικός κομμουνιστής Πολύκαρπος Γεωργιάδης, ο οποίος έχει ξεκάθαρα εχθρικές διαθέσεις ενάντια στην τάξη που εκπροσωπεί ο Μυλωνάς. Που έχει ξεκάθαρα εχθρικές διαθέσεις ενάντια στην συνθήκη που ο Μυλωνάς και η τάξη του έχουν επιβάλλει. Μια συνθήκη, που θέλει τους ανθρώπους να μην έχουν τον έλεγχο της ίδιας τους της ζωής. Μια συνθήκη, που μετατρέπει τους ανθρώπους σε εμπόρευμα, σε αριθμούς και σε δείχτες. Μια συνθήκη που δρώντας κανείς εναντίον της δεν αρκεί να απαλλοτριώσει μόνο την κλεμμένη του υπεραξία, αλλά την ζωή του στο σύνολο της, ζώντας όχι σαν εμπόρευμα, σαν αριθμός και σαν δείχτης, αλλά ως άνθρωπος.

και κάποιες φωτογραφίες...

Another letter from Polys, from Ioannina prisons...

2008-09-29T01:21:00.004+03:00

Public declaration of repentance. Before the venerable Minister of Justice

"Therefore repent; or else I am coming to thee quickly, and I will make war upon them with the sword of My mouth"
Apocalypse of John

"and where the market-place beginneth, there beginneth also the noise of the great actors and the buzzing of the poison-flies"
Thus Spake Zarathustra, Friedrich Nietzsche

Your Illustrious Highness

Watching at the Holiest Temple of Television the magestic Hymns and psalmodies of the Spectacle (also known to the untutored mob as "commercials"), at long last as a new apostle of the 21rst century Saul, I was touched by the divine afflatus of the Market's Holy spirit! A mirthful light encamped the threshold of my soul and dissolved the darkness of Evil (it is no coincidence Satan is a red devil. He is just a commie!)
Amen I tell thee, I gazed at the Truth ecstatically and cried out loud: It's a miracle! and it's a Progress! It's two in one!

And the vision of the Spectacle was revealed upon me! Blessed be the one reading and listening to the Logos of the Holly Merchandise: The cows may herd joyously to provide us their milk. The pigs cheerful may become nutritious hamburgers. The chicken blessed and laughing take part in the sacrament of baptism, and their name be Mimikos* . Bankers and loanees embraces in ecstacy one another and walk as brothers towards the kingdom of Heavens and the Holly Casserole. Industrialists, ship-owners, corporation buisnessmen with their bodies meagre of their ascetic lives, compete in who will first save the nature, the animals, the forest, the environment. Sparkling water showers the children of Africa. Now they are thirsty only for knowledge! Thank you, O company!

I thrill of emotion in the face of this emulation spirit. I cry whan facing the winged menstrual pad working arduously for a happy womens period. It moves me to tears when I see my favorite soft drink offering me a harem for my sexual consumption. What a brave lawful (and consequently moral) world. I cry with tearful cries that I got wrong all these tireless men of burden (that's because of burden O minister, don't let my virtuous intentions be misunderstood...) to worry for the good of us and our fellow humans. So, profit and social responsibility come together as our decent and humble** primeminister said, and also all these simple-hearted activists of neo-liberalism as Daskalopoulos and Mylonas***.

Thus I, my precious Minister, from now on negate in detestation the Anarcho-communist-bankrobber-gangsterism and all its ramifications as holding back Progress. So, I deliver my tin-cans to the situs authorities and I pledge allegiance to our blessed Authority, our kind State and the priesthood of the Holly Merchandise and sacred Labor. I repent bitterly and whip myself with my favorite telemarketing product, in order to purify my poor carcass. And feel now ready to serve Capitalism and our lovely little God, as a simple and humble monk.

For this reason, I claim the exceptional honor to adress Your Excellency and pray eagerly, that it would be within your pleasure to transfer me to the holy monastery of Vatopedi****, to serve as a servant of God the rest of my time. And I shall pray night and day for You and the salvation of your soul:
"Honor and patience to all Authority, even the wrong Authority. This is what a quiet sleep requires...I will always believe the better shephard is the one leading his sheep to the greenest fields: This is what suits best a quiet sleep"

I beg Your Excellency and fiercely wish for health and longevity in the glorious Right of the Lord. May Jahve, Agoraeus Hermes, and Panagia Deksia*****, illume you and your voters. Your slave and servant, now and forever till the end of time.

Polykarpos Georgiadis
Ioannina Prisons
September 2008

* * *

Translator's notes:

* Mimikos is a greek poultry and frozen food company
** The primeminister K. Karamanlis often describes his government in these words
*** G. Mylonas is the president of Alumil industries and Northern Greece's Industrialists ex-president. His industry seems to be proud to be funding a NGO promoting a green-capitalist culture, such as Al Gore's work. G. Mylonas was kidnapped with a large ransom during the summer, and the police seized our comrade Polys Georgiadis, Vassilis Paleokostas (a convicted bank-robber, long term prisoner in struggle, prison escapee, fugitive, etc), Vaggelis Hrisohoidis, also a radical from Thessaloniki, and Giorgos Haralambidis, a long term prisoner for bank robberies, accused for taking part in the kidnap.
**** Latest TV reports repeat what most people in Greece know, that Vatopedi as most monasteries is an intermediate for real estate business, claiming public land or small properties to sell it later to real estate or constructions companies...
***** Hermes is the ancient Greek God of Commerce, Agoraeus was a common epithet meaning the protector of the marketplace. Panagia Deksia is a well known church to "Holy Mary the Right" in Thessaloniki.

Hundreds of thousands of communist insurgents after the Greek Civil War were threatened to sing declarations of repentance, so some things mentioned (as the tin-can, wich the right-wing accused the insurgents they killed many of their enemies with such) refer to these incidents.

Πτολεμαϊδα...

2008-09-28T22:35:00.007+03:00

«Προτού τα εμπορεύματα μπορέσουν να πραγματοποιηθούν σαν αξίες, πρέπει να αποδείξουν ότι είναι αξίες χρήσης». (Κ. Μαρξ, στο Κεφάλαιο)

Σύμφωνα με διάφορες εφημερίδες, φαίνεται πως οι ντόπιοι κυνηγοί κοντεύουν να εξαφανίσουν τους τοπικούς πληθυσμούς λαγών και περδικιών. Λέγεται μάλιστα ότι οι καλύτερες "μπάζες" γίνονται μέσα στα ...καταφύγια αγρίων ζώων, όπου στα πλαίσια αυτού του ευγενούς χόμπι που κρατά άλλωστε ζωντανή μια παράδοση 10.000 χρόνων κυριαρχίας επί της φύσης, οι κυνηγοί εισβάλλουν την νύχτα με τα αμάξια τους καταδιώκοντας τα "θηράματα", θαμπώνοντάς τα με τα μεγάλα φώτα των οχημάτων τους, πριν τελικά υπαγάγουν μέχρι (κυριολεκτικού) εκμηδενισμού, στους νόμους της αξίας, κάθε άλλη δυνατότητα ύπαρξης για τα ζώα πέραν του να αποτελούν τροφή, εργαλείο κλπ.

***

Τα καλά νέα είναι ότι η μακαριστή δημοτική αρχή, μετά και την διοργάνωση χαριτωμένων events για τα σώματα ασφαλείας, είναι επιτέλους σε θέση να διαψεύσει όλες τις κακόβουλες και εν πάσει περιπτώσει αντεθνικές φωνές που ήθελαν την Πτολεμαϊδα μια απ' τις πιο μολυσμένες πόλεις της Ευρώπης (κι αυτό με τη βοήθεια του μεγαλοδύναμου όπως θα δούμε παρακάτω): Έτσι σύμφωνα με 22ετή έρευνα που δημοσιεύτηκε στα "νεα της Πτολεμαϊδας" ένα 80% περίπου των ανέμων κατευθύνονται προς άλλες διευθύνσεις μεταφέροντας εκεί τα ρυπαρά αιωρούμενα σωματίδια και πιθανώς τις διάφορες επιπτώσεις στον πληθυσμό! Μεγάλες στιγμές για την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και τη δημόσια υγεία.

Κι όπως πάντα, υπάρχουν αυτοί που απορούν, αυτοί που αγανακτούν, κι αυτοί που οργανώνονται. Και είμαστε στο πλευρό αυτών που οργανώνονται. Ορίστε λοιπόν και μια αφίσσα συντρόφων, που κολλήθηκε στο κέντρο της πόλης.

German translation of Polikarpos' first prison letter

2008-09-23T11:19:00.002+03:00

HAT JEMAND VON ENTFÜHRUNG GESPROCHEN?

"Das Proletariat der industriellen Länder hat völlig die Behauptung seiner selbständigen Perspektive und schließlich seine Illusionen, doch nicht sein Sein verloren. Es ist nicht aufgehoben. Seine Existenz in der gesteigerten Entfremdung des modernen Kapitalismus dauert unerbittlich fort: dieses Proletariat besteht aus der ungeheuren Mehrzahl der Arbeiter, die jede Macht über die Bestimmung ihres Lebens verloren haben und sich, sobald sie das wissen, wieder als Proletariat definieren, als das in dieser Gesellschaft wirkende Negative."

Guy Debord

Seit den 90er Jahren prahlen verschiedene Leute, welche sich über die postmoderne Typologie geäußert haben und jedes Mal eine andere Maske tragen (manchmal des Neoliberalen, manchmal der ?mittleren politischen Szene", manchmal der Sozialdemokraten, gelegentlich der Ideologen der Lauheit und des verwirrenden multikulturellen Neo-Linken, welcher alles vermischt, und manchmal die Maske des ?antiautoritären" neo-hippieesken Lifestyles) über die Ideologie des Endes der Geschichte: es gibt kein Proletariat mehr, es gibt keinen Klassenkampf mehr, schlussendlich können wir uns furchtlos in Richtung des Paradieses des Markts bewegen, wo reichlich Honig und Milch fließen. Und Hamburger und Ketchup auch...Bedauerlicherweise sind für die Verteidiger der Rechtmäßigkeit die Fakten unwiderlegbar: eine Gruppe von Kapitalisten hat eine Bande von Kriminellen organisiert und die Proletarier entführt und verlangt als Lösegeld ihre Arbeitskraft, die Kommerzialisierung ihres menschlichen Lebens, ihre Zeit (welche in Geld umgewandelt wird), sogar ihre gesamte Existenz. Lohnsklaverei ist ein fortdauerndes Verbrechen gegen die Menschenwürde. Es ist nicht nur wegen den gewohnten ?Verlusten? der Arbeits-?Unfälle? des Klassenkampfes. Nicht nur aufgrund der toten, verletzten und verstümmelten Menschen der Arbeits-?Unfälle?, wegen den Erkrankungen bedingt durch das Arbeitsumfeld und den Arbeitsplatz. Nicht nur wegen den Erdbeerfeldern, welche uns aufzeigen, dass wir niemals die Zeit der Sklaverei hinter uns gelassen haben. Nicht nur wegen den geopferten Arbeiter_innen (Einheimische oder Immigrant_innen, ?teure und billige" Arbeitshände), auf dem Altar jedes ?Amerikanischen Traums" oder ?Griechischen Wunders".Es ist die Existenz der Lohnarbeit, welche das fortdauernde Verbrechen bildet. Und die Verbrecher, die Entführer und die Erpresser sind alle Mylonas. Selbst wenn die Ratten der Medien den Bandenchef Mylonas (der Boss der Gruppe von Dieben des Industriellen Verbandes in Nordgriechenland) als unschuldiges ?Opfer" präsentieren, als ein missverstandenes neoliberales christliches Kind, als einen schmerzresistenten Arbeiter, welcher sich Tag und Nacht für den Gemeinnutz abmüht.Was die illusionistischen Tricks, welche die verschiedenen Vampire wie Mylonas anwenden, um ihr ?menschliches Gesicht? (zum Beispiel grüner Kapitalismus, sozialisierte Industrie,.usw.) zu zeigen, angeht, kann nur eines gesagt werden:

SATIRE HAT SEINE GRENZEN...

Mylonas ist nichts weiter als das Gehirn einer Bande von Ausbeutern. So wie alle Kapitalisten ist auch er ein Parasit: ein Gewicht auf der Erde und ein Hindernis für den Wind.So sollte das Mylonas Paar aufhören zu tun, als ob sie vergewaltigte Jungfrauen wären.?O meine Freunde, wir haben eine kurze Zeit zu leben,...so leben wir, um auf Könige zu treten;W. ShakespeareDie erste Pflicht des Proletariats ist die Gewissenhaftigkeit für sich selber, seine Lage und seine Funktion. Das Bewusstsein eine Prostituierte in den Händen eines Kapitalisten zu sein, Reichtum für die Bosse und Elend für sich selbst produzierend.Das Bewusstsein andererseits, welches das ganze materielle Leben der Gesellschaft produziert. Welches aber nichts ist aber ALLES SEIN KANN.Die zweite Pflicht des Proletariats ist die Verweigerung der ihr auferlegten Rolle, die Verweigerung der Arbeit, die Verweigerung der Entfremdung.Die dritte Pflicht des Proletariats, welche aus den zwei ersten natürlich hervorgeht, ist die revolutionäre Aktion für seine eigene Unterdrückung.Nur die Untergebenen können die gegenwärtigen Bedingungen entzünden und eine revolutionäre Explosion für die Zerstörung der autoritären/Klassen-Gesellschaft herbeiführen."

Aus: 'The art of war', 6. Ausgabe von "Asymmetric threat"

Bedauerlicherweise wiegt sich der Proletarier im Wilden Westen des Kapitalismus mit dem Konsum in den Schlaf . Das Leben hat sich zu einem nekrophilen Überleben zwischen Käfigen aus Zement, Autos, Reklametafeln, Überwachungskameras und Bullen gewandelt. Der Weg des Überlebens ist zugeteilt: von einem Konzentrationslager zu einem anderen. Von der Schule zur Uni, von der Armee zur Lohnsklaverei. Und dann überquert der Proletarier die selben Straßen der Entfremdung wie der Nachtwanderer: Arbeit, Zuhause, Shoppingmeile, Arbeit. Von der Produktion zum Konsum...Hinter dem eisernen Vorhang des fiktiven Reichtums und der spektakulären Misere versteckt sich eine nicht anerkannte Wahrheit: das Wunder des Westen läuft über Leichen. Nicht nur derer der dritten Welt (sowieso ist diese andauernden Ausbeutung, das größte Verbrechen der menschlichen Geschichte), sondern auch derer in der dritten Welt innerhalb des Westens.Hinter dem Glanz des Konsumrausches versteckt sich die Fäule einer abschlachtenden Zivilisation. Aber aus dieser Fäule springt eine Möglichkeit hervor. Eine Möglichkeit, die nicht mal die Think-Tanks des existierenden Systems, nicht mal die bürokratischen Sicherheiten des Bolschewismus, nicht mal der altsteinzeitliche Determinismus der Ideologien zu ersticken vermögen: die gesellschaftliche Entropie, die Revolution, der fortdauernde Kampf für die Zerstörung des Staates, des Privateigentums und der Lohnarbeit.Genoss_innen! Das Leben ist kurz. Wenn wir leben, leben wir um auf die Köpfe der Bosse und ihrer Sklaven zu treten.

Für die Anarchie und den Kommunismus!

PS: Wie in der Vergangenheit so auch jetzt werde ich nicht in meinen öffentlichen Gesprächen über die Punkte des Strafgesetzbuches reden. Darüber hinaus ist die Trennung in ?Unschuld" und ?Schuld" ist eine künstliche, welche zur juristischen Waffenkammer des Staates gehört.Das Einzige, das ich über die Angelegenheit zu sagen habe, ist, dass ich solidarisch war und bin als Anarchist, sowie auch als Freund, mit einem illegalisierten und verjagten Mann, Vasilis Paleokostas. Von jetzt an werden meine Worte eine Kontinuität meiner Situation vor der Festnahme und nicht ein Wimmern für ?Unschuld" sein.

PPS: Die ökonomische und juristische Unterstützung ist gut. Freiheitswünsche ist auch, aber die beste Solidarität ist die Fortsetzung der revolutionären Aktion.

Freiheit für die Genossen G. Dimitrakis, G. Voutsis-Vougiatsis und V. Botzatzis.
Freiheit für die Revolutionäre der revolutionären Organisation 17ter November.
Solidarität mit den sechs gesuchten Genossen.

-Revolution zuerst und zu jeder Zeit-

Polikarpos Georgiadis
Gefängnis von Ioannina
01.09.2008

2ο γράμμα του Πόλυ Γεωργιάδη

2008-09-20T19:48:00.001+03:00

Bella gerant alii tu felix Austria nube!!

(Δήλωσις μετανοίας. Υπ’ όψιν του σεβασμίου υπουργού δικαιοσύνης)

«Μετανόησον ουν ει δε μη, έρχομαι σου ταχύ και πολεμήσω μετ’ αυτών εν τη ρομφαία του στόματος μου»

Ιωάννου Αποκάλυψις

«εκεί οπού αρχίζει η Αγορά, εκεί αρχίζει κι ο θόρυβος των μεγάλων θεατρίνων και το βούισμα των φαρμακερών μυγών»

Νίτσε

Εκλαμπρότατε

Παρακολουθώντας εις τον Ιερόν Ναό της τηλοψίας τους υπέροχους Ύμνους και ψαλμωδίες του Θεάματος ( γνωστές εις την αμαθή πλεμπάγια ως “διαφημίσεις”), επιτέλους ως ένας νέος απόστολος της Σαούλ του 21ου αιώνα φωτίστηκα από το Άγιο Πνεύμα της Αγοράς! Φως ιλαρόν εστρατοπέδευσε εις την αμαρτωλή ψυχή μου και διέλυσε τα σκότη τα εκπορευόμενα υπό του Πονηρού (δεν είναι διόλου τυχαίο που ο Διάολος είναι κόκκινος. Είναι κομμουνιστοσυμμορίτης!).

Αμήν λέγω υμήν, είδα την Αλήθεια κατάματα κι έσκουξα: θαύμα! Και Ανάπτυξις! Δύο σε ένα!

Και αποκαλύφθηκε μπροστά μου το όραμα του Θεάματος! Μακάριος ο αναγιγνώσκων και οι ακούοντες τους λόγους του Αγίου Εμπορεύματος: οι αγελάδες βόσκουν χαρούμενες για να μας δωρίσουν το γάλα τους. Οι χοίροι τρισευτυχισμένοι γίνονται θρεπτικότατα χάμπουργκερ. Τα κοτόπουλα μακάρια και γελαστά συμμετέχουν στο μυστήριο της θείας Βαφτίσεως, και το όνομα αυτών Μιμίκος. Τραπεζίτες και δανειολήπτες εκστασιασμένοι αγκαλιάζονται και πορεύονται αδελφικά προς την βασιλεία των Ουρανών και των Ιερών Φιλέτων. Βιομήχανοι, εφοπλιστές, πολυεθνικές με κορμιά ισχνά από την ασκητική ζωή σκίζονται για το ποιος θα πρωτοσώσει τη φύση, τα ζώα, τα δάση, το περιβάλλον. Το νερό γάργαρο ποτίζει τα αφρικανάκια. Τώρα διψάνε μόνο για γνώση! Σ’ ευχαριστούνε, ω Εταιρία!

Ρίγη συγκινήσεως μου προκαλεί αυτή η ευγενής άμιλλα. Δακρύζω όταν αντικρίζω τη φτερωτή σερβιέτα να μοχθεί για μια ευτυχισμένη γυναικεία περίοδο. Με συγκίνηση
αντικρίζω το αγαπημένο μου αναψυκτικό να μου προσφέρει χαρέμι για την σεξουαλική μου κατανάλωση. Όμορφος κόσμος νόμιμος (άρα και ηθικός) αγγελικά πλασμένος. Κλαίω με δάκρυ μελανό που παρεξήγησα τόσους άοκνους και μοχθηρούς (εκ του μόχθου κύριε υπουργέ, μην παρεξηγηθούν οι αγαθές προθέσεις μου…) ανθρώπους να σκέφτονται το καλό το δικό μας και των συνανθρώπων μας. Κέρδος και κοινωνική ευθύνη συμβαδίζουν, όπως είπε και ο σεμνός και ταπεινός πρωθυπουργός μας, αλλά και οι άδολοι ακτιβιστές του νεοφιλελευθερισμού σαν τον Δασκαλόπουλο και τον Μυλωνά.

Γι αυτό κι εγώ, μονάκριβε υπουργέ μου, από σήμερα αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας τον αναρχοκομμουνιστοληστοσυμμοριτισμον και τας παραφυάδας αυτού ως αντιαναπτυξιακώς δρώντες. Παραδίδω τα κονσερβοκούτια μου εις τας αρμοδίας αρχάς και δηλώνω πίστην και υπακοήν εις την σεπτή μας εξουσία, το αγαθό μας κράτος και το ιερατείο του Αγίου Εμπορεύματος και της Οσίας Εργασίας. Μετανοώ και αυτομαστιγόνομαι με τον αγαπημένο μου μασαζοκορσέ, για να εξαγνιστεί το ταπεινό μου σαρκίο. Και νοιώθω έτοιμος πλέον να υπηρετήσω τον καπιταλισμό και τον θεούλη μας, ως απλός και ταπεινός μοναχός.

Γι αυτόν τον λόγο, λαμβάνω την εξαιρετικήν τιμήν να απευθύνω προς την Υμετέραν εξοχότητα και να παρακαλέσω Αυτήν θερμώς, όπως ευαρεστηθεί να με μεταγάγει εις την ιερά Μονή Βατοπεδίου, να εκτίσω ως δούλος του Θεού το υπόλοιπο της ποινής μου. Κι εγώ θα προσεύχομαι νύχτα-μέρα για εσάς και την σωτηρία της ψυχής σας:

“Τιμή και υπομονή στην εξουσία, και στη στραβή εξουσία. Έτσι θέλει ο καλός ύπνος…
Πάντα θα μου φαίνεται καλύτερος ο βοσκός αυτός που οδηγεί τα πρόβατα του στα πιο πράσινα λιβάδια: αυτό ταιριάζει με τον καλό ύπνο”

Ικετεύω θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα και διαπυρώς εύχομαι υγείαν και μακροημέρευσιν επ’ αγαθώ της ενδόξου Δεξιάς του Κυρίου. Είθε ο Γιαχβέ, ο κερδώος Ερμής και η Παναγία η Δεξιά να φωτίζουν εσάς και τους ψηφοφόρους σας. Δούλος σας και υπήκοος σας, νυν και αεί και εις πάντας τους αιώνας.

Πολύκαρπος Γεωργιάδης
Φυλακές Ιωαννίνων
Σεπτέμβριος 2008

Prison letter of Polikarpos Georgiadis

2008-09-12T00:06:00.000+03:00

DID ANYBODY TALK ABOUT KIDNAPPING?

“The proletariat of the industrial countries has completely lost the affirmation of its autonomous perspective and also, in the last analysis, its illusions, but not its being. It has not been suppressed. It remains irreducibly in existence within the intensified alienation of modern capitalism: it is the immense majority of workers who have lost all power over the use of their lives and who,once they know this,redefine themselves as the proletariat, as negation at work within this society”.

Guy Debord

Since the nineties different people who've expressed themselves about postmodern typology wearing a different mask every time (sometimes of the neo-liberal, sometimes of the “middle political scene”, sometimes of the social democrats, sometimes of the ideologists of tepidity and confused multi cultural neo-leftism that mixes everything up, and sometimes the mask of the “anti authoritarian” new-hippie lifestyle ) ruminate/brag about the ideology of the end of history: there is no more proletariat, there is no class war, we can at last without fear head towards the Paradise of Market, where honey and milk flow abundantly. And hamburgers and ketchup too...

Unfortunately for the apologists of legality, the facts are stubborn: a handful of capitalists has organized a criminal gang and kidnapped proletarians demanding for ransoms, their working power, the commercialization of human activity, their time (that transforms into money), even their whole existence. Wage slavery is a permanent crime against human dignity. It's not just because of the usual 'casualties' of work “accidents” of class war. It's not just because of the dead, wounded and amputated people of the work “accidents”, but also because of the diseases related to the working environment and space. It's not just because of the strawberry fields, that show us we've never escaped the time of slavery. It's not just because of the sacrificed workers (locals and immigrants, “expensive and cheap” labor hands) at the altar of every “American dream” or “Greek miracle”.
It is the existence itself of waged work that constitutes the permanent crime! And the criminals, the kidnappers and the blackmailers are all the Mylonas. Even if the rats of the media present the leader of thieves Mylonas (the boss of the gang for common thieves of the Federation of Industries of Northern Greece) as an “innocent” victim, as a misunderstood neo-liberal Christian child, as a pain resistant worker, who efforts night and day for the common good.
As for the illusionist tricks that different vampires like Mylonas invent to show their “human face” (for example green capitalism, socialised industry, etc.), only one thing can be said:

SATIRE HAS ITS LIMITS...

Mylonas is no more than the brain of a gang of exploiters. Like all capitalists he too is a parasite: a weight on earth and an obstacle for winds.

So the Mylonas couple should stop pretending raped virgins .

“O gentlemen, the time of life is short! ...
And if we live, we live to tread on kings”

W. Shakespeare

The first duty of the proletariat is the conscienceness of itself, of its position and its role. The conscience of being a prostitute in the hands of a capitalist, of producing wealth for the bosses and misery for itself.
The conscienceness on the other hand that produces the whole material life of society. That it is nothing but CAN BE EVERYTHING.
The second duty of the proletariat is the denial of its imposed role, the denial of work, the denial of alienation.
The third duty of the proletariat which arises naturally from the first duties, is the revolutionary action for it's own suppression.
Only the subjects can ignite the objective conditions and cause the revolutionary explosion for the destruction of the authoritarian/class society.

From: 'The art of war', 6th issue of “Asymmetric threat”

(under publication...)

Unfortunately in the wild west of capitalism the proletarians lullaby with trash eating over consumerism. Life has involved into a necrophilic survival between cages of cement, cars, billboards, surveillance cameras and cops. The route of survival is assigned: from one concentration camp to another. From school to university, from army to wage slavery. And there the proletarian crosses the same streets of alienation as the night walker: work, home, shopping mall, work. From production to consumption...
Behind the iron curtain of virtual prosperity and spectacular misery lies an unadmitted truth: the miracle of the west walks over corpses. Not only of those in the third world (either way this constant exploitation is the most gigantic crime of human history), but also of those in the third world on the west.
Behind a glance of being high on consumption hides the rot of a slaughtering civilization. But from inside this rot one possibility springs up. A possibility that not even the think tanks of the existent system, not even the bureaucratic certainties of Bolshevism, not even the paleolithic determinism of ideologies can repress: the social entropy, the revolution, the constant struggle for the destruction of the state, of private property and of waged work.
Comrades! Life is short. If we live, we live to step on the heads of bosses and their slaves.

For anarchy and communism!

P.S.1 As in the past also now, in my public speech I will not speak about issues of the penal code. Moreover “innocence” and “guiltiness” are fake distinctions that concern only the legal armory of the state.
The only thing that I want to say about the case, is that I was and I am in solidarity, as anarchist as well as a friend, to an illegal and haunted man, Vasilis Paleokostas. From there on, my speech will be a continuity of my pre-arrest placement and not a whine for “innocence”.

P.S.2 Economical and legal support is good. So are wishes for freedom, but the strongest form of solidarity is the continuation of revolutionary action.
Freedom to the comrades G. Dimitrakis, G. Voutsis-Vougiatsis and V. Botzatzis.
Freedom for the revolutionaries of the revolutionary organisation 17th of November.
Solidarity to the 6 wanted comrades.

-Revolution first and always-

Polikarpos Georgiadis,

Prisons of Ioannina,

01/09/2008

Γράμμα του Πόλυ Γεωργιάδη από τις φυλακές Ιωαννίνων

2008-09-03T23:01:00.004+03:00

ΜΙΛΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΑΓΩΓΗ;

(Η απαγωγή του προλεταριάτου ως θεμέλιος λίθος του καπιταλισμού...)

"Το προλεταριάτο των βιομηχανικών χωρών έχασε τελείως την επιβεβαίωση της αυτόνομης προοπτικής του και, σε τελευταία ανάλυση, τις αυταπάτες του, αλλά όχι και τον εαυτό του. Δεν έπαψε να υπάρχει. Εξακολουθεί αμετάκλητα να υπάρχει μέσα στην εντατικοποιημένη αλλοτρίωση του σύγχρονου καπιταλισμού: είναι η τεράστια πλειοψηφία των εργαζομένων που έχασαν κάθε εξουσία πάνω στην ρύθμιση της ζωής τους και που, μόλις το μάθουν, ορίζονται ως το προλεταριάτο, η επί τω έργο Άρνηση στην υπάρχουσα κοινωνία".

Γκυ Ντεμπόρ

Από την δεκαετία του 90’ οι διάφοροι εκφραστές της μεταμοντέρνας τυπολογίας, φορώντας διαφορετικά προσωπεία κάθε φορά (άλλοτε του νεοφιλελεύθερου, άλλοτε του "μεσαίου χώρου", άλλοτε του σοσιαλδημοκράτη, άλλοτε του ιδεολόγου της χλιαρότητας και του συγχυσμένου πολυ-πολιτιστικού νεο-αριστερισμού που όλα τα αλέθει και πότε-πότε του "αντιεξουσιαστικού" νεοχίπικου lifestyle) αναμασούν το ιδεολόγημα του τέλους της ιστορίας: δεν υπάρχει πια προλεταριάτο, δεν υπάρχει ταξικός πόλεμος, μπορούμε πλέον άφοβα να οδεύσουμε προς τον Παράδεισο της Αγοράς, που ρέει άφθονο το μέλι και το γάλα. Και το χάμπουργκερ και η κέτσαπ...
Δυστυχώς για τους απολογητές της νομιμότητας τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα: μια χούφτα καπιταλιστών έχουν οργανώσει μια εγκληματική συμμορία κι έχουν απαγάγει τους προλετάριους, απαιτώντας για λύτρα την εργατική τους δύναμη, την εμπορευματοποίηση της ανθρώπινης δραστηριότητας τους, το χρόνο τους (που μετατρέπεται σε χρήμα), την ίδια τους την ύπαρξη. Η μισθωτή σκλαβιά είναι ένα διαρκές έγκλημα κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεν είναι μόνο τα εργατικά "ατυχήματα", οι «παράπλευρες απώλειες», του ταξικού πολέμου. Δεν είναι μόνο τα εκατομμύρια των νεκρών, των τραυματισμένων, των ακρωτηριασμένων, όχι μόνο από τα εργατικά «ατυχήματα», αλλά και από ασθένειες που σχετίζονται με τη φύση της εργασίας ή του εργασιακού χώρου. Δεν είναι μόνο τα φραουλοχώραφα, που δείχνουν ότι ποτέ δεν ξεφύγαμε από την εποχή των δουλεμπόρων. Δεν είναι μόνο οι θυσιαζόμενοι εργάτες (ντόπιοι και μετανάστες, «ακριβά» και «φθηνά» εργατικά χέρια) στο βωμό του κάθε «Αμερικάνικου ονείρου», ή «Ελληνικού θαύματος».

Είναι η ίδια η ύπαρξη, της μισθωτής εργασίας που αποτελεί το διαρκές έγκλημα! Και οι εγκληματίες, οι απαγωγείς, οι εκβιαστές είναι όλοι οι Μυλωνάδες. Κι ας παρουσιάζουν οι τσανακογλείφτες των Μ.Μ.Ε. τον αρχιλήσταρχο Μυλωνά, (αρχηγό της συμμορίας των κοινών κλεφτών του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Βορείου Ελλάδος) σαν «αθώο» θύμα, σαν ένα παρεξηγημένο νεοφιλελεύθερο χριστιανόπουλο, σαν ένα φιλόπονο εργαζόμενο που νυχθημερόν μοχθεί για το κοινό καλό. Όσο για τα ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα που εφευρίσκουν τα διάφορα βαμπίρ, σαν τον Μυλωνά, για να δείξουν το «ανθρώπινο τους πρόσωπο» (βλ. «πράσινος καπιταλισμός», «κοινωνικό επιχειρείν» κλπ) ένα μονάχα μπορεί να λεχθεί:
Και η σάτιρα έχει τα όρια της...
Ο Μυλωνάς δεν είναι τίποτα παραπάνω από εγκέφαλος μιας σπείρας εκμεταλλευτών. Όπως όλοι οι καπιταλιστές, έτσι κι αυτός είναι ένα παράσιτο: βάρος της γης και εμπόδιο των ανέμων. Ας σταματήσει, λοιπόν, το ζεύγος Μυλωνά να παριστάνει τις διακορευμένες παρθένες!

«Ω ευγενικοί μου άνθρωποι,
η ζωή είναι σύντομη...
Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε
πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων»
Σαίξπηρ

«Πρώτο καθήκον του προλετάριου είναι η συνείδηση του εαυτού του, της θέσης του, ρόλου του. Η συνείδηση ότι είμαι μια πόρνη στα χέρια του καπιταλιστή, ότι παράγει πλούτο για τα αφεντικά και αθλιότητα για τον εαυτό του. Η συνείδηση, από την άλλη, ότι παράγει ολόκληρη την υλική ζωή της κοινωνίας, ότι δεν είναι τίποτα αλλά ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
Δεύτερο καθήκον του προλετάριου είναι η άρνηση του επιβαλλόμενου ρόλου του, η άρνηση της εργασίας, η άρνηση της αλλοτρίωσης.
Τρίτον καθήκον του προλετάριου, που απορρέει φυσιολογικά από τα δυο πρώτα είναι η επαναστατική δράση για την αυτοκατάργηση του. Μόνο τα υποκείμενα μπορούν να πυροδοτήσουν τις αντικειμενικές συνθήκες και να προκαλέσουν την επαναστατική έκρηξη για την καταστροφή της εξουσιαστικής/ταξικής κοινωνίας.»
Η τέχνη του Ταξικού Πολέμου
έκτο τεύχος της Ασύμμετρης Απειλής (υπό έκδοση...)

Δυστυχώς, στην άγρια δύση του καπιταλισμού οι προλετάριοι νανουρίζονται με την σκουπιδοφαγική υπερκατανάλωση. Η ζωή έχει μετατραπεί σε μια νεκρόφιλη επιβίωση ανάμεσα σε τσιμεντένια κλουβιά, Ι.Χ., διαφημιστικές πινακίδες, κάμερες επιτήρησης και μπάτσους. Η διαδρομή της επιβίωσης προδιαγεγραμμένη: από στρατόπεδο συγκέντρωσης σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Από το σχολείο στο πανεπιστήμιο, από το στρατό στη μισθωτή σκλαβιά. Κι εκεί ο προλετάριος υπνοβατικά διασχίζει τους ίδιους δρόμους της αλλοτρίωσης: δουλειά, σπίτι, εμπορικό κέντρο, δουλειά. Από την παραγωγή στην κατανάλωση...
Πίσω όμως από το σιδηρούν παραπέτασμα της εικονικής ευμάρειας και της θεαματικής μιζέριας, κρύβεται μια ανομολόγητη αλήθεια: το θαύμα της Δύσης πατάει επί πτωμάτων. Όχι μόνο του τρίτου κόσμου (που έτσι κι αλλιώς η διαρκής εκμετάλλευση του αποτελεί το πλέον γιγαντιαίο έγκλημα στην ανθρώπινη ιστορία), αλλά και του τρίτου κόσμου στο εσωτερικό της Δύσης.
Πίσω από τα χαρωπά βλέμματα της καταναλωτικής μαστούρας κρύβεται η σαπίλα ενός δολοφονικού πολιτισμού. Μέσα όμως απ' αυτή τη σαπίλα ξεπετάγεται μια πιθανότητα, μια πιθανότητα που δεν μπορούν να καταπνίξουν ούτε οι δεξαμενές σκέψεις του Υπάρχοντος, ούτε οι γραφειοκρατικές βεβαιότητες του μπολσεβικισμού, ούτε οι παλαιολιθικοί ντετερμινισμοί των ιδεολόγων: η κοινωνική εντροπία, η επανάσταση, ο διαρκής αγώνας για την καταστροφή του κράτους, της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της μισθωτής εργασίας.

Σύντροφοι! Η ζωή είναι σύντομη. Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των αφεντικών και των δούλων τους!

Για την Αναρχία και τον Κομμουνισμό!

Υστερόγραφο 1: Όπως στο παρελθόν έτσι και τώρα, στο δημόσιο λόγο μου δεν πρόκειται να αναφερθώ σε ζητήματα του Ποινικού Κώδικα. Εξάλλου η ''αθωότητα'' και η ''ενοχή'' είναι ένας πλαστός διαχωρισμός που αφορά μόνο το νομικό οπλοστάσιο του κράτους.

Το μόνο που έχω να πω για την υπόθεση, είναι ότι στάθηκα και στέκομαι αλληλέγγυος, τόσο σαν αναρχικός, όσο και σαν φίλος σε έναν παράνομο και κυνηγημένο άνθρωπο, τον Βασίλη Παλαιοκώστα. Από κει και πέρα ο δημόσιος λόγος μου θα είναι μια συνέχεια της προ συλλήψεως τοποθέτησης μου και όχι ένα κλαψούρισμα «αθωότητας».

Υστερόγραφο 2: Καλή η οικονομική και νομική στήριξη, καλές οι λευτεριές, αλλά η μεγαλύτερη αλληλεγγύη είναι η συνέχιση της ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ
Γ. ΒΟΥΤΣΗ-ΒΟΓΙΑΤΖΗ, Β. ΜΠΟΤΖΑΤΖΗ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 6 ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ΦΥΛΑΚΕΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
1/09/2008

A place to be...

2008-09-03T21:59:00.004+03:00

Στη Γέφυρα του Κλείτου, Σάββατο στις 10 το πρωί:

το δ.σ. του Συλλόγου Περιβάλλοντος Ακρινής μετά από απόφαση λαϊκής συνέλευσης καλεί σε κατάληψη των ταινιοδρόμων του ΑΗΣ, ενάντια στις επιπτώσεις των εγκαταστάσεων της ΔΕΗ στην περιοχή και προκειμένου να ασκηθεί πίεση για τη διεκδίκηση μετεγκατάστασης του χωριού, τη βελτίωση του δρόμου Ακρινής - Πτολεμαϊδας κλπ.

περισσότερα στο http://pontokomicom.blogspot.com/

Μετά από παρέμβαση συντρόφων στους δρόμους της Θεσσαλονίκης...

2008-08-25T15:54:00.003+03:00

Μένει πλέον κάθε φιλία να πάρει το χαρακτήρα Σύστασης Συμμορίας

2008-08-23T19:40:00.004+03:00

Δυο σύντροφοί μας κρατούνται για εμπλοκή στην υπόθεση απαγωγής του προέδρου του ΣΒΒΕ, Γ. Μυλωνά.

Καμιά εμπιστοσύνη στα ΜΜΕ.

Θα επανέλθουμε εφόσον αποκατασταθεί κάποια επικοινωνία.

***

Two companions of ours were seized accused for involvement in the abduction of the president of northern Greece industrialists, G. Mylonas.

Don't believe the media.

We ll be back on that once we manage to communicate with them.

"Freedom is the crime that contains all crimes"

Και ιδού...

2008-07-29T00:05:00.007+03:00

Το "διαδικτυακό αρχείο για ανατρεπτική χρήση" μέλει να ξαναβγεί σύντομα από την κατάψυξη, προκειμένου να φιλοξενήσει καταρχήν κείμενα, πληροφορίες και μεταφράσεις που συναντήσαμε και μας φάνηκαν τουλάχιστον ενδιαφέροντα και θέλουμε να τα μοιραστούμε και με άλλους/ες, καθώς και κείμενα που (θα) επεξεργαζόμαστε στα πλαίσια άλλων σχεδίων (στο μεταξύ ο halastor συνεχίζει -μεταξύ άλλων- να εκδίδει το έντυπο "Ασύμμετρη Απειλή" από τη Σαλονίκη, ενώ οι ExNegativo & bezmotivnik ήδη οδεύουν προς μια διεθνή των βανδαλιστών, ιχνηλατώντας και σε επαφή με ταραχοποιούς από χώρες ξωτικές κι ονειρεμένες. Το αρχείο παραμένει ανοιχτό σε προτάσεις, κείμενα και συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες, πάντοτε προσανατολισμένο προς μια ανατρεπτική χρησιμότητα. Χαίρετε!

Η ΣΕΛΙΔΑ ΔΕΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ

2008-01-19T02:02:00.000+02:00

Τόσο το blog, όσο και η σελίδα www.geocities.com/anarcores δε θα ανανεωθούν ξανά. Η δυνατότητα σχολιασμού θα μείνει για μερικές μέρες ακόμα, ενώ το e-mail προορίζεται αποκλειστικά για ζητήματα υποστήριξης φυλακισμένων αγωνιστών (μεταφράσεις, νέα, κείμενα για μετάφραση κλπ).

Ελπίζουμε να ζημιώσαμε, στο μέτρο των δυνάμεών μας, αυτούς που θεωρούσαμε βασικούς κινδύνους για την αυτο-οργάνωση, την αυτοπεποίθηση και το αίσθημα κοινότητας των αγωνιζομένων: δηλαδή, τη γραφειοκρατία (στο πεδίο που γεννιέται, αυτό της δήθεν αναγκαιότητας της πολιτικής οργάνωσης/ή κόμματος) και την παραπλάνηση των μμε.

Νέες κινήσεις στα σκαριά, σε πεδία πιο ανοιχτά και πιο χαοτικά κι από το ίδιο το ίντερνετ (ω ναι!)...

[Οι φωτογραφίες είναι από την πλατεία Ναυαρίνου, σαλονίκη, πρωί και βράδυ, γενάρης 2008]

Ρομαντικές ιστορίες από μια επανάσταση στη σοφίτα

2008-01-19T01:38:00.000+02:00

Ρομαντικές ιστορίες από μια επανάσταση στη σοφίτα

Το παρακάτω κείμενο μας έστειλε σύντροφος αναρχικός από τη Βουλγαρία. Το δημοσιεύουμε και εδώ καθώς με ένα εύγλωττο φανζινοειδές ύφος, περνά μέσα από μια προσωπική αφήγηση μια πολύ ενδιαφέρουσα εικόνα τόσο για τη γενικότερη κοινωνική κατάσταση στη Βουλγαρία, όσο και για τη δική του περίπτωση, μιας ιδιότυπης κατάληψης στέγης στο χώρο εργασίας του!

Η ιστορία ξεκινά λίγο πριν το τέλος του τελευταίου μου εξαμήνου στο πανεπιστήμιο. Αφού πέρασα τέσσερα παλαβά χρόνια στις φοιτητικές εστίες της περίφημης πανεπιστημιούπολης της Σόφιας, το τέλος των σπουδών ερχόταν και η διαμονή μου στις φοιτητικές εστίες θα έληγε σύντομα. Έπρεπε να βρω στα γρήγορα ένα νέο μέρος για να μείνω, αν ήθελα να παραμείνω στη Σόφια. Βγήκα στη γύρα για ενοικιαστήρια, όμως όλα τα νοίκια, μου φαίνονταν υπερβολικά ακριβά για μένα. Εργαζόμουν τότε σε μια ιστοσελίδα. Η δουλειά ήταν σχετικά καλή-συνήθως έγραφα νέα και ανταποκρίσεις από συναυλίες, ανέβαζα φωτογραφίες, κι έκανα ένα πρωτόγονο είδος αρχειοθέτησης στα γραφεία. Το καλύτερο όμως ήταν ότι είχα μια ή και δύο βδομάδες άδειας κάθε μήνα, κατά τις οποίες μπορούσα να ταξιδεύω σ ολόκληρη τη χώρα, αν και το θέμα ήταν ότι ο μισθός μου ήταν ελεεινός. Όπως φαινόταν, αν σκόπευα να νοικιάσω ένα διαμέρισμα θα 'πρεπε να βρω μια πιο "σοβαρή" και καλοπληρωμένη εργασία. Αυτό μου φάνηκε σαν να με δένουν με αλυσίδες, να πρέπει να δουλεύω όλο τον μήνα μόνο και μόνο για να βρίσκω λεφτά να πληρώνω το νοίκι και το φαγητό μου, και στην καλύτερη, να αποταμιεύω λίγα χρήματα για τη διασκέδαση των σαββατοκύριακων. Δεν μου άρεσε καθόλου η ιδέα, μιας και δεν ήθελα να ξεπουλήσω τον ελεύθερο χρόνο μου για έναν μισθό.

Τότε, μου ήρθε η πιο τέλεια ιδέα. Σκέφτηκα να κάνω κατάληψη στο χώρο της δουλειάς μου. Το αφεντικό έμενε στο εξωτερικό και ερχόταν στη Βουλγαρία μόνο για μερικές χρονικές περιόδους. Δεν είχα τίποτε να χάσω, οπότε το αποφάσισα. Το γραφείο ήταν μια σοφίτα με δυο δωμάτια κι μια τουαλέτα. Δεν είχα και πολλές αποσκευές στη Σόφια τότε, καθώς το μέλλον μου δεν ήταν και πολύ φωτεινό και αφού έφυγα από τις εστίες έμενα σε σπίτια φίλων μου. Με το σακίδιό μου στον ώμο, ήμουν σαν σαλιγκάρι, κουβαλώντας παντού το σπίτι μου. Έτσι μετακόμισα προσεκτικά στα γραφεία κι έκρυψα τα πράγματά μου σε ένα χαρτονένιο κιβώτιο.
Κοιμόμουν στον υπνόσακό μου στο πάτωμα. Το καλοκαίρι είχε μόλις μπει, και ο καιρός ήταν ζεστός. Το κακό με το γραφείο, ήταν ότι δεν είχε μπάνιο. Είχε μόνο μια τουαλέτα κι έναν νιπτήρα με κρύο νερό. Σκέφτηκα ότι δε θα ήταν και τόσο μεγάλο πρόβλημα, μιας και είχα μεγαλώσει σε χωριό, κι εκεί συνηθίζαμε να ζεσταίνουμε το νερό σε κουβάδες για να κάνουμε ένα μπάνιο. Στο πρώτο μπάνιο που προσπάθησα να κάνω στο γραφείο, είχα μια δυσάρεστη έκπληξη. Η τρύπα που έχει συνήθως στο πάτωμα για να φεύγουν τα νερά είχε βουλώσει και πλημμυρίσαμε. Προσπάθησα να την ξεβουλώσω, αλλά κατάλαβα ότι την είχαν μπλοκάρει οι γείτονες από κάτω.

Σκατά. Ζεστό καλοκαίρι, ιδρώτας, κι ούτε ένα μέρος να κάνεις ένα μπάνιο. Άρχισα να πηγαίνω στα σπίτια των φίλων μου για μπάνιο. Τότε επινόησα έναν πρωτοποριακό τρόπο να παίρνεις το μπάνιο σου: ζεσταίνουμε έναν κουβά νερό. Μουσκεύουμε ένα φανελάκι, και το χρησιμοποιούμε για να πλυθούμε. Έπειτα, σαπουνιζόμαστε και ξεπλένουμε με το μουσκεμένο φανελάκι. Αν γίνει με πολύ προσοχή, ίσως καταφέρουμε να μην ξαναπλημμυρίσουμε την τουαλέτα!

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετώπισα, ήταν όταν το αφεντικό ήρθε στη Βουλγαρία. Τότε, έμενε μερικές φορές μέχρι αργά την νύχτα στο γραφείο, και ήμουν αναγκασμένος να γυρίζω στους δρόμους μέχρι να φύγει. Έπρεπε επιπλέον να ξυπνάω νωρίς το πρωί, μιας και δε γινόταν να με πιάσει να κοιμάμαι στο γραφείο.

Κάπως έτσι, κατοικώντας "στην παρανομία", το καλοκαίρι πέρασε και ήρθε το φθινόπωρο. Δεν είχα αποφασίσει αν ήθελα να συνεχίσω μ αυτόν τον τρόπο ζωής ή όχι. Έκανα τελικά μια συζήτηση με το αφεντικό μου, με το οποίο είχαμε μια καλή σχέση κι ακόμα δούλευα γι αυτόν από τότε που ανεβάσαμε τη σελίδα στο διαδίκτυο. Του είπα την ιστορία μου, κι ότι δεν είχα κάπου να κοιμηθώ. Τελικά, μου επέτρεψε να συνεχίσω να κοιμάμαι στο γραφείο, αλλά μου είπε να μην κάνω καμιά τρέλα εκεί.

Δεν έκανα ιδιαίτερη κατάχρηση της εμπιστοσύνης του αφεντικού, πάντως όταν έφυγε ξανά στο εξωτερικό, παρείχα καταφύγιο σε μερικούς ταξιδιώτες συντρόφους που δεν είχαν μέρος να μείνουν στη Σόφια. Ακόμα, αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε τη σοφίτα σαν στούντιο για πρόβες και ηχογραφήσεις. Με δυο ακόμα "πράκτορες" από την κολλεκτίβα Katarzis, φτιάξαμε μια ακουστική αναρχο-πανκ μπάντα. Κιθάρες, φλάουτα, κρουστά, και πορωτικοί στίχοι για την αντίσταση και μια καλύτερη ζωή γέμιζαν τη σοφίτα. Εκεί, επίσης, κάναμε όλες τις αναγκαίες προετοιμασίες για τις διαδηλώσεις: πανώ, αφίσες, φυλλάδια, φανζίν... Το γραφείο μεταμορφώθηκε σ' ένα μέρος μαγικό. Ήμουν γεμάτος ενθουσιασμό και ζούσα τις δικές μου μέρες πολέμου και νύχτες έρωτα.

Έπειτα, ήρθε ο χειμώνας κι ο καιρός ψύχρανε. Για καλή μου τύχη είχα βρει ένα στρώμα στο δρόμο, μιας και το πάτωμα ήδη ήταν παγωμένο. Δεν ήθελα να ανάβω τη θέρμανση, γιατί θα αναγκαζόμουν να πληρώνω μέρος των λογαριασμών του ηλεκτρισμού. Τις κρύες νύχτες λοιπόν, έπρεπε να κοιμάμαι με 2 υπνόσακους, 2-3 μπλούζες, παντελόνια και μάλλινες κάλτσες. Μιλάμε για μια πραγματικά hard-core σκατοκατάσταση, όμως το αίμα μου έβραζε από οργή. Ευτυχώς, ο χειμώνας ήταν σύντομος.

Σκέφτηκα τότε, ότι μετά απ' όσα πέρασα, δεν με σταματούσε τίποτα. Η άνοιξη και το καλοκαίρι πέρασαν με το ίδιο πάθος στην καρδιά μου. Είχα αρχίσει όμως να σιχαίνομαι τη ζωή στην πρωτεύουσα. Μεγάλη πόλη, μεγάλα σκατά. Κατάφερα να φυλάξω μερικά χρήματα παρά τον χαμηλό μισθό μου, κι αποφάσισα να σπάσω τις αλυσίδες μου: Ήθελα να βάλω μπρος ένα πιο ακτιβιστικό σχέδιο, όποτε παραιτήθηκα από τη δουλειά μου και παράτησα τη Σόφια.
Τώρα μπορώ να κάνω ένα σωρό πράγματα: να γράφω και να μοιράζω αναρχικό υλικό, να στήνουμε με τους φίλους μου μερικές εκδηλώσεις, προσπαθώ να βοηθώ τους ανθρώπους εδώ όσο μπορώ, να ταξιδεύω, να κάνω σκέιτ, γιόγκα και γυμναστική, ενώ έχω προγραμματίσει ακόμα κι ένα ταξίδι στην Ευρώπη ώστε να επισκευτώ αναρχικές κοινότητες και αγρο-κολλεκτίβες. Αν και μπορώ να κάνω, σχετικά, ότι θέλω, νιώθω συχνά νοσταλγία για τη ζωή μου στη Σόφια και ιδιαίτερα για τη ζωή μου στη σοφίτα. Μνήμες, καλές και άσχημες, με κάνουν να χαμογελώ για τον παλιό καλό καιρό. Αυτές κι αν ήταν μαγικές μέρες και νύχτες - η επανάσταση στη σοφίτα.

Διαφημίσεις ΙΙ

2008-01-19T01:28:00.000+02:00

ιστοσελίδα αντιπληροφόρησης για την νότια βαλκανική/στέκι καμουφλαρισμένο σε γκαράζ/distro/κολλεκτίβα συντρόφων απ' την άλλη μεριά των συνόρων. σε κυριλλική γραφή:

http://teror13.anarhija.org/

Tерор13 е анархо InfoShop, библиотека & дистрибуција, место каде што можеш да најдеш литература, DIY дистрибуција, маички, пришивки... Постои од ноември, 2004, во мала подземна гаража што ја изнајмуваме, не е лошо со оглед на фактот дека во скопје е скоро невозможно да се сквотира. Моментно десетина луѓе придонесуваат кон проектов кои истотака се вклучени во други активности како организирање концерти, издавање плочи и касети, преведување и издавање литература. Заинтересирани сме за соработка со слични групи или поединци, затоа слободно контактирај/те не на teror13@anarhija.org за повеќе информации, споделување искуства или запознавање на нови пријатели. Било каква помош со литература, музика итн. е добредојдена. И не заборавај БОРБАТА ПРОДОЛЖУВА!!!

Διαφημίσεις

2008-01-19T01:18:00.000+02:00

Κυκλοφορεί το τρίτο τεύχος του εντύπου "Ασύμμετρη Απειλή", με κύριο μενού για τη ληστεία στη ριζοσπαστική παράδοση. Χωρις αντίτιμο, χωρίς copyright, αλλά και χωρίς αισθησιακό dvd ένθετο. Εκτός από κάποιες καταλήψεις και ομάδες, μαζί με κάποια περασμένα τεύχη στο halastor@yahoo.gr και στο http://halastor.blogspot.com

Επίσης, όσοι από σας διαβάζατε το On behalf of the barbarians του Bleu marin αλλά δεν καταλαβαίνατε χριστό γιατί δε σκαμπάζετε γρι από αγγλικά, νά η ευκαιρία σας. Κυκλοφορεί μια μετάφρασή του, χέρι με χέρι, σε επιλεγμένα καρτοτηλέφωνα και παγκάκια, και μέσω του bezmotiv@yahoo.gr

Γράμμα του Γιώργου Βούτση-Βογιατζή

2008-01-19T00:23:00.000+02:00

...και τώρα που το βούλωσαν όλοι
ας μιλήσουμε για επιλογές

"...Στη διάρκεια αυτής της πορείας πολλοί πέθαναν ή έμειναν αιχμάλωτοι στα χέρια του εχθρού και άλλοι πολλοί τέθηκαν εκτός μάχης ή τραυματίστηκαν και δεν θα εμφανιστούν πια σε τέτοιες συναντήσεις. Συνέβη ακόμα να εγκαταλείψει μερικούς το θάρρος και να οπισθοχωρήσουν αλλά ποτέ, τολμώ να πω, δεν παρέκλινε από τη γραμμή του ο σχηματισμός μας, μέχρι να φτάσει στην ίδια την καρδιά της καταστροφής..."

Η επίθεση στους σύγχρονους όρους καταπίεσης και εκμετάλλευσης πρώτα από όλα προϋποθέτει την άρνηση της μαζικής παραγωγής συνειδήσεων που γεννά αυτός ο κόσμος. Η εξουσία πλέον δεν αποτελεί μια προνομιακή πρακτική διαχείρισης, εγκλωβισμένη στα δίχτυα μιας μικρής ελίτ. Είναι μια διάχυτη κοινωνική σχέση που εκφράεται σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας. Η διαφοροποίηση των κοινωνικών συσχετισμών αναπόφευκτα δημιούργησε την αναγκαιότητα για την αναδιάρθρωση και την εξέλιξη των γερασμένων όρων καταπίεσης. Μια διαδικασία η οποία δεν εμφανίστηκε από την μια μέρα στην άλλη, ούτε επιβλήθηκε μόνο δια ροπάλου. Κοινωνικές σχέσεις οι οποίες διαμορφώθηκαν σε σειρά δεκαετιών μέσα στο κοινωνικό εργοστάσιο με σημεία κλειδιά. Αφομοίωση, "ηθική", "συμμετοχικότητα", "ενεργοί πολίτες". Έτσι τα αφεντικά κατασκεύασαν τους manager και τους προϊσταμένους τους, τους σύγχρονους ταξικούς γεφυροποιούς που ονομάστηκαν συνδικαλιστές και φυσικά τον υποταγμένη εργάτη που διασπασμένος πλέον από τις αλυσίδες της μαζικής παραγωγής έχει φορέσει στον εαυτό του χειροπέδες. Δημιούργησαν εθελοντές για να χτίσουν το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας. Άμισθους υποταγμένους που η εθελογουλία τους ονομάστηκε κοινωνική προσφορά. Κοινωνικές ομάδες διατήρησης των υπαρχόντων όρων καταπίεσης και εκμετάλλευσης που αποτελούν αυτήν τη στιγμή ένα απορρογητικό ρόλο των κοινωνικών κραδασμών, αφού συμβάλλουν στην παγκόσμια επίθεση της κυριαρχίας. Οργανώσεις (π.χ. ΜΚΟ) οι οποίες δημιουργήθηκαν πάνω στην αναγκαιότητα της δημοκρατίας για την ανάδειξη ενός ανθρωπιστικού χαρακτήρα. Με κοινή συνιστώσα τη μη-βία και τη φιλανθρωπία προετοιμάζουν τα επόμενα νεκροταφεία για τους πεσόντες από τα δημοκρατικά άρματα μάχης. Συντηρούν τα σύγχρονα στρατόπεδα εργασίας στον τρίτο κόσμο. Εργοστάσια εξαθλίωσης, στα οποία οι σκλάβοι της οικονομίας χτίζουν τη βιτρίνα του δυτικού πολιτισμού, αλλά και τη συναίνεση του σύγχρονου διασπασμένου προλετάριου, μεταμορφώνοντας την ταξική τους συνείδηση σε καταναλωτική.

Οι "ενεργοί πολίτες", οι οπλισμένοι ήρωες της ελληνικής δημοκρατίας αποτελούν τους σύγχρονους εκφραστές της έννομης τάξης. Συμμετέχουν ενεργά σε εθελοντικά προγράμματα ασφάλειας, ενημερώνουν την αστυνομία για ύποπτες κινήσεις και επιτίθενται σε παραβάτες του νόμου. Βραβεύονται από την αστυνομία για τα κατορθώματά τους και νιώθουν περήγανοι για αυτό. Το δόγμα της ασφάλειας πλέον δεν αποτελεί μια επιβεβλημένη συνθήκη. Είναι κοινωνικό ένστικτο. Ένα διάχυτα στρατιωτικοποιημένο αίτημα για την ανελέητη προστασία της ιδιοκτησίας. Ένστολοι δεν είναι μόνο οι μπάτσοι. Ένστολη είναι και η ηθική αυτού του κόσμου που με σθένος συστρατεύεται στο πλάι των αφεντικών.

Στις 3-10-2007 λήστεψα την ΕΤΕ, στην οδό Γκύζη. Κατά τη διάρκεια της διαφυγής, περίπου 1,5 λεπτό μετά τη ληστεία και αφού επιβιβάστηκα σε ποδήλατο, αντιλήφθηκα σε κοντινή απόσταση έναν περαστικό να διασχίζει την οδό Ραγκαβή (παράλληλος δρόμος διαφυγής μου) και να κατευθύνεται προς το μέρος μου. Μετά από μια σύντομη στιχομυθία και ενώ βρισκόμουνα πάνω στο ποδήλατο, ο περαστικός μεταμορφώθηκε σε "ήρωα" και κλώτσησε το δίκυκλο με αποτέλεσμα να προσκρούσει σε διερχόμενο αυτοκίνητο και να πέσω στο οδόστρωμα. Οι σειρήνες ηχούσαν πλέον πολύ δυνατά...

Η επιλογή της ληστείας αποτελεί έναν σταθμό της πορείας μου προς την άρνηση. Οι αντάρτικες έφοδοι στον πλούτο του εχθρο΄με τη μορφή της απαλλοτρίωσης διατηρούν με ιστορική συνέπεια μια διαχρονική επιλογή επίθεσης στην ιστορία της άρνησης. Η συνέπεια της αντίληψης με τη δράση οφείλει να συμβαδίζει με ακρίβεια στρατιωτικού βηματισμού. Οι ταραξίες, οι ληστές και οι εμπρηστές είναι οι πυροκροτητές του ίδιου πολέμου. Η άρνηση της εργασίας αποτελεί μια τμηματική άρνηση της οικονομίας και του κόσμου της. Η μισθωτή εργασία αποτελεί μια αλλοτριωμένη διαδικασία παραγωγής ανισοτήτων, θεμελιωμένη πάνω στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Είναι η εμπορευματοποίηση της φυσικής ανάγκης του ανθρώπου για δημιουργία και η ένταξή της στο κοινωνικό εργοστάσιο των αλλοτριωμένων σχέσεων. Το σύμπλεγμα της ηθικής της εργασίας δημιουργεί το ρόλο του τίμιου εργαζόμενου. Η αλλοτριωμένη εργασία έχει τους δικούς της ηθικούς κώδικες υποταγής. Τη νομιμότητα, το αφεντικό-πρότυπο, την καριέρα.

Πού εργάζεσαι; Πόσα χρήματα βγάζεις; Πότε έχεις άδεια; Ερωτήσεις προς διερεύνηση της κοινωνικής ταυτότητας του υποκειμένου. Η αλλοτριωμένη εργασία διαχειρίζεται και οργανώνει τον ελεύθερο χρόνο, ο οποίος καθορίζεται από το εργασιακό καθεστώς αιχμαλωσίας του (weekend, τριήμερα, άδειες). Στην πραγματικότητα η αλλοτριωμένη εργασία καθορίζει ολοκληρωτικά την ύπαρξή μας. Τις καθημερινές μας συζητήσεις: Πώς πήγε σήμερα η δουλειά; Πότε πληρώνεσαι; Την όρεξή μας: Είμαι πτώμα σήμερα δεν έχω όρεξη για τίποτα, έχω πρωινό ξύπνημα. Επομένως για αυτό παρατηρούμε πως η ίδια η έννοια του χρόνου διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τον κόσμο της εργασίας και από τις ανάγκες της οικονομίας. Η άυλη διάσταση του χρόνου αποκτάει υλική έκφραση που καθορίζει πλέον το χρονοδιάγραμμα της καθημερινής αιχμαλωσίας. Η ληστεία ενός οικονομικού μηχανισμού εκμετάλλευσης δεν είναι η μοναδική επιλογή για την πραγμάτωση της άρνησης εργασίας. Ακόμα και οι επιθέσεις σε οικονομικούς στόχους αποτελούν μια ριζοσπαστική πρόταση οργάνωσης και αγώνα, η οποία θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο για την καταστροφή της εργασίας.

Το τόνισα και πριν: η άρνηση εργασίας αποτελεί μια τμηματική άρνηση της οικονομίας και του κόσμου της. Π.χ. η απαλλοτρίωση εμπορευμάτων (από βιβλιοπωλεία, σούπερ μάρκετ) αποτελεί μια εκδοχή της καταναλωτικής άρνησης, όχι όμως της συνολικής επίθεσης στην οικονομία. Η ληστεία μιας τράπεζας, αποτελεί μια εκδοχή για την άρνηση της εργασίας, όχι όμως τη συνολική επίθεση στον καταναλωτισμό. Αν τελικά ο σκοπός αγιάζει κάτι, αυτό σίγουρα δεν είναι τα μέσα, αλλά τις επιλογές δράσεις που αναπτύσσονται. Τα μέσα ακολουθούν την απόφαση για δράση. Είναι διαλεκτικά με το σχέδιο. Διαμορφώνονται μέσα από αυτό, αλλά δεν το καθορίζουν. Η επιλογή μου να ληστέψω την ΕΤΕ στο Γκύζη δεν ήταν μια βεβιασμένη απόπειρα που βασίστηκε στον οπλισμό που διέθετα, αλλά ένας σταθμός της πορείας προς τη συνολική άρνηση αυτού του κόσμου. Μια διαδρομή χωρίς προορισμό, αλλά με πολλούς σταθμούς. Τόσους όσους και τα όπλα που διαθέτει ένας επαναστάτης στο οπλοστάσιό του. Σε αυτή τη διαδρομή αν πρέπει να επαναοικειοποιηθούμε κάτι, είναι η ατομική συνείδηση. Αλλιώς οτιδήποτε μαζικό-συλλογικό είναι καταδικασμένο να αναπαράγει τις ταυτόχρονες ήττες των ατομικών μας συνειδήσεων, που θα στελεχώσουν τις νέες ηττημένες μάζες της εποχής μας.

Οι εχθροπραξίες συνεχίζονται...

Γιώργος Βούτσης-Βογιατζής

Αντί Υστερόγραφου

Η ταυτότητα ενός ατόμου δεν καθορίζεται από το πατρώνυμό του, αλλά από τη διαδρομή και τις επιλογές που το χαρακτηρίζουν. Το χρονόμετρο της αντίστροφης πραγματικότητας γνωρίζουμε όμως, ότι ενεργοποιείται όταν οι κάμερες σπάζονται και οι πληροφοριοδότες του ψεύδους ξυλοκοπούνται ανηλεώς. Αυτοί που κατασυκοφάντησαν και λεηλάτησαν «τα προσωπικά μου δεδομένα», σύντομα θα με βρουν πάλι μπροστά τους. Σε κινήσεις αλληλεγγύης, η αναφορά στο πρόσωπό μου επιθυμώ να γίνεται με τη χρήση και των δυο επιθέτων μου.

----------------------------------------------------------------------------

Brief van Giorgos Voutsis-Vogiatzis

2008-01-13T21:54:00.001+02:00

(μια μετάφραση του γράμματος του Γιώργου Βούτση-Βογιατζή στα φλαμανδικά, δημοσιευμένη στο http://ovl.indymedia.org/news/2007/12/21236.php)

Brief van Giorgos Voutsis-Vogiatzis vanuit de gevangenis van Korydallos Nu ze allemaal hun bek houden, laat ons praten over keuzes.

“... Velen van ons zijn gestorven of werden gevangen genomen; vele anderen raakten gewond en konden niet meer ageren, sommigen vergleden zelfs naar de achtergrond omwille van hun gebrek aan moed, maar ik denk dat ik kan zeggen dat onze ontwikkeling als geheel nooit happerde wanneer ze zich stortte op de kern van de vernietiging.”

De moderne instellingen van repressie en uitbuiting aanvallen vraagt – eerst en vooral – de weigering van de massaproductie van bewustzijn die deze wereld baart. Autoriteit staat niet langer voor een gepriviligeerde administratietechniek die door het net van een elitaire minderheid geweven zit. Autoriteit is een geperverteerde sociale verhouding die in elk aspect van het leven tot uiting komt. De mutatie van het sociale antagonisme heeft onvermijdelijk de noodzaak voor een herstructurering en sofisticatie van de oude vormen van repressie geschapen. Dit proces valt noch de lucht, noch werd het eenvoudigweg opgelegd door fysieke drang. Sociale verhoudingen kregen doorheen de decennia binnen de sociale fabriek vorm en hebben vele eigen kernwoorden. Integratie, ‘moraliteit’, homogeniteit, ‘burgerzin’.

Zo brachten de bazen de managers en hun opzichters voort, de moderne klasse om de kloof te overbruggen die evengoed verklaard syndicalist als gehoorzame werker noemt die, na – eindelijk – de ketenen van de massaproductie te hebben gebroken, nu in staat is om zijn eigen handboeien te hebben. Ze hebben vrijwilligers gemaakt om de visie van een ‘Groot Griekenland’ leven in te blazen. Onbetaalde gehoorzame mensen die hun vrijwillige onderdanigheid “teruggeven aan de maatschappij” noemen. Sociale groepen die werken voor het behoud van de bestaande repressie en uitbuiting die nu de rol van schokvangers spelen waarbij ze hun bijdrage leveren aan de globale aanval van de bazen. Organisaties (zoals bijvoorbeeld de NGO’s) die geschapen werden vanuit de nood van de democratie aan een humanitair imago. Gebaseerd op geweldloosheid en liefdadigheid zijn ze druk bezig de begraafplaatsen klaar te maken voor de doden van morgen op hun democratische slagvelden.

Ze onderhouden de moderne werkkampen in de derdewereldlanden. Fabrieken van ellende, waar de slaven van de economie de glazen ruit van de Westerse beschaving maken en de instemming van het moderne schizo-proletariaat bewerken door haar klassebewustzijn om te vormen tot consumentenbewustzijn. De ‘burgers’, de gewapende helden van de Griekse democratie zijn een moderne uitdrukking van wet en orde. Ze nemen actief deel aan vrijwilligerswerk voor beveiligingsprojecten, ze tippen de politie over verdachte figuren en vallen zelfs zelf delinquenten aan. Daarna krijgen ze een kleine beloning van de flikken voor hun verdiensten en voelen ze zich trots. De vraag naar veiligheid is niet langer een opgelegde gemeenplaats, het is een sociaal instinct. Een geperverteerde gemilitariseerde vraag naar een genadeloze verdediging van eigendom. De flikken zijn niet de enigen met uniformen. Ook de moraliteit van deze wereld draagt een uniform en heeft zich met kracht aan de zijde van de bazen geschaard.

Op 3 oktober 2007 heb ik de ETE (Ethniki) Bank in de Gyzi straat beroofd. Toen ik terug naar buiten kwam, ongeveer anderhalve minuut na de overval en terwijl ik op m’n fiets zat, merkte ik een voorbijganger op die de Ragkavi straat overstak. Hij was niet ver van mij, een straat parallel aan waar ik me bevond. Hij begaf zich in mijn richting. Na een kort gesprek en terwijl ik nog steeds op m’n fiets zat, werd deze voorbijganger plots een ‘held’. Hij trapte tegen mijn fiets waardoor ik botste met een voorbijrijdende wagen. Ik viel van de fiets, op het voetpad. Vanaf dan loeiden overal om me heen de alarmen...

Mijn keuze om een bank te overvallen is een punt in mijn weg naar negatie. Guerilla-aanvallen tegen de rijkdom van de vijand door onteigeningsdaden houden een blijvende keuze tot aanval in zich, die historisch gezien coherent is met de geschiedenis van de negatie. Coherentie moet met een militaire stap bewegen tussen denken en handelen. Relschoppers, overvallers, brandstichters,... allen zijn detonators die dezelfde oorlog ontsteken. De negatie van werk is een gedeeltelijke negatie vgan de economie en haar wereld. Loonarbeid is een vervreemd proces dat ongelijkheden voortbrengt, gebaseerd op de uitbuiting van de ene door de andere. Het is de commercialisering van de natuurlijke menselijke drang tot creatie, het is de integratie van deze drang in de sociale fabriek van vervreemde relaties. Vervreemd werk heeft haar eigen ethiek van onderwerping. Legaliteit, het bazen-model, carrière. Waar werk je? Hoeveel verdien je? Wanneer heb je vrij? Vragen om de sociale status van de bevraagde te onderzoeken. Vervreemd werk beheert en organiseert dook de vrije tijd, die evengoed gemodificeerd is door de werkstatus die haar tot slaaf maakt (weekend, vakantiedagen, vrije dagen). Eigenlijk bepaalt werk ons hele bestaan. Ons dagelijkse gesprek... hoe was op het werk? Wanneer wordt je uitbetaald? Ons gemoed... ik ben doodmoe vandaag, ik heb in niets zin, ik moet morgen vroeg opstaan. Uiteindelijk zien we de hoe duidelijk de diepe betekenis van tijd is voor de wereld van werk en de noden van de economie. De immateriële dimensie van tijd krijgt een materiële uitdrukking die gemodificeerd wordt door het uurrooster van onze dagelijkse gevangenschap. Een economisch mechanisme van gevangenschap overvallen is niet de enige keuze om de negatie van werk te verwezenlijken. Maar zelfs aanvallen tegen economische doelwitten zijn een radicale suggestie van van organisatie en strijd, die een voorzet geeft voor het project van de vernietiging van werk.

Ik wil het opnieuw zeggen: de negatie van werk is een gedeeltelijke negatie van de economie en haar wereld. Bijvoorbeeld: de onteigening van koopwaar (uit boekenwinkels en supermarkten) is een soort negatie van de consumptie, maar geen totale aanval op de economie. Een bank overvallen is een manier tot negatie van werk, maar het is geen totale aanval op het kapitalisme. Als het doel al iets verantwoordt, dan is het zeker niet het middel, maar de keuzes die tot stand komen voor de actie. De middelen volgen op de beslissing om te handelen. Ze staan in een dialectische verhouding tot het project. Ze krijgen erbinnen gestalte, maar vormen het niet.

Mijn beslissing om de ETE Bank in Gyzi te overvallen is geen rancuneuze, onvoorziene poging gebaseerd op de wapens die ik bezat, maar een punt in mijn weg naar de totale negatie van deze wereld. Een weg zonder eindbestemming, maar met vele intermediaire kruispunten, even talrijk als de wapens die een revolutionair in zijn arsenaal heeft. Dus, als er iets is dat we moeten terugpakken, dan is het wel individueel bewustzijn. Anders is alles dat collectief is en gebaseerd is op massa,gedoemd om de simultane nederlaag van ons bewustzijn te reproduceren, en dat zullen de nieuwe verslagen massa’s van ons tijdperk worden.

De vijandelijkheden gaan door.

Giorgos Voutsis-Vogiatsis

In de plaats van een PS: De identiteit van een persoon is niet bepaald door zijn voornaam, maar door zijn manier van doen en door zijn eigen keuzes. We weten echter dat wanneer de camera’s kapotgeslagen worden en de informanten van de leugen genadeloos in elkaar geslagen worden, dan begint er een klokje te tikken die een omgekeerde realiteit meet. Diegenen die mijn ‘persoonlijke gegevens’ door het slijk gehaald en geplunderd hebben, zullen mij spoedig tegenover zich vinden. Bij elke solidariteitsacties wil ik dat alle vermeldingen van naam al mijn voornamen bevatten.

Lettera di Giorgos Voutsis-Vogiatzis

2008-01-13T21:54:00.000+02:00

(μια μετάφραση του γράμματος του Γιώργου στα ιταλικά)

Giorgos Voutsis-Vogiatzis è stato arrestato in seguito ad una rapina ad una banca ad Atene, Grecia, nell’Ottobre 2007

Ora che hanno tutti chiuso le loro bocche, parliamo di scelte.

“...Molti di noi sono morti o sono stati fatti prigionieri lungo la strada; molti altri sono stati feriti e permanentemente tagliati fuori dall’azione; e certi elementi si sono anche lasciati scivolare sullo sfondo a causa della loro mancanza di coraggio; ma io credo di poter dire che la nostra formazione nell’insieme non abbia mai vacillato fino a che si è tuffata nel cuore della distruzione.”

Per attaccare le moderne istituzioni di represione e sfruttamento, occorre -prima di tutto- rifiutare la produzione di massa delle coscienze a cui questo mondo da origine. Autorità non vuol dire più una tecnica di amministrazione privileggiata, imbrigliata saldamente nella rete di un’elite di minoranza. È un rapporto sociale diffuso che trova la sua espressione in ogni aspetto della vita di ogni giorno. La trasformazione dell’antagonismo sociale ha inevitabilmente creato la necessità della rifabbricazione e sofisticazione dei vecchi termini della repressione. Questo processo non è venuto fuori dal cielo, né è stato semplicemente forzato tramite la violenza fisica. Le relazioni sociali sono state modellate nel corso dei decenni trascorsi all’interno della fabbrica sociale; sono pregne di parole chiave proprie. Integrazione, “moralità”, omogeneità, “giusto senso civico”. Questo è il modo in cui i capi hanno confezionato i direttori e i loro supervisori, la moderna classe per colmare le lacune, i quali sono stati nominati sindacalisti, così come, sicuramente, l’obbediente lavoratore che, avendo -finalmente- rotto le catene della produzione di massa, può ora permettersimanette proprie. Hanno creato volontari per erigere la visione della “Grande Grecia”. Persone sottomesse non pagate che hanno nominato la loro servitù volontaria “restituendo alla società”. Gruppi sociali che, lavorando per il mantenimento della repressione e dello sfruttamento esistenti, fanno il ruolo degli assorbitori d’urto contribuendo all’assalto globale dei governanti.

Organizzazioni create dal bisogno della democrazia di mostrare un’immagine pubblica umanitaria. Basate sulla non violenza e sulla carità, stanno alacremente preparando i cimiteri per i caduti di domani sui loro campi di battaglia della democrazia. Queste mantengono i moderni campi di lavoro nei paesi del terzo mondo. Fabbriche di miseria, dove gli schiavi dell’economia costruiscono le finestre di vetro della civilizzazione occidentale, così come il consenso del moderno schizo-proletariato, trasformando la sua coscienza di classe nella coscienza consumistica.

I “cittadini giusti”, gli eroi armati della democrazia greca costituiscono la moderna espressione della legge e dell’ordine. Questi partecipano attivamente con il lavoro volontario nei progetti di sicurezza, informano la polizia sulle figure sospette e attaccano anche loro stessi i delinquenti. Ottengono le loro piccole ricompense dalla polizia per le loro gesta e si sentono orgogliosi. L’esigenza di sicurezza non è più una convenzione imposta. È un istinto sociale. Una diffusa richiesta militarizzata per la spietata difesa della proprietà. I poliziotti non sono solo quelli con l’uniforme. Anche la moralità di questo mondo indossa un’uniforme, esi è arruolata con vigore dalla parte dei capi.

Il 3/10/2007 ho rapinato la banca ETE in via Gyzi. Durante la mia fuga, circa un minuto e mezzo dopo la rapina e una volta in sella alla mia bicicletta, ho notato un passante attraversare via Ragkavi non lontano da dove ero io (una strada parallela a quella dove ero),il quale si dirigeva verso di me. Dopo un breve dialogo e mentre ero ancora sulla mia bici, questo passante si è trasformato in un “eroe” e ha dato un calcio alla mia bicicletta provocandone lo scontro con un’auto che passava e la mia caduta sul selciato. Da quel momento in avanti gli allarmi delle sirene stavano esplodendo tutti intorno a me...

La mia scelta di rapinare una banca costituisce una tappa nel mio percorso verso la negazione. Attacchi di guerriglia alle ricchezze del nemico tramite azioni di espropriazione affermano una costante scelta di attacco, storicamente coerente con la storia della negazione. La coerenza si deve muovere con un passo militare tra il pensare e l’agire. Rivoltosi, rapinatori, incendiari, sono tutti detonatori per far esplodere la stessa guerra. La negazione del lavoro è una parziale negazione dell’economia e del suo mondo. Il lavoro salasiato è un processo alienato che produce disuguaglianze, basato sullo sfruttamento di qualcuno da parte di qualcun altro. È la commercializzazione del naturale impulso dell’umanità per la creazione e la sua integrazione nella fabbrica sociale di relazioni alienate. Il lavoro alienato ha la sua etica di sottomissione. La legalità, il modello del capo, la carriera.
Dove lavori? Quanto guadagni? Quando hai un giorno di riposo? Domande per informarsi sul ceto sociale del soggetto. Il lavoro alienato amministra e organizza anche il tempo libero, che è ugualmente modificato secondo lo status del lavoro che lo assoggetta (weekend, vacanze, giorni di riposo). In realtà il lavoro alienato definisce l’intera nostra esistenza. Le nostre chichiere di ogni giorno: come è andata al lavoro? Quando prendi lo stipendio? Il nostro stato d’animo: sono stanco morto oggi, non sono in vena di fare nulla, mi devo svegliare presto domattina. Possiamo dunque vedere come il significato profondo di temposia in gran parte modellato sul mondo del lavoro e sui bisogni dell’economia. La dimenzione immateriale del tempo assume un’espressione materiale modificata dalle tabelle della nostra schiavitù quotidiana. Rapinare un meccanismo economico di schiavitù non è l’unica scelta per realizzare la negazione del lavoro. Ma anche gli attacchi contro obiettivi economici costituiscono una proposta radicale di organizzazione e lotta che dia una spinta iniziale per la distruzione del lavoro.

Lo dirò di nuovo: la negazione del lavoro costituisce una parziale negazione dell’economia e del suo mondo. Per esempio: l’espropriazione di merci (dalle librerie, dai supermercati) costituisce un tipo di negazione del consumo, sebbene non un attacco totale all’economia. Rapinare una banca è un modo di negare il lavoro, ma non è un attacco totale al capitalismo. Se il fine giustifica qualche cosa, questa non risiede nel mezzo, ma nelle scelte sviluppate per l’azione. Il mezzo è una conseguenza della decisione di agire. Essi sono dialetticamente connessi al progetto. Sono formati in esso, ma non lo formano. La mia decisione di rapinare la banca ETE a Gyzi non è stata una vendicativa, fortuita operazione basata sulle armi che possedevo, ma una tappa mel mio percorso verso una totale negazione di questo mondo. Un percorso senza alcuna destinazione finale, ma con molte tappe intermedie. Tante quante le pistole che un rivoluzionario possiede nel suo arsenale. Così se c’è qualcosa che abbiamo bisogno di riprendere, è la coscenza personale. Oppure, ogni cosa massificata e collettiva è destinata a riprodurre la simultanea sconfitta della nostra coscenza, che si trasformerà nelle nuove masse sconfitte della nostra era.

Le ostilità continuano.

Giorgos

Invece di un P.S.: l’identità di una persona non è definita dal suo cognome,ma dal percorso e dalle scelte che le sono proprie. Sappiamo comunque che quando le telecamere vengono distrutte e gli informatori di bugie vengono picchiati senza pietà un timer comincia a ticchettare, misurando una realtà rovesciata. Questi che hanno calunniato e depredato i miei “dati personali” presto mi avranno di fronte. In ogni azione di solidarietà, desidero che sia menzionato per intero il mio nome includendo entrambi i miei cognomi.

http://www.informa-azione.info/lettera_di_giorgos_voutsis_vogiatzis

[επίσης, ανέβηκαν μεταφράσεις στα σερβοκροατικά του γράμματος των προφυλακισμένων αναρχικών Τσουραπά-Κοντορεβυθάκη, και του εισαγωγικού κειμένου για τη δίωξή τους στο http://www.geocities.com/anarcores/faliro3]

Νεκρός εργάτης σέ λατομείο στο Πλαγιάρι και κατάληψη του χώρου από κατοίκους

2007-12-08T15:56:00.000+02:00

Ακόμα ένας νεκρός εργάτης τις τελευταίες μέρες στην Πέλλα, αυτή τη φορά στα λατομεία του Πλαγιαρίου (Δήμος Κύρρου, στον κάμπο των Γιαννιτσών). Σε απάντηση, κάτοικοι της περιοχής κατέλαβαν τον χώρο των λατομείων προκειμένου να ασκηθεί πίεση στη διεύθυνση. Ο εργάτης ήταν 42χρονος κάτοικος της περιοχής, πατέρας 2 παιδιών. Καταπλακώθηκε από όχημα του λατομείου, κακοσυντηρημένο (δεν έπιασαν τα φρένα) και χωρίς πινακίδες(...).

[Στη φωτογραφία: τρικάκι που ρίχτηκε στα Γιαννιτσά και σε γύρω χωριά. Το "Η μισθωτη σκλαβιά είναι θανατος" δεν αποτελεί μεταφορά, είναι κυριολεξία. Ειδικά μετά από άλλο ένα "εργατικό δυστύχημα" κι αυτό στην περιοχή όπου η βασική εργασία (γεωργικά) συνοδεύεται από τους περισσότερους αργούς θανάτους κ ασθένειες (καρκίνοι του δέρματος, επιθηλιώματα κλπ) από αλλού.

Τρικάκια σε Γιαννιτσά και Νέα Πέλλα

2007-12-08T15:43:00.000+02:00

Πετάχτηκαν σε γειτονιές των Γιαννιτσών και γύρω χωριών...

Giorgos Voutsis-Vogiatzis: Pismo iz zatvora

2007-12-05T22:21:00.000+02:00

[a translation of Giorgos' prison letter in serbo-croat, as published in (many thanks to) http://www.inventati.org/anarhizam/index.php?option=com_content&task=view&id=3075&Itemid=1]

Giorgos Voutsis-Vogiatzis: Pismo iz zatvora

Sada kada su svi umukli, hajde da govorimo o izboru

"...Mnogi od nas su ubijeni ili smo odvedeni u zatvor; mnogi drugi su ranjeni i izbačeni iz akcije; određeni elementi se čak prepuštaju svom uzmicanju zbog nedostatka hrabrosti; ali verujem da mogu reći da se naša formacija u celosti nije nikada zatalasala sve dok nije zaronila u samo srce destrukcije."

Za napad na moderne institucije represije i eksploatacije, zahteva se – pre svega – odbijanje masovne proizvodnje svesti da ovaj svet daje radjanje (gives birth to). Vlast više ne drži toliko do privilegovane tehnike administracije gde se vlast koncentriše u rukama manjinske elite. Vlast je danas prožimana društvenim odnosima koji nalaze svoj odraz u svakom aspektu svakodnevnice. Transmutacija društvenih antagonizama je nevidljivo stvorila neophodnost za refabrikaciju i sofistikaciju starih naziva represije. Ovaj proces nije istupio iz plavog, niti je prosto zaveden fizičkim nasiljem. Društveni odnosi su uobličeni tokom decenija potrošenih u društvenoj fabrici; imaju gomilu svojih ličnih ključnih reči. Integracija, ”moralnost”, homogenost, ”valjano državljanstvo”. To je način kako su bosovi proizveli menadžere i njihove supervizore, modernu klasu koja premošćava jaz između sindikalista i poslušnih radnika, koji su slomljeni i koji su lanac masovne proizvodnje i koji sada mogu da imaju svoje sopstvene valjane lisice na rukama. Stvorili su volontere da ožive viziju ”Velike Grčke”. Neplaćeni pokorni ljudi koji svoju volontersku službu nazivaju ”davanje natrag društvu”. Socijalne grupe koje rade za održavanje postojeće represije i eksploatacije koje igraju ulogu šok absorbera, daju svoj doprinos globalnom napadu vladajuće klase.

Organizacije (kao što su NVO) proiznikle iz postojeće demokratske potrebe da stvore javnu sliku humanosti kapitalizma. Zasnovani na nenasilju i milosrđu oni vredno pripremaju groblje za sutrašnju nesreću njihovog bojnog polja demokratije. Oni održavaju moderne radne kampove u zemljama trećeg sveta. Fabrike mizerije, gde robovi ekonomije grade stakleni prozor zapadne civilizacije, a takođe i saglasnost modernog šizo-proletarijata, pretvarajući njihovu klasnu svest u konzumersku svest.

»Valjani građanin«, naoružani heroj grčke demokratije stvara moderni izraz pravde i zakona. Oni učestvuju aktivno u volonterskom radu u sigurnosnim projektima, informišu pandure o sumnjivim osobama a čak i sami napadaju delikvente. Dobijaju svoje male nagrade od panduracije za njihovo delo i osećaju se ponosno. Zahtev za sigurnošću više nije nametnuta konvencija. To je socijalni instinkt. Jako militarizovan zahtev za nemilosrdnu zaštitu imovine. Panduri nisu jedini u uniformi. Svetska moralnost je takođe obavijena uniformom i koristi se za potrebe bosova.

3-10-2007 sam opljačkao banku ETE (Ethniki) u Gyzi ulici. Kada sam izlazio, oko minut i po nakon pljačke i kada sam krenuo da bežim biciklom, primetio sam prolaznika kako prelazi Ragkavi ulicu nedaleko od mene (ulica paralelno sa ovom gde sam ja bio) i kretao se pravo ka meni. nakon kraćeg dijaloga, dok sam još bio na bicikli, ovaj prolaznik se preokrenuo u ”heroja” i udario je moj bicikl što je dovelo do toga da se sudarim sa prolazećim autom. Tako sam završio na zemlji i onda su već sirene bile svuda oko mene.

Moj izbor da opljačkam banku je u stvari moj način negiranja postojećeg sistema. Gerila napadi na blagostanje neprijatelja akcijama eksproprijacije potvrđuje perpetirani izbor napada, i pripada delu istorije negiranja sistema. Čvrstina se mora pomerati vojnim koracima između razmišljanja i akcije. Demonstranti, pljačkaši, osobe koje podmeću vatru, oni su svi detonatori koji pokreću isti rat. Odbijanje rada je delom odbijanje ekonomije i njenog sveta. Nadničarenje je otuđen proces koji proizvodi ekonomsku neravnopravnost, koja se zasniva na eksploataciji jednih nad drugima. To je komercijalizacija prirodne ljudske potrebe za stvaranjem i njene integracije u socijalnu fabriku otuženih odnosa. Otuđen rad ima svoju sopstvenu etiku i odanost. legalnost, model šefa i karijera.

Gde radiš? Koliko zarađuješ? Kada dobijaš slobodne dane? Pitanja koja istražuju subjektov socijalni status. Otuđeni rad rukovodi i organizuje i vreme za odmaranje koje je pod uticajem radnog statusa kojem se dakle to vreme podređuje (vikend, odmor, slobodni dani). U stvarnosti, otuđeni rad definiše naše celo postojanje. Naše svakodnevne razgovore: Kako je bilo na poslu? Kada će plata? Naše raspoloženje: Danas sam mrtav umoran, nisam raspoložen nizašta, moram sutra da ustanem rano.Tako možemo videti koliko je duboko smisao vremena podređen svetu rada i potrebama ekonomije. Nematerijalna dimenzija vremena prelazi u materijalan izraz modifikovano rasporedom našeg svakodnevnog ropstva. Pljačkanje jednog ekonomskog mehanizma ropstva nije jedini izbor za realizaciju odbijanja rada. Ali čak i napadi protiv ekonomskih ciljeva predstavljaju radikalnu najavu organizovanja i borbe, koji započinju projekat za uništenje rada.

Ponoviću ponovo: odbijanje rada predstavlja delimično odbijanje ekonomije i njenog sveta. Na primer: eksproprijacija robe (iz knjižara, supermarketa) predstavlja jednu vrstu odbijanja konzumeracije, iako to nije totalni napad na ekonomiju. Pljačkanje banke je jedan od načina da se odbije rad, ali to nije totalni napad na kapitalizam. Ako se na kraju nešto opravdava, to nije smisao već razvijanje izbora za akciju. Smisao sledi odluku da se deluje. Oni su dijalektički povezani sa projektom. Oni drmaju unutar sistema, ali ne drmaju ceo sistem. Moja odluka da opljačkam ETE banku nije bila osvetnički, slučajan pokušaj zasnovan na tome da sam posedovao oružje već korak na mom putu da totalno odbijem ovaj svet. To je put bez krajnje destinacije i sa mnogo srednjih/zaustavnih tačaka. Mnogi revolucionari poseduju pištolj u svom arsenalu. Tako da ako nešto treba da povratimo, to je lična svest. Ili još, sve što stvara masovnu i kolektivnu svest je osuđeno da reprodukuje pobedu naše svesti, koja će se preokrenuti u nove pobedničke mase naše ere.

Neprijateljstva se nastavljaju.

Giorgos Voutsis-Vogiatzis

Umesto P.S.: Identitet osobe nije definisan porodičnim imenom ii nadimkom, već putem i izborom za koji se odlučio. Svi mi znamo da kada se kamere unište i informanti lažovi nemilosrdno prebiju, vreme počinje da kuca, odmeravanje okreće stvarnost. Oni koji su klevetali i zloupotrebili moje lične podatke će me uskoro naći ispred sebe. U bilo kojoj akciji solidarnosti, voleo bih da svi koji pomene moje ime uključe i oba moja prezimena.

[Neke akcije solidarnosti (Oktobar-Novembar 2007):
12 oktobar: napad paljenjem dve banke u Atini
13 oktobar: napad paljenjem kancelarije Ministra obrazovanja u Atini
16 oktobar: napad paljenjem protiv ETE banke u centru grada kao I napad paljenjem kancelarija vladajuće partije u jednoj četvrti Soluna
18 oktobar: napad paljenjem protiv ETE banke kao i napad paljenjem kancelarija vladajuće partije u drugom delu Soluna
5 novembar: Razbijeni prozori na filijale ETE banke, Eurobanke i Unije grčkih banaka u Atini]

Giorgos će biti zadržan do 18 meseci u Koridalos zatvoru pored Atine, dok se suđenje ne završi.

Giorgos Voutsis-Vogiatzis letter from Korydallos' Prison

2007-12-03T00:29:00.000+02:00

[Photo: "The bank robs you legitimately and likes it", "Their wealth, our blood": Slogans spray painted outside a bank in Solonos Str, where anarchist Giannis Dimitrakis got arrested after an armed bank robbery, the same bank was burnt down by anarchists-antiautoritarians]

...

Giorgos Voutsis-Vogiatzis letter from Korydallos' Prison

Now that they've all shut their mouths, let's talk about choices

"...Many of us died or were taken prisoner along the way; many others were wounded and permanently put out of action; and certain elements even let themselves slip into the background because of their lack of courage; but I believe I can say that our formation as a whole never wavered until it plunged into the very core of destruction."

To attack the modern institutions of repression and exploitation, it takes -first of all- to refuse the mass production of consciences that this world gives birth to. Authority no more stands for a privileged technique of administration, held fast in the net of a minority elite. It is a pervasive social relationship that finds its expression in every aspect of every day life. The transmutation of social antagonism has inevitably created the necessity for the refabrication and the sophistication of the old terms of repression. This process did not appear out of the blue, nor was it simply forced by physical violence. Social relations have been shaped over the course of decades spent inside the social factory; they have plenty of their own keywords. Integration, “morality”, homogeneity, “proper citizenship”. That’s the way the bosses manufactured the managers and their supervisors, the modern class to bridge the gap that were named syndicalists as well as, of course, the obedient worker, who, having broken –at last- the chainsaws of mass production, is now able to afford his own proper handcuffs. They created volunteers to raise the vision of “Great Greece”. Unpaid submissive people who named their volontary servitute “giving back to society”. Social groups working for the maintenance of the existent repression and exploitation that now act the role of shock absorbers contributing to the global attack of the rulers.

Organisations (i.e. the N.G.O.s) created out of democracy's need to show a humanitarian public image. Based on non-violence and charity they are busily preparing the cemeteries for tomorrow's casualties on their battlefields of democracy. They maintain the modern work camps in the third-world countries. Factories of misery, where the slaves of economy build the glass window of western civilization, as well as the consent of the modern schizo-proletariat, transforming its class conscience into consumerist conscience.

The “proper citizens”, the armed heroes of the greek democracy constitute the modern expression of law and order. They participate actively in volunteer work in security projects, they inform the police on suspicious figures and even attack delinquents themselves. They get their little awards from the police for their achievements and feel proud. The demand for security is not an imposed convention anymore. It is a social instinct. A pervasive militarized demand for the merciless defence of property. The cops are not the only ones in uniforms. This world's morality wears a uniform too, and has enlisted with vigor on the side of the bosses.

On 3-10-2007 I robbed the ETE (Ethniki) bank on Gyzi Street. On my way out, about 1,5 minute after the robbery and once I got on my bicycle, I noticed a passerby crossing Ragkavi Street not far from where I was (a street parallel to the one I was on), who was heading towards me. After a short dialogue and while I was still on my bicycle, this passerby turned into a “hero” and kicked my bicycle resulting to its crashing with a passing car, and me falling down, on the pavement. From that point on alarm sirens were blasting all around me...

My choice to rob a bank constitutes a point in my way to negation. Guerilla attacks to the enemy’s wealth under by acts of expropriation uphold a perpetuous choice of attack, historically consistent to the history of negation. Consistency has to move with a military step between thinking and acting. Rioters, robbers, arsonists, they are all detonators to set off the same war. The negation of work is a partial negation of the economy and its world. Wage labour is an alienated process producing inequalities, based upon one’s exploitation by another. It is the commercialization of humanity's natural urge for creation and its integration in the social factory of alienated relations. Alienated work has its own ethics of submission. Legality, the boss-model, career.

Where do you work? How much do you earn? When do you get a day-off? Questions to inquire the subject’s social status. Alienated work manages and organizes also leisure/spare time, that is equally modified by the work status that enslaves it (weekend, holidays, days off). In reality, alienated work defines our whole existence. Our every day chat: How was work? When do you get paid? Our mood: I ‘m dead-tired today, not in a mood for anything, I have to wake up early in the morning. We can finally see how exactly the deep meaning of time is in great degree shaped upon the world of labor and the needs of the economy. The immaterial dimension of time takes on a material expression modified by the schedule of our every day captivity. Robbing an economic mechanism of captivity is not the only choice to realize negation to work. But even attacks against economic targets constitute a radical suggestion of organization and struggle, which jumpstarts the project for the destruction of work.

I will say it again: the negation of work constitutes a partial negation of economy and its world. For example: the expropriation of commodities (from bookstores, super markets) constitutes a kind of negation of consumption, though not a total attack on economy. Robbing a bank is a way of negating work, but is not a total attack on capitalism. If the end justify anything, it's not the means, but the choices developed for action. The means follow the decision to act. They are dialectically related to the project. They are shaped inside it, but don’t shape it. My decision to rob the ETE bank at Gyzi was not a vindictive, fortuitous attempt based on the weapons I possessed, but a point in my way to a total negation of this world. A way with no final destination, but with many intermediate points. Many as the guns a revolutionary possesses at his arsenal. So, if there is anything we need to take back, it is personal consciousness. Or else, everything mass-based and collective is doomed to reproduce the simultaneous defeat of our consciousness, that will turn into the new defeated masses of our era.

Hostilities continue.

Giorgos Voutsis-Vogiatzis

Instead of a P.S.: The identity of a person is not defined by its surname, but by the way and the choices that are of his own. We know however that when the cameras are smashed and the informants of the lie are beaten up mercilessly a timer begins ticking, measuring a reverse reality. Those that have slandered and pillaged my "personal data" will soon find me in front of them. In any action of solidarity, I wish all mentions of my name to include both my surnames.

[Some actions of solidarity (October-November 2007):

12 October: Arson attacks against two banks at Zografou (Athens)
13 October: Arson attack against the offices of the deputy minister of education (Athens)
16 October: Arson attack against an ETE bank in the city center and a rulling party office at Evosmos (Thessaloniki)
18 October: Arson attack against an ETE bank and a rulling party office at Nea Krini (Thessaloniki)
5 November: Broken glass windows and damages at the ETE bank in Exarchia, at Eurobank on Solonos Str., and at the Union of Greek Banks, on Massalias Str. (Athens)
Giorgos will be held for up to 18 months before jury in Korydallos' Prison, Athens.]

Translator's note: Thanks for all the help to J.M.L (http://situationist.gq.nu/), any mistakes are my fault: ...for the transmission of infectious rabies - December 2007

Διώξεις αναρχικών στη Θεσσαλονίκη

2007-12-01T00:26:00.000+02:00

[Φωτογραφία: πέσιμο μπάτσων σε υπόπτους στο Σικάγο, κατά τις διώξεις αναρχικών και κομμουνιστών της εποχής του "Red Scare". Περισσότερες εικόνες στο http://newman.baruch.cuny.edu/digital/redscare/]

Στις 26 Νοέμβρη εκδηλώθηκε μια πυρκαγιά σε μάντρα γαλλικής μάρκας αυτοκινήτων. Για περισσότερα, κάντε κλικ εδώ: http://directactiongr.blogspot.com/2007/11/26112007.html. Την επόμενη μέρα ασφαλίτες προσάγουν τον αναρχικό Βαγγέλη Μποτζατζή κάτω από το σπίτι του, ενώ ακολούθησε μια εκτεταμένη "αντι"τ ρ ο μ ο κ ρ α τ ι κ ή επιχείρηση με προσαγωγές αναρχικών/αντιεξουσιαστών από χώρους εργασίας, στέκια, καφενεία, εισβολές σε σπίτια, αποκλεισμοί δρόμων και γειτονιών της πόλης... Τελικά ο Βαγγέλης Μποτζατζής προφυλακίζεται κατηγορούμενος για: εμπρησμό τελειωμένο και σε απόπειρα, από κοινού και κατʼ εξακολούθηση, έκρηξη τελειωμένη και σε απόπειρα, από κοινού και κατʼ εξακολούθηση, κατασκευή και και κατοχή εκρηκτικού μηχανισμού, διακεκριμένη περίπτωση φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, εγκληματική οργάνωση, τρομοκρατικές πράξεις από κοινού και κατʼ εξακολούθηση, παράνομη οπλοκατοχή!!! ενώ για τις ίδιες κατηγορίες βαρύνονται και τρεις ακόμη αναρχικοί/ες, που διαφεύγουν τη σύλληψη. Φωτογραφίες τους έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και δελτία ειδήσεων.

Ακολουθεί το γράμμα του προφυλακισμένου Βαγγέλη Μποτζατζή από τις φυλακές Κομοτηνής, όπως δημοσιεύτηκε στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=799068:

Τα ξημερώματα της Δευτέρας 26/11/2007 και ενώ κοιμόμουν στο σπίτι της συντρόφου μου, ένα συμβατικό αυτοκίνητο της ασφάλειας ήρθε και με προσήγαγε στο Αστυνομικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, παίρνοντας μαζί και το αυτοκίνητο. Όπως μου είπαν, κάποιος είχε δει το αυτοκίνητό μου στο σημείο που σημειώθηκε εμπρησμός σε αντιπροσωπία αυτοκινήτων. Στις 12 το μεσημέρι της ίδιας μέρας, με μια θεαματική επιχείρηση, 20 άνδρες της ασφάλειας και της σήμανσης με οδήγησαν σιδηροδέσμιο στο σπίτι της συντρόφου μου, ώστε να κάνουν έρευνα. Την ίδια στιγμή, μια άλλη ομάδα αστυνομικών έκανε έλεγχο στο σπίτι που μένω με τον αδερφό μου. Το απόγευμα της Τρίτης, στις 17:30 και ενώ δεν μου είχαν επιτρέψει ως τότε καμμιά επαφή με δικηγόρο, μου ανακοινώνουν το κατηγορητήριο. Αυτό περιλαμβάνει 5 κακουργήματα και 3 πλημμελήματα, και πιο συγκεκριμένα εμπρησμό τελειωμένο και σε απόπειρα, από κοινού και κατʼ εξακολούθηση, έκρηξη τελειωμένη και σε απόπειρα, από κοινού και κατʼ εξακολούθηση, κατασκευή και και κατοχή εκρηκτικού μηχανισμού, διακεκριμένη περίπτωση φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, εγκληματική οργάνωση, τρομοκρατικές πράξεις από κοινού και κατʼ εξακολούθηση, παράνομη οπλοκατοχή. Ταυτόχρονα μου είπαν ότι σε μισή ώρα θα περνούσα από τον εισαγγελέα. Παράλληλα μου ανακοίνωσαν ότι για την ίδια υπόθεση καταζητούνται άλλοι 3 αναρχικοί, που αντιμετωπίζουν το ίδιο κατηγορητήριο.Από την πρώτη στιγμή τους δήλωσα πως είμαι αναρχικός και πως δεν αποδέχομαι καμμιά κατηγορία.

Είναι περισσότερο από εμφανές ότι η χρονική συγκυρία που συμβαίνουν όλα αυτά δεν είναι καθόλου τυχαία. Σε μια περίοδο αναδιάταξης του ελέγχου και της καταστολής και επίθεσης σε κάθε μορφής δικαιώματα και κοινωνικές κατακτήσεις, το κράτος και οι μηχανισμοί του ενεργοποιούν κάθε δυνατό μέσο για να πετύχουν την εδραίωσή τους. Στην προκειμένη περίπτωση, ποινικοποιώντας πολιτικά φρονήματα και συντροφικές σχέσεις, ενεργοποιούν τον λεγόμενο αντιτρομοκρατικό νόμο και δημιουργούν τον εσωτερικό εχθρό: τους «τρομοκράτες» αναρχικούς. Από κοντά και τα Μ.Μ.Ε. που κομματιάζουν κάθε έννοια αξιοπρέπειας στο βωμό του θεάματος.

Από το βράδυ της Πέμπτης 29/11/2007 βρίσκομαι προφυλακισμένος στις δικαστικές φυλακές Κομοτηνής, περιμένοντας τη δίκη.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι τίποτα δεν τέλειωσε και όλα συνεχίζονται.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

Βαγγέλης Μποτζατζής 30/11/2007
Δικαστικές Φυλακές Κομοτηνής

Νεκρός εργάτης στη Σκύδρα...

2007-11-24T20:55:00.000+02:00

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2007

"Θανατηφόρο εργατικό ατύχημα σημειώθηκε σε εργοστάσιο εκτροφής σαλιγκαριών στη Σκύδρα του νομού Πέλλας, με θύμα 40χρονο χειριστή περονοφόρου ανυψωτικού οχήματος .
Ο άτυχος άνδρας έχασε τη ζωή του, όταν κατά τη διάρκεια της εργασίας ανατράπηκε το όχημα που χειριζόταν και τον καταπλάκωσε. Για την υπόθεση διενεργείται προανάκριση προκειμένου να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος, καθώς επίσης για τυχόν ευθύνες των υπευθύνων του εργοστασίου."

από http://www.e-tipos.com/newsitem?id=16506

Οι τοπικοί αλήτες-ρουφιάνοι το 'πνιξαν το θέμα (εκτός μιας αναφοράς δυο σειρών για τα τυπικά, όπως στον πόλεμο...). Όχι ότι περιμέναμε κάτι απ' αυτούς. Για το αποτέλεσμα της προανάκρισης δεν έχουμε κανένα λόγο να αγωνιούμε, για τις "τυχόν ευθύνες" των υπεύθυνων. Για το πότε θα αρχίσουν να συμβαίνουν στους υπεύθυνους αυτούς διάφορα "εργατικά ατυχήματα" πάλι, έχουμε αρκετή αγωνία και ανάλογο αγώνα μπροστά μας...

...

Άμεση Απελευθέρωση του Αναρχικού Στέλιου Μαλινδρέτου

2007-11-22T16:07:00.000+02:00

Από: http://militant-entertainment.blogspot.com/2007/11/blog-post.html

Ο Στέλιος Μαλινδρέτος βρισκόταν προφυλακισμένοs για την υπόθεση τηs επίθεσηs στον εργατοπατέρα Πολυζωγόπουλο. Παρά το γεγονόs οτι υπάρχει αποφαση αποφυλάκισηs και αυτή τη στιγμή έπρεπε να βρίσκεται έξω, με τεχνασματα και παράνομα συνεχίζεται η κρατηση του στο ψυχιατρείο στο Δαφνι. Ακολουθεί ανακοίνωση για την υπόθεση τηs πρωτοβουλίαs αλληλεγγύηs. Προωθήστε την και αλλού...

Για την αρχική δημοσίευση και κάποιες πρόσθετες πληροφορίες κάντε κλίκ εδώ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=794493

Freedom for Savvas Ksiros now!

2007-11-22T15:44:00.000+02:00

Συλλογή υπογραφών από την εφημερίδα "Κόντρα". Στείλτε στο kontra(at)eksegersi.gr ή επισκεφτείτε τη σελίδα: http://freesavvasxiros.webs.com

Να αποφυλακιστεί τώρα ο Σάββας Ξηρός

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο ζητάμε να αποφυλακιστεί ο Σάββας Ξηρός, που βρίσκεται κρατούμενος στην ειδική πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού από το 2002, όντας ακρωτηριασμένος, με προβλήματα αναπνευστικά, βάδισης, ισορροπίας, προσανατολισμού, ακοής και όρασης και κινδυνεύοντας με ολική τύφλωση.

Πιστεύουμε ότι ούτε ότι η φύση των αδικημάτων για τα οποία εκτίει ποινή ούτε και η ειδική φόρτιση της υπόθεσης 17Ν μπορούν να αποτελούν πρόσχημα, πολύ περισσότερο αιτία, για να κρατείται ένας άνθρωπος στη φυλακή σ' αυτή την κατάσταση, με διαπιστωμένο ιατρικά τον κίνδυνο να υποστεί πρόσθετες και ανήκεστες βλάβες.

Τρεις αιτήσεις του μέχρι σήμερα έχουν απορριφθεί.

Ζητάμε, πέρα από κάθε σκοπιμότητα, να αποφυλακιστεί τώρα ο Σάββας Ξηρός, όσο είναι ακόμη καιρός, προκειμένου να μπορέσει να διασώσει το ελάχιστο της όρασης που του έχει απομείνει και να εξασφαλίσει την ελάχιστη φροντίδα για τα υπόλοιπα προβλήματα της υγείας του που βρίσκεται σε οριακό σημείο.

Freedom for Savvas Ksiros now!

We, by undersigning this text, ask for the release of Savvas Ksiros, who is emprisoned in the special wing of Korydallos' prison since 2002, being mutilated, facing respiratory problems, walk, balance, orientation, sense and vision problems and risking a potential total blindness.

We believe that neither the nature of the offences he serves his sentence for, nor the specific charge of the N17 case can be used as a pretext, and even less as a reason, to keep a human in prison under such conditions, with a risk to suffer additional and incurable injuries.

Up to now, he has had three parole petitions rejected.

We ask, beyond any expediency, for the immediate release of Savvas Ksiros, while he still has time, in order to be able to save what's left of his eye sight and to guarantee a minimum care for the rest of his health problems that have reached to a decisive point.

Savvas Ksiros muss raus!

Wir, die Unterschreibenden, fordern, dass Savvas Xiros, der seit 2002 mit schweren gesundheitlichen Problemen, wie Atembeschwerden, Gleichgewichtsstörungen, fehlenden Fingern an einer Hand, Hörschäden und einer schweren Sehbehinderung mit drohender vollständiger Erblindung im Gefängnis von Korydallos unter Sonderhaftbedingungen einsitzt, aus dem Gefängnis entlassen wird.

Wir sind der Meinung, dass weder die Natur der Straftaten für die er eine Strafe absitzt, noch das besondere Gewicht, das dem „Fall 17N“ zugemessen wird, als Vorwand und noch viel weniger als Begründung herhalten können, um einen Menschen in derartiger Situation, mit nachgewiesenen schweren Gesundheitsproblemen und drohenden unwiderruflichen Gesundheitsschäden im Gefängnis zu halten.

Drei Anträge auf Haftverschonung wurden bisher abgelehnt.

Wir fordern, dass Savvas Xiros, unabhängig von jeder Interessenslage, die dagegen spricht, unverzüglich aus dem Gefängnis entlassen wird, damit der Rest an Augenlicht, über das er noch verfügt gerettet und seinen anderen bedrohlichen Gesundheitsprobleme behandelt werden können.

Liberation immediate de Savas Xiros

Nous, signataires de ce texte, demandons que Savas Xiros, qui est incarcere dans l'aile speciale des prisons de Korydallos depuis 2002, soit remis en liberte. Il est mutile et il souffre de problemes respiratoires, de troubles de la marche, de l'equilibre, de l'orientation, de l'audition et de la vision. Il risque de perdre la vue definitivement.
Nous pensons que ni la nature des delits pour lesquels il purge une peine, ni la gravite particuliere de l'affaire 17N ne peuvent servir de pretexte, et encore moins etre une raison, pour qu'un homme dans une telle situation soit detenu dans une prison, alors que des risques d'aggravations supplementaires et irremediables ont ete medicalement averes.Jusqu'a aujourd'hui, ses trois demandes ont ete rejetees.Sans autre intention, nous demandons que Savas Xiros soit immediatement remis en liberte, pendant qu'il reste encore du temps pour qu'il puisse sauver le peu de vision qu'il lui reste et s'assurer le minimum de soins necessaires a ses autres problemes de sante, car il se trouve dans un etat critique.

LIBERACION YA DE SAVVAS XIROS

Nosotros, los firmantes de este texto pedimos la liberación de Savvas Xiros que se encuentra encarcelado en el pabellón especial (sótano) de la prisión de Koridalos desde el 2002, estando mutilado, con problemas respiratorios, de equilibrio, desorientación, en el andar, de oído, vista y con serio peligro de ceguera total.
Creemos que ni la naturaleza de los delitos por los cuales cumple la pena en prisión ni el peso especial del caso del 17 Noviembre, pueden constituir pretexto, más aun causa de retención en la cárcel de una persona en esta situación, con certificados médicos que acusan el peligro de sufrir daños incurables adicionales.
Hasta hoy han sido denegadas tres solicitudes.
Pedimos más allá de cualquier intención, la liberación ya de Savvas Xiros, mientras no sea tarde, a fin de que pueda salvar la escasa visión que aun le queda y que pueda asegurarse el mínimo de atención medica para el resto de los problemas de salud que se encuentran en estado critico.

Για το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Τει Σερρών

2007-11-22T15:04:00.000+02:00

Τη Δευτέρα 5/11/07 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική για τη ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΟΝΙΔΟΥ στο ΤΕΙ Σερρών. Διαβάστηκε το κείμενο του Α.Σ.Τ.Σ., αποσπάσματα από το γράμμα της Χ. Τ. και το γράμμα του Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ.

Το κείμενο του στεκιού. Από http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=791211

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΣΕΙ

Mετά τα γεγονότα που παρατηρήθηκαν κατά την διάρκεια της προεκλογικής «χειραγώγησης», καμένη γη, πολιτικές υποσχέσεις κοινωνικού εφησυχασμού, ηθελημένη διαστρέβλωση της αλήθειας από τα Μ.Μ.Ε, ήρθε το γλυκανάλατο πρόσωπο της δημοκρατίας για να παρουσιάσει το φετινό πανηγυράκι της Δ.Ε.Θ., το οποίο μετατράπηκε συνάμα σε προεκλογική πασαρέλα του κάθε υποψηφίου πολιτικάντη.

Έτσι στις 8/9 είχαμε πρεμιέρα για την Δ.Ε.Θ. Ενός θεσμού που έχει καθιερωθεί εδώ και 8 δεκαετίες. Κρατικοί φορείς, κυβερνητικοί παράγοντες, ιδιοκτήτες πολυεθνικών, άνθρωποι που εξειδικεύονται στον κοινωνικό θεατρινισμό, διαφημίζουν και παρουσιάζουν αυτό το θεσμό με όποιο τρόπο μπορούν. Η Δ.Ε.Θ. όπως είναι εμφανές, υπερασπίζεται, προμοτάρει κάθε λογής εταιρείες οι οποίες για το κέρδος πατούν πάνω σε ανθρώπινα κουφάρια, πάνω σε λεηλατημένη και κατεστραμμένη γη. Εταιρείες όπου θέλουν τους εργάτες αλλά και τους καταναλωτές τηλεκατευθυνόμενους, σε ένα σύστημα ρόλων, αφεντάδων – μισθωτών σκλάβων - ευτυχισμένων καταναλωτών. Όλα αυτά στο βωμό της παγκοσμιοποίησης του εμπορεύματος, αλλά και στην διατήρηση της πλουτοκρατίας.

Για μέρες πριν τη Δ.Ε.Θ. τα κανάλια και όλα τα αστικά μέσα οργιάζουν για το γεγονός αυτό. Επαναφέροντας το κρατικό δόγμα μηδενικής ανοχής και προαναγγέλλοντας την «κατεχόμενη» Θεσσαλονίκη από τις δυνάμεις καταστολής, με σκοπό να δημιουργήσουν κλίμα τρομολαγνίας, αποτρέποντας την κοινωνική εναντίωση σε αυτό το θεσμό.

Μέσα σε όλα αυτά, ομάδες ετερόκλιτων ανθρώπων να φωνάζουν ότι δεν θέλουν να ζήσουν σε αυτή την υπαγορευμένη και εφησυχασμένη ευτυχία. Ο σκοπός τους όμως ήταν εμφανής. Προσπαθούσαν να καταστείλουν κάθε αγωνιστική, ανυπότακτη και μη συμβιβασμένη παρέμβαση με το σύστημά τους. Είναι η υπενθύμιση του κράτους για επαναφορά της τάξης όταν παρουσιάζονται παρεκκλίνουσες κοινωνικά συμπεριφορές, ενάντια στους εξουσιαστές – καταπιεστές του ανθρώπινου είδους.

Μετά την πορεία συνελήφθη η Χριστίνα Τονίδου μέσα στο πανεπιστήμιο και αντιμετωπίζει αυτή την στιγμή δύο κακουργήματα και μια σειρά πλημμελημάτων. Η αστυνομία εκμεταλλευόμενη την ψυχολογική της κατάσταση, καθώς ήταν τρομοκρατημένη από την ώρα της σύλληψης, θέλησε να αποσπάσει οτιδήποτε άσχετο ή σχετικό.

Η Χριστίνα Τονίδου φυλακίζεται στην γυναικεία πτέρυγα του Κορυδαλλού, χωρίς καν να γίνει δίκη. Ουσιαστικά κατηγορείται για την προσωπική της εναντίωση στις επιβολές της θεσμοθετημένης εξουσίας.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΟΝΙΔΟΥ

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Τει Σερρών

Το επόμενο σαββατοκύριακο (10-11/11) παραβιάζεται η είσοδος του στεκιού και πραγματοποιούνται ζημιές μέσα κι έξω από αυτό. Λεπτομέρεια: Οι μόνοι που μπήκαν στο κτήριο όπου βρίσκεται το στέκι ήταν "αφισοκολλητές" της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ...

Έτσι στις 20/11 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική στο χώρο των ΤΕΙ, μετά από κάλεσμα με αφίσσα σε Σέρρες και Θεσσαλονίκη την προηγούμενη μέρα, με την παρουσία περίπου 40 αλληλέγγυων που κατέστησαν σαφές, απ ότι φάνηκε, στους θρασύδειλους της ΔΑΠ ότι οι πρακτικές της θα αντιμετωπίζονται άμεσα και όπως τους αρμόζει. Ακολουθεί το κείμενο της μικροφωνικής του στεκιού:

ΕΞΩ ΟΙ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ ΤΗΣ ΔΑΠ

Το σαββατοκύριακο 10-11 Νοεμβρίου το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι δέχτηκε απόκλητη επίθεση. Τα μοναδικά άτομα που εισήλθαν στο χώρο του Τει, στο κτήριο της ΣΤΕΦ, ήταν μέλη της δαπ-νδφκ με πρόφαση την αφισοκόλληση. Οι θρασύδειλοι αυτοί ήταν υπεύθυνοι για τις υλικές καταστροφές μέσα και έξω από το Στέκι.

Το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι αποτελεί πολιτικοκοινωνικό χώρο χωρίς κομματική χειραγώγηση. Τα άτομα που συμμετέχουν σεβόμενοι τον αντιιεραρχικό, αντιθεσμικό και αντιεμπορικό χαρακτήρα του δρουν ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, καθώς εκείνη εξαθλιώνει και αποβλακώνει συνειδήσεις.

Την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου η συλλογικότητα του στεκιού θέλοντας να βάλει τέλος στις προκλητικές αυτές ενέργειες ξεκαθάρισε στη δαπ-νδφκ ότι η ανοχή της σε τέτοιες πρακτικές έχει εξαντληθεί καθώς στο παρελθόν έχουν σημειωθεί παρόμοια περιστατικά. Την ίδια μέρα, μετά την αποχώρησή μας, μερικοί από μας παρέμειναν στο χώρο του Τει. Τα άτομα αυτά καθώς και φιλικά μας πρόσωπα, απομονωμένα και χωρίς να προκαλούν, δέχτηκαν συμμορίτικες προκλήσεις από τραμπούκους της δαπ-νδφκ με σκοπό την τρομοκρατία.

Η πάγια πολιτική και επιχειρηματολογία τους, από τις πρώτες μέρες της δημιουργίας του στεκιού, σκόπευε στην εναντίωση της κοινωνικής γνώμης προς εμάς. Μας προσάπτουν κατηγορίες για ενέργειες με τις οποίες δεν σχετιζόμαστε και δεν ευθυνόμαστε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σπάσιμο των γραφείων της δαπ την περίοδο των καταλήψεων, όταν γελοιοποιήθηκαν προσπαθώντας να σπιλώσουν τις καταλήψεις και τους καταληψίες. Μέσα από συνελεύσεις, φυλλάδια και τοπικά μμε διαμέσου της τρομολαγνείας απαξιώνουν, διαστρεβλώνουν την ύπαρξή μας σαν πολιτικά όντα.

Οι σύγχρονοι πολιτικοί απόγονοι του παρακράτους των δεκαετιών του 50' και του 60' εισήλθαν στο φοιτητικό κίνημα σαν δαπ-νδφκ τη δεκαετία του 80'. Το πρόσφατο μαχαίρωμα φοιτητή, μέλους της πκς στο Βόλο, είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου και η συνεργασία με πληρωμένους μπράβους από νυχτερινά μαγαζιά δείχνουν τις παρασκηνιακές πρακτικές τους. Ξυλοδαρμοί φοιτητών πανελλαδικά, αλλά και στο Τεί Σερρών είναι γνωστοί. Και βέβαια είναι αυτοί που διοργανώνουν πάρτι σε ιδιωτικά κέντρα διασκέδασης μανατζάροντας με αυτόν τον τρόπο τα αφεντικά τους. Είναι αυτοί που επιδιώκουν τις πολιτικές καριέρες των αυριανών αφεντικών στους εργασιακούς χώρους της εκμετάλλευσης εις βάρος όλων μας ακόμα και σε σημερινούς ένθερμους υποστηρικτές τους.

Αυτό είναι το ήθος τους, αλλά αυτό δεν πρόκειται και ούτε μπορεί να συνεχιστεί. Η απάντησή μας σε κάθε μορφή βίας θα είναι άμεση και ολοκληρωτική.

Και για να μην ξεχνάτε ποια είναι η δουλειά σας, ΣΚΥΛΙΑ ΦΥΛΑΤΕ Τ' ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΑΣ

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι τει σερρών

Νεκρός μετανάστης από πυρά συνοριόμπατσου κοντά στη Φλώρινα

2007-11-22T14:48:00.000+02:00

"Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλους παράνομους μετανάστες" (31/10/07) - Ντόρα Μπακογιάννη, Υπουργός Εξωτερικών.

"Ένας λαθρομετανάστης έπεσε νεκρός από τα πυρά συνοριοφύλακα σε αγροτική περιοχή του δήμου Φιλώτα, στη Φλώρινα. Πιο συγκεκριμένα, το περιστατικό σημειώθηκε όταν οι συνοριοφύλακες εντόπισαν 9 λαθρομετανάστες. Από αυτούς οι εφτά παραδόθηκαν, ενώ οι δύο τράπηκαν σε φυγή. Οι συνοριοφύλακες πυροβόλησαν σ τ ο ν α έ ρ α για εκφοβισμό, με αποτέλεσμα τον τ ρ α υ μ α τ ι σ μ ό του ενός εκ των δύο". (07/11/07) - Από τοπική εφημερίδα, οι υπογραμμίσεις δικές μας.

Το θέμα δεν κλείνει εδώ. Έχουν ήδη οργανωθεί μικροφωνικές/συγκεντρώσεις σε Κοζάνη και Πτολεμαΐδα από εκεί συντρόφους/ισσες, και θα υπάρξει συνέχεια. Πληροφορίες και φωτογραφίες από την διαδήλωση στο Αμύνταιο στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=801783

Ένα κείμενο καταληψιών μαθητών από Πτολεμαΐδα

2007-11-22T14:39:00.000+02:00

Δημοσιεύτηκε στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=785685 στις 28 Οκτώβρη 2007. Οι καταλήψεις κράτησαν από τις 23 για το 1ο και το 2ο, και από τις 24 για το 3ο Ενιαίο Λύκειο στην Πτολεμαΐδα. Το 2ο ΕΠΑΛ κράτησε μέχρι την 1η Νοέμβρη, ενώ πραγματοποιήθηκαν επίσης πορείες στο κέντρο της πόλης και αποχή από τα μαθήματα.

Όλοι μας βιώσαμε τις περσινές καταλήψεις που τάραξαν για μια ακόμη φορά το «ήρεμο» κλίμα που επικρατούσε στην παιδεία . Αν και το άρθρο 16 ψηφίστηκε , πολλοί από εμάς δεν επιλέξαμε να επιστρέψουμε σπίτια μας νιώθοντας ηττημένοι , αλλά αντίθετα επιλέξαμε την συνέχιση των καταλήψεων , όπως και πολλοί άλλοι μαθητές από την υπόλοιπη Ελλάδα , θέλοντας να εμποδίσουμε και να σαμποτάρουμε την εκπαιδευτική διαδικασία για μία ακόμη χρονιά . Δεν τρέφουμε αυταπάτες, η παιδεία στα χέρια του κράτους ή των ιδιωτών δεν θα φέρει ουσιαστικά καμία αλλαγή , αλλά ακριβώς το αντίθετο , θα συνεχίζονται να αναπαράγονται εξουσιαστικές σχέσεις (όπως αυτή του μαθητή με τον καθηγητή) θα καλλιεργείται και θα επιβραβεύεται η ρουφιανιά (άραγε γιατί κανείς μας δεν γουστάρει τον απουσιολόγο) και στο τέλος θα κληθούμε να επιλέξουμε αν θα είμαστε τα αυριανά αφεντικά μέσω του πανεπιστημίου ή οι αυριανοί εργάτες (για όσους βέβαια δεν κατέληξαν ακόμη για το τι θέλουν να κάνουν υπάρχει άλλωστε και δεύτερη και τρίτη προσπάθεια στις εξετάσεις)

Σήμερα 27-10-2007 ανήμερα εθνικής επετείου οι λυκειάρχες μας προέβησαν σε μια πράξη υψηλού εθνικού φρονήματος.Mε την βοήθεια της πυροσβεστικής , των μπάτσων και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων ήρθαν και σπάσανε την κατάληψη του σχολείου . Και σαν να μην έφτανε αυτό κλείδωσαν ανοιχτές τις πόρτες ώστε να μη μπορούμε να το ανακαταλάβουμε ! Βέβαια σʼ αυτή τους την πράξη είχαν και τους συμπαραστάτες τους. Αγανακτισμένοι γονείς και πολίτες της πόλης , που γουστάρουν να μας κράζουν από το πρωί ως το βράδυ και πρωτοστατούν σε τέτοιου είδους πράξεις . Φυσικά στην όλη μιζέρια τους και στο ξεκατίνιασμα τους αγνοούν πιο σημαντικά προβλήματα της περιοχής , όπως για το συμπολίτη μας που καιγόταν στα κρατητήρια του μπατσομέγαρου δεμένος πισθάγκωνα. Αδιαφορούν για τον αριθμό των νεκρών εργατών που στα κάτεργα της ΔΕΗ τσακίζονται καθημερινά (δεν βαριέσαι τα παιδιά μας δουλειά να βρίσκουν!) και παραμένουν στην κοσμάρα τους μπροστά στην οικολογική καταστροφή που έχει επιφέρει η ΔΕΗ σʼ αυτή την πόλη (εμείς μωρέ θα αλλάξουμε τον κόσμο;)

ΔΕΝ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΟΜΩΣ
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΕ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΘΑ ΞΑΝΑΚΛΕΙΣΕΙ

Στέλνουμε τους «αγωνιστικούς» μας χαιρετισμούς στους διευθυντές του 1ου και 2ου Γενικού ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ Γ. Πουγαρίδη κ Χ. Παπαδόπουλο
Με αγάπη οι «μαθητές» σας ..

Υ.Γ1 Όσοι τολμήσουν να μιλήσουν και να πουν τι ξέρουμε εμείς περί εργατών και αφεντικών ας λάβουν υπόψη την ζωή που κάνει ένας μαθητής 7 ώρες σχολείο , 4 ώρες φροντιστήριο , 4 ώρες διάβασμα ……………οι υπόλοιπες που πήγανε;
Y.Γ2 Χαιρετίζουμε όλα τα αλάνια από τις υπόλοιπες καταλήψεις στην Ελλάδα

Κατάληψη στο 2ο Ενιαίο Λύκειο Έδεσσας

2007-11-04T21:03:00.000+02:00

Στη φωτογραφία των κείμενο των καταληψιών μαθητών.

Το 'Β Ε.Λ. αντέχει ακόμα (4/11) από την περασμένη Πέμπτη. Τα υπόλοιπα λύκεια κράτησαν μόνο για μια μονοήμερη (για την τιμή των όπλων) κάτι που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τη θέση των παιδιών στο 'Β. Την ίδια στιγμή όμως, στην υπόλοιπη χώρα ανθίζουν πάνω από 400 καταλήψεις σχολείων, ενώ ήδη έκαναν την (επαν)εμφάνισή τους και απελευθερωτικές χειρονομίες μιας ομορφιάς που δεν χωρά δικαιολογίες, όπως οι βανδαλισμοί και οι καταστροφές σχολικού εξοπλισμού
(Στην Κυπαρισσία: http://directactiongr.blogspot.com/2007/10/23102007.html - στα Γιάννενα: http://directactiongr.blogspot.com/2007/10/22102007.html).

Κάποιες πρόχειρες σημειώσεις με αφορμή τις μαθητικές καταλήψεις:

Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η ολοένα και εντονότερη μετάθεση του "εκπαιδευτικού έργου" σε εξω-σχολικούς παράγοντες (π.χ. φροντιστήρια) αφήνει στο δημόσιο σχολείο το μόνο ουσιαστικό του έργο: την εμπέδωση της υποταγής, της ιεραρχίας, του ανταγωνισμού. Το δε "εκπαιδευτικό έργο" αυτό, είναι μια εύηχη απόδοση της μετατροπής του ανθρώπου σε εργαζόμενο, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο η διαδικασία αυτή αποδυναμώνει το "όπλο" των καταλήψεων, μιας και το ουσιαστικό "εκπαιδευτικό έργο" συνεχίζει ακάθεκτο στα φροντιστήρια, για τους πιο "προνομιούχους" τουλάχιστον, ενώ η κατάληψη αυξάνει την οικογενειακή/κοινωνική πίεση σε όσους δεν πάνε σε φροντιστήρια και "χάνουν ώρες διδασκαλίας" και κατ' επέκταση υστερούν περισσότερο σε σχέση με τους συμμαθητές του, δεδομένου του ανταγωνιστικού συστήματος σε μια πιθανή πρόσβαση αρχικά στην πολυπόθητη σχολή κι αργότερα σε μια θέση εργασίας.

Έχει ειπωθεί ότι συχνά, ο εχθρός μας "διαβάζει" καλύτερα απ' ότι οι σύμμαχοί μας. Αυτό αποκτά κάποιο ενδιαφέρον, όταν για την παραδοσιακή δεξιά, οι καταλήψεις δεν είναι παρά "μια αφορμή για να χαθεί μάθημα", ενώ από την άλλη, η κινηματική αριστερά, σπεύδει να υπερασπιστεί μέχρι κεραίας τις μαθητικές διεκδικήσεις. Η εμφυλιοπολεμική ιδεολογία (προοδευτικοί πατριώτες Vs αρτηριοσκληρωτικών πατριωτών) αναπαράγεται ξανά, ως φάρσα, στα τηλεοπτικά πάνελς των 8:00. Για την μεν αριστερά, αυτό που ισχύει είναι το αντίθετο από αυτό που φαίνεται. Δηλαδή, δεν είναι το αυτοοργανωμένο μαθητικό κίνημα που έχει ανάγκη την όποια στήριξη της αριστεράς και των δομών της, αλλά οι οργανώσεις της αριστεράς που προσβλέπουν σε μια αναζωογόννησή τους από το μαθητικό κίνημα, ή έστω τα πιο βαριεστημένα "αγωνιστικά" στοιχεία του. Η απόδοση -με την μορφή δήθεν έγκλησης- σε κομματικούς μηχανισμούς (ΚΚΕ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ), δυνατοτήτων που εκ των πραγμάτων δεν έχουν (να στήνουν ολόκληρα κινήματα καταλήψεων) εκτός από κομματικές διαμάχες για μια ενδεχόμενη αναδιανομή των συσχετισμών εξουσίας μέσα στη βουλή, εξυπηρετεί κυρίως την προσπάθεια επαναφομοίωσης και καθυπόταξης των κινημάτων, μέσα από τη σύνδεσή τους με μια κομματική πολιτική, η οποία τα αποξενώνει από όλους όσους δεν βρίσκονται στο εκάστοτε κομματικό μαντρί. Από την άλλη, το να θες καταρχήν να χάσεις μάθημα, είτε ο ισχυρισμός αυτός είναι αληθινός είτε όχι, είναι η πιο υγιής αντίδραση στην εκπαιδευτική διαδικασία, και οι μαθητές δε θα πρεπε σε καμία περίπτωση να απολογούνται ή να αισθάνονται άσχημα για κάτι τέτοιο.

Η κατάληψη του χώρου εκπαίδευσης/εργασίας παραμένει ένα σημαντικό πρώτο βήμα, εκτρέπει την καθιερωμένη λειτουργεία των ιδρυμάτων αυτών αποφέροντας έτσι άμεσα αποτελέσματα, επιτρέπει στους ανθρώπους να βρεθούν, να συζητήσουν, να αντιπαρατεθούν με συλλογικούς όρους στην διαδικασία υποβάθμισης των ζωών τους. Έχει όμως ένα "αδύνατο" σημείο. Έχει απόλυτη ανάγκη την άμεση και γενική διάδοσή των πρακτικών της, διαφορετικά παραμένει έρμαιο της καταστολής.

He sees you when you 're naughty...

2007-10-20T18:21:00.001+03:00

Ανακεφαλαιώνουμε:

Τις τελευταίες μέρες, φαίνεται πως "ψειρίζονταν" κάποια παγκάρια στην περιοχή των Γιαννιτσών. Αγχωμένοι οι άγιοι πατέρες, πράττουν αυτό που θα 'κανε ο κάθε μαγαζάτορας που σέβεται τον εαυτό του τη σήμερον ημέρα. Τοποθετούν κάμερες σε εκκλησάκι, και μετά από διάρρηξη με λεία 15 ολόκληρα ευρώ, παραδίδουν το βίντεο στην αστυνομία, που προχωρά σε αναγνώριση τριών πιτσιρικάδων, σύλληψη, δικογραφία και τα σχετικά ντράβαλα.

Το ερώτημα μας εδώ θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής:

Είναι ο "παντεπόπτης θεός" μια απαρχαιωμένη μορφή των καμερών CCTV;

Ανοίγουμε την νέα αγωνιστική σεζόν

2007-10-18T15:54:00.000+03:00

Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2007. Φοιτητική πόρεία, Σαλονίκη. Που τελικά έγινε 2 πορείες, ξεχωριστές, μετά από ενδοπαραταξιακές διαμάχες. Χμμ, γιατί όχι; και 2 και 3 και ακόμα περισσότερες. Και απο διαφορετικές διαδρομές την επόμενη φορά, να παραλύσει η κυκλοφορία (λέμε τώρα)...

Στη φωτό: "Όλοι οι φίλοι μου κατεβαίνουν στις πορείες. Λες να τους έχει κυριεύσει ο Σατανάς;" σε τοίχο της "Αγιορείτικης Εστίας", επί της Εγνατίας. Στη διάρκεια της πορείας.

Αυτοκόλλητο σε 1000 αντίτυπα

2007-10-14T21:07:00.000+03:00

κυκλοφορεί...

ΝΑ ΧΕΣΩ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

2007-10-14T20:35:00.001+03:00

Εκτός από το να καταστέλλει με την παραταξιακή "αστυνομία ειρήνης" διαδηλωτές που συγκρούονται με την αστυνομία στα πέριξ του πανεπιστημίου Του, μια ακόμη προσφορά του δημοκράτη πρύτανη Αναστάσιου Κ. Μάνθου είναι και το σχεδόν καθημερινό βάψιμο των τοίχων μέσα και έξω από το πανεπιστήμιό Του, στο οποίο επιδεικνύεται μια ιδιαίτερη φροντίδα όσον αφορά το "πάτημα" αντιεξουσιαστικών συνθημάτων και αφισσών. Εντάξει ο καθένας είναι ελεύθερος να νοικιάζει διαφημιστικές πινακίδες, τηλεοπτικά σποτ, χώρο σε έντυπα κλπ για να προβάλει το χ ή ψ εμπόρευμα. Εντάξει, πλέον το αυτονόητο είναι πως αν κάτι δεν μεταφράζεται σε κέρδος, σε εμπόρευμα, απλά δεν μετράει. Ποια συνθήματα και μαλακίες. Απλά βρωμίζουν τον χώρο. Που πρέπει να αποδοθεί ολοκληρωτικά στο εμπόρευμα, τη διαφήμισή του, την ανεμπόδιστη κυκλοφορία του. Που πρέπει (σε δεύτερη φάση) να περιφρουρηθεί...

Κάποιος άλλος πάλι, το πήρε πολύ στα σοβαρά αυτό και δεν του βγήκε σε καλό (βλέπε http://directactiongr.blogspot.com/2007/09/27092007.html).

Λέγεται πως με τον επανακαθορισμό του "ασύλου", θα αποδοθεί στην μορφή "άσυλο" το αρχικό της περιεχόμενο, αυτό δηλαδή της ελευθερίας του λόγου, ευνουχισμένου βέβαια από κάθε πρακτική συνέπεια, απογυμνωμένου από τα μέσα να διαδοθεί στο κοινωνικό πεδίο, να συναντηθεί με την πράξη, με τα υποκείμενα. Σίγουρα, η συζήτηση για το άσυλο είναι στη φάση αυτή μια αποπροσανατολιστική φλυαρία, το μέλλον του φοιτητικού συνδικαλισμού αδιάφορο, η προσωπικότητα του Μάνθου έτσι κι αλλιώς αξιοθρήνητη.

Σα συμπέρασμα κρατάμε την ολοένα και μεγαλύτερη πρακτική δυσκολία, να κολλήσεις μια αφίσσα και να μείνει εκεί μέχρι να τη διαβάσει κάποιος, αν δεν πατηθεί στο πεντάλεπτο από μια "εμπορική" που αναπαράγονται κατά χιλιάδες, να γράψεις ένα σύνθημα και να μη σβηστεί την άλλη μέρα, κι όλα αυτά έχοντας να αντιμετωπίσεις ένα αργόσχολο συνάφι από ασφαλίτες για "εξακρίβωση στοιχείων" και τσαμπουκά, φιλήσυχους νοικοκυραίους που απορρούν "αν δεν ντρέπεστε", ιδιοκτήτες που "θα πάρουν τηλέφωνο την αστυνομία" και "όχι, οι εμπορικές δεν μας ενοχλούν", και...και...και... κρατάμε αυτό:

Ε λοιπόν μεγαλύτερη μαλακία από την ελευθερία του λόγου δεν υπάρχει.

Τα πανεπιστήμια μ' αρέσουν μόνο την νύχτα...

2007-10-14T20:19:00.000+03:00

"05/09/2007: Αποφυλακίζεται με απόφαση του πενταμελούς Εφετείου Αναστολών ο πρώην αντιπρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Παναγιώτης Γετίμης, ο οποίος είχε καταδικαστεί από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε κάθειρξη 16 ετών για την υπόθεση διασπάθισης 8 εκατομμυρίων ευρώ από το Πάντειο την περίοδο 1992 - 1998. Το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής της 16ετούς κάθειρξης που υπέβαλε ο κ. Γετίμης, επικαλούμενος μεταξύ άλλων σοβαρά οικογενειακά προβλήματα που αντιμετωπίζει εξαιτίας του εγκλεισμού του.Το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών διέταξε την απόφυλάκισή του με την καταβολή εγγύησης 50.000 ευρώ και τον περιοριστικό όρο της εμφάνισης μία φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του. Το δικαστήριο δεν του επέβαλε τον όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, καθώς η ακαδημαϊκή του δραστηριότητα απαιτεί μετακινήσεις και εκτός συνόρων."

...

Η 19χρονη Χριστίνα Τονίδου παραμένει προφυλακισμένη. Συνελήφθη στις 9/9 αφού της επιτέθηκαν ασφαλίτες μέσα στο χώρο των πανεπιστημίων, και τραυμάτισε τον έναν εξ αυτών, στη διάρκεια συμπλοκών ανάμεσα σε μπάτσους και ομάδες διαδηλωτών στα εγκαίνια της ΔΕΘ.

Γράμμα της Χριστίνας Τονίδου από τα κρατηρήρια:

Όπως όλοι γνωρίζετε συνελήφθηκα ξημερώματα στις 09-09-2007 στη διάρκεια συμπλοκής με αστυνομικούς που εισέβαλαν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Αυτό που με προβληματίζει περισσότερο δεν είναι οι κατηγορίες που μου αποδόθηκαν (σ΄αυτές πιστεύω πως θ΄ανταπεξέλθω) αλλά η αντιμετώπισή μου απ΄την αστυνομία καθώς εκμεταλλευόμενη τη ψυχολογική μου κατάσταση, το γεγονός δηλαδή ότι τρομοκρατήθηκα απ΄την ώρα της σύλληψης μου μέχρι και την ώρα που μ΄έφεραν εδώ, θέλουν ν΄αποσπάσουν πληροφορίες για οτιδήποτε άσχετο ή σχετικό. Για να είμαι ειλικρινής θα προτιμούσα ν΄ακολουθούσαν τη γνωστή τακτική τους και τον παραδοσιακό τρόπο μεταχείρισης των κρατουμένων παρά αυτό το ψυχολογικό παιχνίδι που συνεχίζουν. Τουλάχιστον στην πρώτη περίπτωση θα δείχνουν τον πραγματικό τους εαυτό.
Τώρα όσον αφορά την ιδεολογική μου ταυτότητα έχω να σας πω δύο λόγια. Καταρχήν, πολλές φορές αυτά που δηλώνουμε δε σημαίνει ότι τα αντιπροσωπεύουμε κιόλας, δηλαδή δεν είμαστε πάντα αυτά που δηλώνουμε κι΄αυτό φαίνεται στην πράξη. Πολλοί θεώρησαν τον εαυτό τους επαναστάτη, αλλά οι πράξεις τους έδειξαν το αντίθετο.
Για μένα το να δηλώνει κάποιος/α αναρχικός/ή προϋποθέτει βαθειά αναζήτηση στον εαυτό του/της ωριμότητα και μια ολοκλήρωση απ΄όλες τις απόψεις ( ηθική, πνευματική κ.τ.λ.).
Ας επανέλθω όμως, αν εσείς κρίνετε, τουλάχιστον όσοι με γνωρίζουν, πως η δράση μου μπορεί να με χαρακτηρίσει αναρχική, τότε κάντε το. Το μόνο σίγουρο είναι οτι διαπνέομαι από αναρχικές ιδέες και μακάρι να πιστεύω μέχρι να πεθάνω, γιατί είναι κάτι πολύ δυνατό.
Από κει και πέρα το πώς θα κινηθείτε, εσείς το γνωρίζετε. Ελπίζω να έγινα κατανοητή.
Τέλος θέλω να κλείσω με κάτι που απευθύνεται σε όσους γεύονται την εξουσία, σε όσους μας αμφισβήτησαν, σε όσους γενικά δε μας πήραν στα σοβαρά: ΄΄είμαστε ένα ηφαίστειο που βράζει συνέχεια και η λάβα είναι η οργή μας. Αλίμονο αν εκραγεί το ηφαίστειο...η λάβα που θα ξεχειλίσει θα κάψει τα πάντα΄΄. Ευχαριστώ όσους ενδιαφέρονται.

Κρατητήρια Αστυνομικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης
12/09/2007
Τ. Χριστίνα

Μια ονομαστική λίστα κρατουμένων αγωνιστών: http://www.geocities.com/anarcores/krat.html

Κυριακάτικο ξελόγιασμα του εκκλησιάσματος

2007-10-14T19:17:00.000+03:00

Μια μικρή έκπληξη περίμενε το χριστεπώνυμο πλήθος στα γνωστά σημεία διανομής cult Ε/Φ παραθρησκευτικής λογοτεχνίας (δίπλα σε παγκάρια, έξω από εκκλησίες κλπ), αφού σύντροφοι είχαν φροντίσει από πουρνό-πουρνό να αντικαταστήσουν με προσοχή κάποια από τα συνηθισμένα φυλλάδια του στύλ "5+1 συμβουλές του πατρός Ανάργυρου για να πας στον παράδεισο" με ένα φυλλαδιάκι με τίτλο "ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ;" και κατακλείδα "μήπως είναι ώρα να οριμάσεις;"(sic) με μια συντομότατη (2 παραγράφους) πλην περιεκτική ματιά στην χριστιανική πίστη. Το γεγονός ότι η αποστολή ήρθε σε πέρας με μηδενικές απώλειες, οφείλεται μοναχά στις κινήσεις κομμάντο των συντρόφων, μιας και το ευσεβές πλήθος του εκκλησιάσματος είναι γνωστό για την ευκολία με την οποία μετατρέπεται συχνά-πυκνά σε όχλο διψασμένο για ένα καλό παλιομοδίτικο λυντσάρισμα.

Με την ευκαιρία, και δυο λόγια για τη θρησκεία. Συνηθίζεται ή μάλλον συνηθιζόταν τους τελευταίους 2 αιώνες, από την λεγόμενη προοδευτική διανόηση, να λέγεται ότι με την ανάπτυξη των τεχνικών μέσων και την ακόλουθη πνευματική πρόοδο που υποτίθεται ότι συνεπάγεται η ανάπτυξη αυτή, ιδεολογήματα όπως αυτά της θρησκείας ή του εθνικισμού θα τείνουν να εκλείψουν, μιας και θα αποτελούν περιττούς αρχαϊσμούς που δε θα ανταποκρίνονται πλέον στην εξ-ορθολογικευμένη τεχνοκρατική κοινωνική οργάνωση. Θα απορριφθεί λοιπόν όπως κάποιος παρατά ένα ψέμμα απ' τη στιγμή που έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια.

Ωστόσο, μάλλον η θρησκεία ποτέ δεν αποτέλεσε αντικείμενο μαζικής πίστης γι αυτό που ήταν, γι αυτό που πρέσβευε. Αντίθετα, αυτό που αποτέλεσε μέσα στον κόσμο της εκμετάλλευσης ήταν το αναγκαίο συμπλήρωμα της εκμετάλλευσης αυτής. Χωρίς το καρότο του άλλου κόσμου (όχι εκείνου που είναι εφικτού, αυτό είναι άλλη ιστορία), ή την έννοια της αμαρτίας να βαραίνει τους ώμους, το μαστίγιο της εργασίας δε θα χτυπούσε τόσο ανεπιφύλακτα στις πλάτες των εκμεταλλευομένων... Έτσι, καθώς ο ψυχαναλυτής φαίνεται να αντικαθιστά σιγά σιγά τον εξομολογητή, η πίστη στην επιστήμη (ιατρική, βιολογία, ψυχο-κοινωνιολογία) να παίρνει τη θέση της παλιάς θρησκευτικής πίστης, και γενικά η θρησκευτική αποβλάκωση να αντικαταθίσταται από μια new age πνευματικότητα (ζώδια, φενγκ-σούι, θετική ενέργεια, μεταφυσική, προσωπική πίστη κλπ) εξίσου βλακώδη βέβαια, η θρησκεία, δεν εξαφανίζεται μπρος στην νέα θρησκευτικότητα, αλλά αντίθετα προσαρμόζεται, συμβιώνει μαζί της, οι ρίζες της είναι βαθιές στον κόσμο της εκμετάλλευσης και δεν εξαλείφονται παρά μαζί του... Εξάλλου, βάση της δεν είναι παρά μια ουράνια (φανταστική) προβολή της επίγειας (πραγματικής) ιεραρχίας. Περισσότερα κάποια άλλη στιγμή.

Στις επόμενες μέρες θα προστεθεί και το κείμενο του φυλλαδίου.

20 Οκτώβρη: και ιδού!

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΤΟΝΙΔΟΥ

2007-09-23T17:33:00.000+03:00

"...Οι μπάτσοι μπαινοβγαίνουνε με Μάνθο αρχηγό, το άσυλο το ζούμε κάθε μέρα εδώ".

Παραπάνω, αφίσσα που κολλήθηκε στην περιοχή των πανεπιστημίων στη Θεσσαλονίκη. Το ίδιο σχέδιο τυπώθηκε και σε μερικά φλάιερς. Μαζί με την προηγούμενη αφίσσα και μια σειρά συνθημάτων με σπρέυ ολοκληρώνει τη δεύτερή μας ανοιχτή παρέμβαση.

Η πρώτη αφορούσε μια σειρά απο τρικάκια και άλλες πρακτικές ενέργειες, την περασμένη άνοιξη, με στόχο το σπάσιμο της "παγωμάρας" που υπήρχε σχετικά με το ζήτημα της βίας την οποία οι φοιτητές ως πειθαρχημένα "καλά παιδιά" θα' πρεπε να αποκηρύξουν.

Και δυο κουβέντες σχετικά με αυτό. Το περίφημο κλισέ του αριστερού προοδευτισμού "αποκυρήσσουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται", ενώ απ' την μια σημαίνει κάτι πολύ σαφές στην περίπτωση που η βία αυτή προέρχεται από εξωθεσμικούς ή και αντιθεσμικούς παράγοντες (νεολαίοι, διαδηλωτές κλπ) που κυμαίνεται από παρεμπόδιση μέχρι έμμεσο ή άμεσο "δόσιμο" στις αρχές, από την άλλη δεν είναι σε καμία θέση να εξασφαλίσει ότι μπορεί να κάμψει ανάλογα την κατασταλτική βία των κρατικών μηχανισμών. Συνεπώς κάθε τέτοια θέση δεν είναι παρά αποδοχή του κρατικού μονοπωλίου της βίας. Σε μια σύγκρουση, να αξιώνεις να κρατήσεις τα χέρια σου καθαρά σημαίνει να παίρνεις ξεκάθαρα το μέρος του ισχυρού. Τέλος, αυτή η θέση πρέπει να προβληματίζει ως προς την χρήση της που πάντοτε τείνει να μετατοπίζει το πεδίο της σύγκρουσης (από τον δρόμο, όπου υποτίθεται ότι αποξενώνει και "διώχνει" τον -αόριστο- κόσμο) στους ειδικούς που θα "επιρρεάσουν την κοινή γνώμη" μέσα από μια καλοπροαίρετη χρήση των μίντια, του κοινοβουλίου κλπ. Χωρίς να θέλουμε να πέσουμε σε έναν φετιχισμό της βίας στο δρόμο, αυτό που νιώσαμε ήταν ότι έπρεπε να κάθε τρόπο να σπάσουμε αυτή τη διαμεσολάβηση, κι αυτή την υποτίμηση της δύναμης και της εμπιστοσύνης των διαδηλωτών (φοιτητών στην περίπτωσή μας) στους εαυτούς τους. Οι πράκτορες δε αυτής της μεθόδευσης, κυκλοφορούν ανάμεσά μας, ευδοκιμούν στους πανεπιστημιακούς χώρους και αποτελούνται από αυτούς που γίνονται εύκολα αντιληπτοί γενικά είτε ως κομπλεξικοί (όταν δεν διαθέτουν κάποιο κινηματικό άλλοθι) είτε ως γραφειοκράτες(όταν η επιρροή τους βασίζεται στο άλλοθι αυτό).

Δεν έχουμε διαθέση να κάνουμε τους ειδικούς, ούτε διεκδικούμε την εμπιστοσύνη κανενός. Δεν αφήνουμε όμως και κανέναν να μιλάει εκ μέρους μας. Αυτό που μπορούμε να πούμε σήμερα είναι τί δεν είμαστε και τί δε θέλουμε.

Υ.Γ. Οι "φοιτητές ενάντια στους κομπλεξικούς και στους γραφειοκράτες" είναι μια υπογραφή ελάχιστων ατόμων που παρακολούθησαν, στήριξαν και συμμετείχαν με πρακτικό τρόπο στις διαδηλώσεις και στις συγκρούσεις στο δρόμο στη διάρκεια των περσινών φοιτητικών κινητοποιήσεων.

Φοιτητές ενάντια στους κομπλεξικούς και στους γραφειοκράτες

Να σαμποτάρουμε το πανεπιστήμιο

2007-09-23T16:37:00.000+03:00

Η αφίσσα που κυκλοφόρησε στη Σαλονίκη, τον Σεπτέμβρη του 2007 . Η χρονική στιγμή που βγήκε η αφίσσα έχει σημασία, όσον αφορά το περιεχόμενό της, μιας και βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου:

Από την μία με την αναθεώρηση του νόμου-πλαισίου, το άσυλο, βασικό συστατικό της συντεχνιακής κουλτούρας καθηγητών-φοιτητών, αφορά πλέον απλά και μόνο την προστασία της ομαλής λειτουργίας του πανεπιστημίου από π.χ. καταληψίες(;), διαδηλωτές, ή και μικρο-παραβατικούς, ξεκαθαρίζοντας έτσι τις όποιες ψευδαισθήσεις υπήρχαν περί του θεσμού αυτού με τη χρήση που του έγινε την νύχτα της 8-9/9 οπότε και συνελήφθη σε συμπλοκές μεταξύ ασφαλητών-ΜΑΤ και αναρχικών η Χριστίνα Τονίδου μέσα στο χώρο των πανεπιστημίων, τον οποίο κατέλαβαν "προλητικά" οι μπάτσοι την προηγούμενη μέρα...

Από την άλλη το λεγόμενο φοιτητικό κίνημα (υπερβολικά φοιτητικό και ελάχιστα κίνημα), που ποτέ δεν κατάφερε να φτάσει στον πυρήνα της σύγκρουσής του με τα μέτρα της αναδιάρθρωσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αποσύρθηκε καταγελασμένο μαζί με τους καθηγητές του, τους μιντιακούς εκπροσώπους του, τους παραταξιακούς-οργανωμένους "συναγωνιστές" του, κι όσους γενικά συνήθισαν να μιλούν εκ μέρους του, αφήνοντας πίσω του αιχμαλώτισμένους συντρόφους, ελπίδες αλλά και αρκετή αηδία.

Πίσω στις σχολές λοιπόν, κι όλοι κάνουν σαν να μή συνέβη τίποτα. Και πραγματικά δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να θυμούνται. Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά έσκισε στις εκλογές (πέρασε -σε σύνολο- ακόμα και το ποσοστό του Λεβέντη...), κκε και συριζα θα παίζουν πλέον με άλλον αέρα στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι απέναντι σε έναν αντίπαλο του βεληνεκούς τους (καρατζαφέρη). Οι "ανίκανοι" υπουργοί (γιαννάκου, πολύδωρας) "μαυρίστηκαν" στις κάλπες, όποτε μάλλον αποδόθηκε δικαιοσύνη, η δημοκρατία νίκησε και πάλι, ο λαός απεφάνθη κλπ οπότε πάμε όλοι μαζί πίσω στις δουλειές μας/σχολές μας.

Τη στιγμή αυτή λοιπόν, που φαίνεται πως όλα τέλειωσαν για το κίνημα αυτό, η αφίσσα αυτή ξαναθέτει το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση, που δε θα μπορούσε παρά να είναι "εμφυλιοπολεμική": όχι πια μαζί με τους υπερασπιστές του "άλλου", του "σωστού" πανεπιστημίου και τους καθυστερημένους της "δημόσιας δωρεάν παιδείας" αλλά εναντίον τους. Όχι πια (μιας και εκτός των άλλων προβλημάτων, θα ήταν τουλάχιστον αστείο να προταθεί τη στιγμή αυτή κάτι τέτοιο) κινηματικά, αλλά υπόγεια, με προσωπική πρωτουβουλία και ευθύνη, κρυμμένοι μέσα στον κόσμο, μέσα στην νύχτα κι όχι πίσω από "μαζικά κινήματα", σε επίπεδο ατόμου, παρέας... Ακόμα κι έτσι. Οι εχθροπραξίες συνεχίζονται.

Φοιτητές ενάντια στους κομπλεξικούς και στους γραφειοκράτες.

Φλάιερ συντρόφων για τις φοιτητικές κινητοποιήσεις (Θεσσαλονίκη)

2007-03-01T17:32:00.000+02:00

(Κι άλλα) Φλάιερ συντρόφων για τις φοιτητικές κινητοποιήσεις (Θεσσαλονίκη)

2007-03-01T17:24:00.000+02:00

Αυτοκόλλητο προπαγάνδισης του site

2007-02-28T16:20:00.000+02:00

κυκλοφόρησε σε 700 κομμάτια (ασπρόμαυρο), στη Σαλονίκη και σε άλλες πόλεις.

Αποφυλακίστηκαν μετά από 70 μέρες απεργία πείνας (6/2/2007)

2007-02-28T15:26:00.000+02:00

Μετά από 70 ημέρες απεργίας πείνας του Ταράσιου Ζαντορόζνι και 54 του Γεράσιμου Κυριακόπουλου, οι 2 τους μαζί με τον επίσης προφυλακισμένο Κώστα Κατσαδούρα, αποφυλακίστηκαν και αναμένεται να οριστεί η ημερομηνία της δίκης. Μια καταγραφή των δράσεων αλληλεγγύης υπάρχει στο http://athens.indymedia.org/#1

English: After 70 days of Tarasios' hugner strike and 54 of Yerasimos', they were released together with Kostas Katsadouras (also detained since may 6) and are waiting for their jury. Information on solidarity actions can be found at http://athens.indymedia.org/#1

Σε απεργία πείνας 2 από τους 3 προφυλακισμένους της 6 Μάη

2006-12-10T03:01:00.000+02:00

Γράμμα του Ταράσιου Ζαντορόζνι από τις φυλακές Κορυδαλλού.

Εγκλωβισμένος πίσω από τα κάγκελα και το τσιμέντο μετά από εξίμισι (6,5) μήνες ομηρίας μου στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού διαπιστώνω ότι κατάφεραν να εγκλωβίσουν μόνο το σώμα μου. Οτιδήποτε άλλο αληθινό και ελεύθερο, έχω καταφέρει να το διατηρήσω αλώβητο. Βρέθηκα σε θέση ομηρίας από το κράτος, γιατί αποφάσισα να συμμετέχω σε μια πορεία διαμαρτυρίας, γιατί το σύστημα έψαχνε να βρει εξιλαστήρια θύματα για να προβάλλει την εικόνα του ελέγχου και της απονομής δικαιοσύνης. Η σήψη του συστήματος φάνηκε σε όλο το μεγαλείο της αφού στην αρχή υπήρχαν ανακρίβειες και ανακολουθίες στις καταθέσεις των μπάτσων που στην συνέχεια αναγκάστηκαν να τροποποιήσουν όταν πήγανε στην ανακρίτρια. Βέβαια αυτές οι αλλαγές σε συνδυασμό με άλλες προφάσεις που προέβαλε η ανακρίτρια ως στόχο δεν είχαν άλλο παρά να χρονοτριβήσουν την υπόθεση μου έτσι ώστε να επηρεαστεί η απόφαση του εξάμηνου συμβουλίου και να αποφασιστεί η περαιτέρω προφυλάκιση μου. Πως θα μπορούσε άλλωστε να ευσταθεί μια απόφαση αν δε χρησιμοποιούσαν μεθόδους παραπλάνησης και διαστρέβλωσης των γεγονότων όταν δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία εναντίον μου. Εγκλωβισμένος από όλες τις δυνατές επιλογές, οδηγούμενος σε αδιέξοδο, έχοντας απηυδήσει από της συνεχιζόμενη αδικία που γίνεται σε βάρος μου, συνεχίζω τον αγώνα μου με ότι μέσο μου έχει απομείνει. Εάν νομίζουν ότι φυλακίζοντας με, έχουν καθυποτάξει το πάθος μου για ελευθερία είναι γελασμένοι. Σε μια απόπειρα να οξύνω τις αντιφάσεις αυτού του παρηκμασμένου συστήματος και να αναδείξω τον ολοκληρωτικό του χαρακτήρα θα σταματήσω να τους δίνω το δικαίωμα να ορίζουν αυτοί το σώμα μου. Αφού είναι το μοναδικό πράγμα που έχουν στα χέρια τους θα το μετατρέψω σε μορφή αγώνα εναντίον τους με σκοπό την απελευθέρωση μου. Έτσι προχωράω σε απεργία πείνας από την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου και απαιτώ την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση μου και των συγκατηγορούμενων μου, την απόσυρση των κατηγοριών και κλείσιμο της υπόθεση μας. Δε θα τους αφήσω να χρησιμοποιούν την ελευθερία ως εργαλείο στα νομικά και πολιτικά παιχνίδια τους. Όμως ο αγώνας μου θα είναι δύσκολος και θα χρειαστεί τη συμπαράσταση και αλληλεγγύη των ανθρώπων που είναι εκτός των τειχών και ενδιαφέρονται να στηρίξουν τον αγώνα μου. Οι συνειδήσεις δεν υποτάσσονται, δε φυλακίζονται, δε καθοδηγούνται.

Ταράσιος Ζαντορόζνι Γ΄ πτέρυγα Δ.Φ. Κορυδαλλού.

Γράμμα του Γεράσιμου Κυριακόπουλου

Είμαι ο Γεράσιμος Κυριακόπουλος. Βρίσκομαι προφυλακισμένος στις Φυλακές Κορυδαλλού, κατηγορούμενος για τα επεισόδια της 6ης Μάη του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ. Λίγα πράγματα για την υπόθεση μου έχουν ως εξής: Το απόγευμα της 61ς Μάη στο Θησείο, όπου δεν έγινε κανένα επεισόδιο, έξι αστυνομικοί της ομάδας Μ.Α.Τ. έκαναν έξι τυφλές και αναιτιολόγητες συλλήψεις, μία από τις οποίες ήταν η δική μου. Αφού με συνέλαβαν χωρίς να έχω δώσει κάποιο δικαίωμα,πίστεψα ότι κάνανε απλές προσαγωγές υπόπτων, γνωρίζοντας την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί εκείνη την ημέρα. Όμως, όπως καταλαβαίνετε, γράφοντας σας αυτό το γράμμα, τελικά τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Έτσι, αργότερα, πηγαίνοντας με στη Γ.Α.Δ.Α., χωρίς κανένα στοιχείο, χωρίς καμία απόδειξη, οι αστυνομικοί μου έδωσαν ένα χαρτί να υπογράψω, το οποίο είχε ένα βουνό κατηγορίες. Βέβαια, οι αστυνομικοί για να στηρίξουν τις κατηγορίες αναφέρουν στα έξι πανομοιότυπα κατηγορητήρια τους ότι οι συλλήψεις δεν έγιναν στο Θησείο, αλλά στην Πλατεία Μοναστηρακίου, όπου έγιναν επεισόδια, παρουσιάζοντας μας σα μια ομάδα που τους επιτέθηκε. Έτσι χωρίς κανένα αληθινό στοιχείο, πηγαίνοντας αργότερα στην ανακριτική διαδικασία, μου αποδόθηκαν σοβαρές κατηγορίες όπως απόπειρες ανθρωποκτονίας και προμήθεια και κατοχή 50 εκρηκτικών βομβών κοι χωρίς να είμαι ύποπτος φυγής ή να έχω παρελθόν σε τέτοιες παρόμοιες καταστάσεις (πώς άλλωστε;),διατάχτηκε η προφυλάκιση μου. Έτσι βρίσκομαι χωρίς κανένα αληθινό στοιχείο προφυλακισμένος στις Φυλακές κορυδαλλού,αντιμετωπίζοντας σοβαρές κατηγορίες. Στη συνέχεια, οι αιτήσεις αποφυλάκισης που έκανα απορρίφθηκαν συνεχίζοντας την κράτηση μου στις φυλακές χωρίς κανένα αληθινό στοιχείο. Έτσι προβληματίζομαι και αναρωτιέμαι πώς μπορώ εγώ, ένας απλός άνθρωπος, να αποδείξω -μη έχοντας καμία απόδειξη παρά μόνο το λόγο μου για αυτά που βίωσα- το αντίθετο απέναντι σε έξιαναληθείς κατηγορίες αστυνομικών. Μάλλον δεν μπορώ. Έτσι,ευρισκόμενος σε απόγνωση και μη έχοντας άλλο τρόπο να αντεπεξέλθω απέναντι σε όλες αυτές τις αναληθείς κατηγορίες που μου απέδωσαν και γνωρίζοντας -παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που έχω (όπως ρήξη νεφρού και ρήξη σπλήνας)- ότι αυτό που θα κάνω μπορεί να μου στοιχίσει τη ζωή μου, ξεκινάω απεργία πείνας διαμαρτυρόμενος για τις αναληθείς κατηγορίες τις οποίες μου απέδωσαν και ζητώντας την άμεση αποφυλάκιση μου μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση μου.

Γεράσιμος Κυριακόπουλος

2 out of 3 May6's detainees on a hunger strike

2006-12-10T02:57:00.000+02:00

2 of the 3 detainees, accused for the May 6 riots during the social forum's march, are on hunger strike. Tarasios Zadorozni since November 29 and Gerasimos Kyriakopoulos since December 7. All their appeals where rejected, and they are demanding for their release. Tarasios demands the unconditional release of his codefendants, the withdrawl of categories and ceasing of their case.

A translation of their letters on their hunger strike in english:

GERASIMOS KYRIAKOPOULOS ON HUNGER STRIKE (since December 7) My name is Gerasimos Kyriakopoulos. I am detained in the Prisons of Korydallos, accused for the episodes of May 6 during the 4th European Social Forum. A few things for my affair have as follows: The afternoon of May 6 in the Thiseio area, where there were no riots, six police officers of M.A.T. squad made six blind and unjustified arrests, one from which was my own. Once being arrested with no obvious reason, I thought they were just doing some simple suspect presentations, aware of the situation created that day. However, as you understand, as I am writing to you this letter, finally the things were not like that at all. Thus, later, taking me to the G.A.D.A. police building, with no evidence, without any proof, the police officers passed me a paper to sign, with an awful lot of accusations. Of course, the police in order to support theese accusations have testified in their six similar reports that the arrestations did not take part in the Thiseio area, but in the Monastiraki square, where there indeed were riots, presenting us as a team that attacked them. Thus without any genuine clue, taking us later on to the interrogative process, they attributed to me some severe accusations as homicide attemptings and also supply and possession of 50 explosive bombs and without being suspect of escape or having a background in such similar situations (how coud I, anyway?) they ordered my detaintion. Thus I find myself detained in the Korydallos Prisons, without any ecidence, facing severe accusations. Continuously, all appeals I submitted were rejected extending my imprisonment without any genuine evidence. Thus I am puzzled and I wonder how could I ever, being simply one person, prove - having no proof but my words for what I have lived - the opposite towards six untruth accusations made by the police. I think I can not. So, being desperated and having no other way to stand up to all these theese untruth accusations that they attributed to me, and also aware - despite the serious health problems I face (as rupture of kidney and rupture of spleen) - of the fact that what I am going to do may cost my life, I will go on a hunger strike protesting against the false accusations they attributed to me, and also demanding to be set free directly until my case's trial.

Gerasimos Kyriakopoulos

TARASIOS ZADOROZNI ON HUNGER STRIKE (since November 29) Imprisoned behind the bars and cement walls, after six and a half months of captivity, in the juridicial prisons of Korydallos, I come to realise that all they can do is to emprison my body. Everything else that is genuine and free, I have succeeded to maintain intact. I am found in place of captivity to the state, because I decided to participate in a march of protest, because the system searched to find expiatory victims in order to promote the spectacle of control and justice. The system's decay was obvious in all its greatness since all previously existing inaccuracies and inconherences in the cops' statements were later on extinct when forced to modify before taking them to the interrogator. Of course these changes in combination with other excuses that offered the interrogator as objective had no other than to take back my case so as to influence the six-monthly council on its decision and to decided my further detaintion. How indeed could this decision be valid whether they did n't use methods of manipulation and distortion of the clues, since there is no real case against me. Excluded from all the possible choices, led to a no-way out rout, disgusted with continuing unfairness against me, I continue my struggle with all means i have left. If they believe that putting me to jail, can extinguish my passion for freedom they are laughed. In a attempt to accentuate the contradictions of this decadent system and to show its totalitarian character I will stop giving them the right to rule my body. Since it is the unique thing that they keep in their hands I will turn it in a form of struggle against them, aiming at my release. Thus I go on a hunger strike from Wednesday 29th of November and demand my direct and unconditional release of me and my codefendants, the withdrawl of categories and ceasing of our case. I will not leave them use freedom as a tool in their legal and political games. However my fight will be hard and it will need the support and solidarity of persons out there who interest to support my struggle. Consciences are not ruled, nor jailed, nor guided.

Tarasios Zadorozni, "Γ" wing Juridicial Prisons of Korydallos

For more info: http://www.geocities.com/may6solidarity - http://athens.indymedia.org/

Σπασμένα τα γραφεία του ΛΑ.Ο.Σ. στην Έδεσσα

2006-11-23T22:30:00.000+02:00

17/11/2006, Σπασμένα τα γραφεία του ΛΑ.Ο.Σ. στην Έδεσσα. 2 άτομα συνελήφθησαν από την Ασφάλεια Έδεσσας κατηγορούμενοι για το σπάσιμο της τζαμαρίας των γραφείων του ΛΑ.Ο.Σ. στην Έδεσσα, σύμφωνα με την εφημερίδα "Εδεσσαϊκή". Σημειώνεται ότι πρόκειται για την πέμπτη φορά που σπάζεται η τζαμαρία του συγκεκριμένου χώρου. Έξω από τα γραφεία του ΛΑ.Ο.Σ. υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό γραμμένα τα συνθήματα "Πίσω κουφάλες μικροαστοί, είμαστε όλοι Αλβανοί" και "Ένα γέλιο θα σας θάψει" και "Α" σε κύκλο.

17/11/2006: 2 persons were arrested in Edessa, accused of vandalising the local LA.O.S. offices, according to local paper "Edessaiki". LA.O.S ("orthodox popular alert") is a populist party of the extreme-right. Its offices in Edessa have been vandalised 4 more times in the past. Outside the party's offices there are, longtime now, spray-painted "Beware you petit-bourgeois pigs, we are all albanians", and "a laughter shall burry you", and also "A" circled.

Thanx στον σύντροφο από Έδεσσα για τις πληροφορίες και τη φωτό.

νέα ιστοσελίδα: www.geocities.com/anarcores

2006-11-05T04:32:00.000+02:00

από τους αναρχικούς πυρήνες δυτικής μακεδονίας:

www.geocities.com/anarcores

ένα διαδικτυακό αρχείο...

νέα, αντιπληροφόρηση, βιβλιοθήκη, πληροφορίες για κρατουμένους, links